Μεταγραφές, επιστροφές και παρασκηνιακά φλερτ ανακατεύουν την τράπουλα σε ΕΛ.Α.Σ., ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, με γνώριμα πρόσωπα σε νέες κομματικές διαδρομές.
Το αριστερό μεταγραφικό παζάρι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με την ΕΛ.Α.Σ., το ΠΑΣΟΚ καιΒ τον ΣΥΡΙΖΑ να διεκδικούν πρόσωπα, να αναζητούν επιστροφές και να μετρούν πιθανές νέες προσχωρήσεις. Πρώην σύντροφοι αλλάζουν κομματική στέγη, ανεξάρτητοι βουλευτές βρίσκονται στο επίκεντρο των σεναρίων και οι πολιτικές γέφυρες ξαναστήνονται εκεί όπου μέχρι πρότινος κυριαρχούσαν οι διασπάσεις. Το παρασκήνιο έχει κινητικότητα, τα ονόματα ανακυκλώνονται και το ερώτημα παραμένει: πρόκειται για ουσιαστική ανασύνταξη ή για ένα ατελείωτο παιχνίδι κομματικών μετακινήσεων;
Στην Αριστερά έχει ανοίξει για τα καλά η μεταγραφική περίοδος, μόνο που κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιος φοράει τη φανέλα ποιανού και ποιος ετοιμάζει βαλίτσες για τον επόμενο σταθμό. Η ΕΛ.Α.Σ. μαζεύει πρώην συριζαίους, το ΠΑΣΟΚ ψαρεύει στα ίδια νερά και η Κουμουνδούρου αναζητά τρόπους να ξαναφέρει κοντά της όσους έφυγαν, χωρίς να λείπουν οι ενδιάμεσες στάσεις και τα πολιτικά φλερτ. Ένα κανονικό μεταγραφικό χρηματιστήριο, με πολλά ονόματα, διαρκείς διαπραγματεύσεις και ανοιχτούς λογαριασμούς.
Αριστερό μεταγραφικό παζάρι χωρίς τελική σύνθεση
Στην Αμαλίας, οι αφίξεις συνοδεύονται από παραιτήσεις βουλευτών από τις έδρες τους, δημόσιες δηλώσεις προσχώρησης και την προσδοκία ότι η λίστα των νέων αφίξεων δεν έχει κλείσει. Οι ήδη γνωστές μετακινήσεις δημιουργούν την εικόνα ενός κόμματος που ανεβάζει στροφές στο μεταγραφικό πεδίο, ενώ οι ανεξάρτητοι που βρίσκονται σε τροχιά προσχώρησης καλούνται να αποφασίσουν αν θα κάνουν το επόμενο βήμα. Το ερώτημα, βέβαια, είναι αν πρόκειται για συγκρότηση ενός νέου πολιτικού πόλου ή για ανακύκλωση προσώπων με διαφορετική κομματική διεύθυνση.
Στη Χαριλάου Τρικούπη, πάλι, η επιχείρηση διεύρυνσης μοιάζει να περνά μέσα από τις ίδιες δεξαμενές στελεχών. Πρώην συνοδοιπόροι του ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητοι βουλευτές και πρόσωπα που μέχρι πρότινος κινούνταν σε άλλες κομματικές τροχιές εμφανίζονται στο κάδρο των πιθανών προσθηκών. Κάπως έτσι, η διεύρυνση αποκτά και μια άλλη διάσταση: αντί να αναζητούνται αποκλειστικά νέα πρόσωπα, αναζητούνται καινούργιες θέσεις για γνώριμα ονόματα. Το αν η αλλαγή κομματικής στέγης συνεπάγεται και αλλαγή πολιτικής απήχησης είναι μια διαφορετική συζήτηση.
Στην Κουμουνδούρου, το σχέδιο επανασυσπείρωσης επιχειρεί να ξαναχτίσει γέφυρες με πρόσωπα που απομακρύνθηκαν, διασπάστηκαν ή ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές. Οι κοινές εμφανίσεις, οι προσκλήσεις σε εκδηλώσεις και τα σενάρια επιστροφών συνθέτουν ένα σκηνικό πολιτικής επαναπροσέγγισης, με την ελπίδα ότι οι παλιοί δεσμοί μπορούν να αποδειχθούν ισχυρότεροι από τις προηγούμενες ρήξεις. Μόνο που οι διασπάσεις δεν σβήνονται με μια πρόσκληση και οι παλιές κομματικές παρέες δεν μετατρέπονται αυτομάτως σε συμπαγείς πολιτικές ομάδες.
Και κάπως έτσι, η αριστερή πολυκατοικία θυμίζει περισσότερο σταθμό μετεπιβίβασης παρά οργανωμένο πολιτικό χώρο: άλλοι αλλάζουν όροφο, άλλοι δοκιμάζουν νέα είσοδο, άλλοι επιστρέφουν για να δουν αν υπάρχει ακόμη θέση και κάποιοι κρατούν ανοιχτές περισσότερες από μία πόρτες. Το μεταγραφικό παζάρι συνεχίζεται με πρωταγωνιστές που αλλάζουν κομματικό λογότυπο, αλλά όχι απαραίτητα πολιτικό παρελθόν. Το μεγάλο στοίχημα, πάντως, δεν είναι πόσοι θα αλλάξουν στρατόπεδο, αλλά πόσοι από αυτούς θα καταφέρουν να πείσουν ότι η μετακίνηση σημαίνει κάτι περισσότερο από μια αλλαγή διεύθυνσης.
