Ο Γιάνης Βαρουφάκης αποκαλύπτει τον καιροσκοπισμό του Αλέξη Τσίπρα, που μοναδικό στόχο είχε να παραμείνει όσο το δυνατόν περισσότερο στην εξουσία.
Κάθε φορά που εμβαθύνει κανείς στην περίοδο της «περήφανης διαπραγμάτευσης της πρώτης φοράς Αριστερά», αποκαλύπτει νέα στοιχεία κυνισμού, παρασκηνίου και ωμών εκβιασμών. Γι’ αυτό οι πρόσφατες αποκαλύψεις του Γιάνη Βαρουφάκη σχετικά με τον ρόλο του Γερμανού πρέσβη Πίτερ Σόοφ πριν καν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τα ηνία της χώρας, δεν είναι απλώς ιστορικές υποσημειώσεις.
Είναι το ξεγύμνωμα μιας εποχής που χτίστηκε πάνω «στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» και κατέληξε σε μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές συνθηκολογήσεις της μεταπολίτευσης.
Σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο Kontra Channel, ο Γιάνης Βαρουφάκης, κληθείς να τοποθετηθεί για τη συνάντηση του κ. Σόοφ με τον Αλέξη Τσίπρα, η οποία έλαβε χώρα πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, και αποκαλύφθηκε στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ, είπε: «Θυμάμαι να με έχει καλέσει στην πρεσβεία πριν γίνουμε κυβέρνηση και σας λέω ότι ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία να πνίξει την κυβέρνησή μας. Έκατσα τρεις ώρες και κάναμε εικονική διαπραγμάτευση με δική του πρόσκληση. Ήταν “σκυλί του πολέμου”, είχε έρθει με τη νοοτροπία του Γερμανού κατακτητή. Μου είπε πάρα πολλά. Το πιο βασικό ήταν το “θα σας πάρουμε τα σπίτια αν δεν υπογράψετε το μνημόνιο”».
«Προσχώρησε στην τρόικα»
Όσον αφορά τον πρώην πρωθυπουργό, ο κ. Βαρουφάκης λέει: «Δώσαμε καλό αγώνα, αλλά δυστυχώς προσχώρησε στην τρόικα. Μην ξεχνάμε τον Ντάισελμπλουμ, αυτόν τον αμετανόητο, ανίκανο, άσχετο, ήταν σαν μια ακατέργαστη πέτρα, δεν καταλάβαινε καν αυτά που πρότεινε. Αυτόν τον είχε ο Τσίπρας μετά το μνημόνιο και χαριεντίζονταν στο Μαξίμου. Αυτό δεν μπορεί να συγχωρεθεί».
Ερωτηθείς, για το τρίτο μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε: «Το πρόγραμμα δεν μπορούσε να κλείσει και χρειάζονταν τρίτο για να κλείσει το μνημονιακό πρόγραμμα. Δυστυχώς ο Αλέξης Τσίπρας τούς έδωσε την ευκαιρία να ρίξουν το δικό τους φταίξιμο στην Αριστερά».
Ο πρώην υπουργός είπε, επίσης, ότι είχε ρωτήσει τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε «πότε αποφάσισες να ρίξεις τον Σαμαρά;», με τον Γερμανό υπουργό να του απαντά –κατά τον κ. Βαρουφάκη– «τον Ιούλιο του 2014», ενώ χαρακτήρισε «ανεκδιήγητο, αδαή και ανήθικο» τον Κλάους Ρέγκλινγκ, υποστηρίζοντας ότι του είχε πει πως «δεν έχετε να πληρώσετε το ΔΝΤ; Κόψτε συντάξεις».
Πάντως, με βάση τη μαρτυρία Βαρουφάκη, η περιγραφή ενός Τσίπρα που «χαριεντιζόταν» στο Μαξίμου με τον Ντάισελμπλουμ μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου είναι μια εικόνα που πονάει όσους πίστεψαν στην ανατροπή. Υποστηρίζει μάλιστα ότι ο Α. Τσίπρας δεν λύγισε απλώς, αλλά «προσχώρησε» στην τρόικα, δίνοντας στους δανειστές τη χρυσή ευκαιρία να μετακυλήσουν το δικό τους φταίξιμο για την αποτυχία των προγραμμάτων στους ώμους της Αριστεράς.
Για πολλούς αριστερούς, που πιστεύουν ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να αποτελέσει το ανάχωμα, έγινε ο καλύτερος εφαρμοστής των πιο σκληρών πολιτικών, νομιμοποιώντας τες στη συνείδηση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας, αυτή η διαπίστωση είναι η επιτομή της πολιτικής αυτοχειρίας.
Και το συμπέρασμα που προκύπτει είναι αμείλικτο για τον Αλέξη Τσίπρα. Η εικόνα του επαναστάτη με τη φλεγόμενη ρητορική που θα καταργούσε τα μνημόνια με ένα άρθρο έχει δώσει τη θέση της στην εικόνα ενός πολιτικού που ηττήθηκε κατά κράτος, επειδή στερούνταν σχεδίου, θάρρους και, τελικά, πολιτικής εντιμότητας απέναντι στους ψηφοφόρους του.
Ωστόσο, για πολλούς πολιτικούς παρατηρητές, ο Τσίπρας δεν ηττήθηκε από τον Σόοφ, τον Σόιμπλε ή τον Ρέγκλινγκ. Ηττήθηκε από την ίδια του την επιλογή να γίνει το πιο πειθήνιο εργαλείο του συστήματος που ορκίστηκε να ανατρέψει. Η προσχώρησή του στην τρόικα δεν ήταν ένας «επώδυνος συμβιβασμός», αλλά μια πλήρης ιδεολογική και ηθική συνθηκολόγηση.
Παραδόθηκε αμαχητί
Σήμερα, οι αποκαλύψεις του Γ. Βαρουφάκη απλώς επιβεβαιώνουν αυτό που η ιστορία έχει ήδη καταγράψει: ότι ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε την ελπίδα ενός ολόκληρου λαού ως νόμισμα για να αγοράσει λίγο περισσότερο χρόνο στην καρέκλα της εξουσίας, καταλήγοντας να γίνει ο πιο πιστός υπηρέτης εκείνων που τον απειλούσαν με κατασχέσεις.
Η αιχμηρή πραγματικότητα είναι ότι η πρώτη φορά Αριστερά δεν έπεσε ηρωικά μαχόμενη, αλλά παραδόθηκε αμαχητί, αφήνοντας πίσω της μια κοινωνία απογοητευμένη και ένα πολιτικό κεφάλαιο καμένο στις φλόγες του καιροσκοπισμού της. Και αυτά πια δεν υποστηρίζονται από τους αντιπάλους του Αλέξη Τσίπρα, αλλά από τους τότε συνεργάτες του.
Κάπως έτσι, φαντάζει το λιγότερο οξύμωρο το γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός αρνείται να κάνει ουσιαστική αυτοκριτική, ενώ την ίδια ώρα του φταίει η όποια δημοσιογραφική έρευνα του ΣΚΑΪ.
