Η άθλια στοχοποίηση δημοσιογράφων και προσώπων από όλους όσοι ζουν τον μύθο τους με το νέο «ή αυτοί ή εμείς».
Έχοντας χάσει το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς που όλα τα «έσφαζε και όλα τα μαχαίρωνε» ως ένα άλλοθι για τα όσα έκαναν –ξεκινώντας από τις πλατείες των αγανακτισμένων και φτάνοντας στο σήμερα με ενδιάμεση στάση μια διακυβέρνηση στην πιο κρίσιμη στιγμή της χώρας– τώρα στήνουν το «ηθικό πλεονέκτημα της μοναδικής αλήθειας».
Η άθλια στοχοποίηση όσων δημοσιογράφων αλλά και λοιπών ομιλητών βρέθηκαν στο Athens Alitheia Forum –που κατά γενική ομολογία εστέφθη με επιτυχία ανοίγοντας θέματα που αφορούν τα fake news και την κρίση της παραπληροφόρησης– αποτελεί δείγμα των προθέσεων της Αριστεράς –όπου εντάσσεται πλέον και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη λόγω τακτικής– να ανοίξουν έναν νέο κύκλο διχασμού στη λογική «ή αυτοί ή εμείς» που έφερε στη διακυβέρνηση την πρώτη φορά Αριστερά του Αλέξη Τσίπρα.
Όσοι μίλησαν στο διήμερο Συνέδριο στοχοποιήθηκαν με ακραίο τρόπο. Σχεδόν ένας ένας βρέθηκαν να επικρίνονται στο Διαδίκτυο, από ανώνυμους και επώνυμους, αλλά και από εφημερίδες που πριν ακόμη γίνει το Συνέδριο είχαν επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου για να αποδομηθεί ασκώντας κριτική ακόμη και για το ποιες εταιρείες συνεργάστηκαν για την υλοποίησή του.
Σε μια λογική ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει συνεργασίες με την κυβέρνηση διότι διαφορετικά θα στιγματιστεί –όπως έκανε στο παρελθόν ο Αλέξης Τσίπρας που προειδοποιούσε ως αντιπολίτευση την περίοδο 2012-2014 να μην επενδύσει κανείς στην Ελλάδα γιατί θα χάσει τα λεφτά του– και σε μια τακτική κατά των δημοσιογράφων κυρίως που εμφανίστηκαν –ούτε λίγο ούτε πολύ– ως «κολαούζοι της εξουσίας».
Επίσης κατηγορήθηκαν, όπως και η κυβέρνησης αλλά και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και υφυπουργός Τύπου, ότι συμμετείχαν σε μια διαδικασία που έχει στόχο τη φίμωση του Τύπου. Μέχρι και τις έρευνες των διαφόρων ΜΚΟ έριξαν στο τραπέζι για να δείξουν ότι η ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα έχει πρόβλημα. Αυτές τις ΜΚΟ που εμφανίζουν την Ελλάδα σε χειρότερη θέση από την Ουγγαρία ή τον Νίγηρα και που αν διαβάσει κανείς τις αναλύσεις των… γεγονότων που επικαλούνται μπορεί και ν’ αρχίσει να τραβάει τα μαλλιά του.
Όμως αυτή η στοχοποίηση προσώπων από τους κατέχοντας τη μοναδική αλήθεια ξεπερνά κάθε λογική. Ειδικά όταν εμπλέκονται και… επικριτές που έχουν διαπρέψει στα fake news, την παραπληροφόρηση και κυρίως την αθρόα χρήση της… μισής αλήθειας, αυτής που είναι χειρότερη και πιο επικίνδυνη από τα μεγαλύτερα ψέματα.
Πάντως, το γεγονός ότι εξακολουθούν να ασχολούνται με αυτό το θέμα δείχνει πως μάλλον ενόχλησε κάποιους πολιτικούς και δημοσιογράφους αλλά και μέσα ενημέρωσης. Όπως και να έχει, βέβαια, η λογική του διχασμού ακολουθείται ως έσχατο μέσο από αυτούς που δεν έχουν κάτι άλλο να προσφέρουν σε μια κοινωνία, την ώρα που αναζητούν σωσίβιο για την επιβίωσή τους σε ένα σκηνικό που δείχνει να μην αντέχει την πόλωση και τον λαϊκισμό όλο και περισσότερο.
