Αλλαγές στον Κανονισμό της Βουλής, με αυστηρότερες ποινές σε όσους επιλέγουν τις ακρότητες στον λόγο και τη συμπεριφορά τους, σχεδιάζει ο Νικήτας Κακλαμάνης.
Το πρώτο βήμα ήταν ο κοινοβουλευτικός κόφτης, ο οποίος μάλιστα, όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι βουλευτές, έχει βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα του διαλόγου.
Ωστόσο, ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, όπως σημείωσε κατά τη διάρκεια συζήτησης στο Athens Alitheia Forum, ετοιμάζεται να προχωρήσει σε μια δεύτερη κίνηση προκειμένου να εκλείψουν φράσεις ή καλύτερα επιθέσεις που δεν συνάδουν με την αίθουσα του Κοινοβουλίου.
Ειδικότερα, ανακοίνωσε ότι ξεκινά η διαδικασία αλλαγής του Κανονισμού, που ουσιαστικά έχει παραμείνει ίδιος επί δεκαετίες και περιέγραψε τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί επιχειρώντας, όπως είπε, να υπάρξει ευρύτερη συναίνεση: «Θα πάρουν επιστολή και οι 300 βουλευτές να πουν την άποψή τους. Θα κωδικοποιηθούν οι προτάσεις. Θα παραδοθούν στο επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, όπου προΐσταται ένας εμβληματικός καθηγητής, ο συνταγματολόγος Κώστας Μαυριάς, και εκείνος θα κάνει την τελική πρόταση, γιατί θέλω να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση».
Η ουσία των αλλαγών αφορά κυρίως τη συμπεριφορά των βουλευτών μέσα στο Κοινοβούλιο. Γιατί η πραγματικότητα των τελευταίων ετών είναι γνωστή και περιλαμβάνει προσωπικές επιθέσεις, βαρείς χαρακτηρισμούς, ακόμη και ακραίες κατηγορίες εκτοξεύονται συχνά από το βήμα.
Η ευθύνη των ΜΜΕ
Εξάλλου, ο πρόεδρος της Βουλής δεν έκρυψε την ενόχλησή του για αυτή την εικόνα: «Οι πειθαρχικές ποινές, γιατί εγώ αυτό είπα, η κοινοβουλευτική συμπεριφορά, δηλαδή παραδείγματος χάριν στην Εξεταστική τα είδατε, αλλά έχετε ευθύνη και εσείς (σ.σ.: οι δημοσιογράφοι) διότι τα “γαλλικά” που ανταλλάσσουμε μέσα στη Βουλή γίνονται πρώτη είδηση στα δελτία των καναλιών σας… Ναι, θα αυστηροποιηθούν τα μέτρα. Είναι αστείο η αυστηρότερη ποινή να είναι μισός μισθός».
Η επισήμανση αυτή αγγίζει ένα πραγματικό πρόβλημα, καθώς οι υφιστάμενες ποινές θεωρούνται μάλλον συμβολικές και δύσκολα λειτουργούν αποτρεπτικά. Η απώλεια μισού μισθού δεν φαίνεται να αποτελεί ιδιαίτερα ισχυρό αντικίνητρο για όσους επιλέγουν την πολιτική ένταση ή τον λεκτικό ακτιβισμό.
Ο κ. Κακλαμάνης έφερε συγκεκριμένα παραδείγματα που δείχνουν πώς η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να ξεφεύγει από τα όρια: «Την ημέρα που συνάδελφός μου, να πούμε, εξετάζεται, ο κ. Σκέρτσος, και, αντί να τον ρωτάει για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, εξαπέλυσε μια απίστευτης δριμύτητας επίθεση για τη γυναίκα του. Ή άλλη μέρα κατηγορήθηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης ότι είναι παιδεραστής και την επόμενη μέρα αντιλήφθηκε τι έκανε, και είπε “δεν εννοούσα αυτόν τον Γεωργιάδη”».
Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες στιγμές γίνονται συχνά viral. Το πρόβλημα όμως, όπως άφησε να εννοηθεί ο πρόεδρος της Βουλής, δεν είναι μόνο επικοινωνιακό αλλά κυρίως θεσμικό, διότι από τη στιγμή που το βήμα του Κοινοβουλίου μετατρέπεται σε πεδίο προσωπικών επιθέσεων, υπονομεύεται το ίδιο το κύρος του θεσμού.
Στην ίδια συζήτηση ο κ. Κακλαμάνης στάθηκε και σε μια άλλη διάσταση του δημόσιου λόγου, που δεν είναι άλλη από την παραπληροφόρηση γύρω από τη λειτουργία της Βουλής και τον προϋπολογισμό της: «Είναι κι άλλα fake news που γράφονται και για τους μισθούς των βουλευτών και για το πόσο κοστίζει η Βουλή. Θέλω να γνωρίζετε ότι στο σύνολο των κρατικών δαπανών η Βουλή παίρνει το 2‰. Δηλαδή για κάθε χίλια ευρώ που ξοδεύει το κράτος, για οποιαδήποτε δαπάνη, μόνο δύο ευρώ πάνε για τη Βουλή».
Όπως εξήγησε, «από τα οποία δύο ευρώ, το 75% είναι ανελαστικές δαπάνες και με το 25% που περισσεύει λόγω καλής διαχρονικής διαχείρισης, όλοι οι πρόεδροι κάνουμε τις υπόλοιπες δράσεις μας». Μάλιστα, ανέφερε ότι μέσω του προϋπολογισμού της Βουλής χρηματοδοτούνται και κοινωνικές παρεμβάσεις, όπως ανακαινίσεις νοσοκομείων και έργα στις φυλακές ανηλίκων Αυλώνα.
Επιτακτική ανάγκη
Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι ανοίγει επιτέλους η συζήτηση για τον Κανονισμό της Βουλής δείχνει ότι το ζήτημα της προστασίας του κοινοβουλευτικού λόγου δεν μπορεί πλέον να παραμένει στο περιθώριο.
Στους διαδρόμους της Βουλής είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν ότι οι αλλαγές είναι πλέον επιτακτικές μετά από αρκετά επεισόδια με συγκεκριμένους πρωταγωνιστές, οι οποίοι μάλιστα μοιάζουν… αμετανόητοι.
Το εάν τα μέτρα αυτά αποδειχθούν αρκετά, θα φανεί, ωστόσο, όπως επισημαίνουν κοινοβουλευτικοί παράγοντες, είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.
