Ο «Κόκκινος Γάτος» θέλει σήμερα να μοιραστεί κάποιες σκέψεις μαζί σας, γιατί βλέπει ότι πολλοί και από διαφορετικές πλευρές προσπαθούν και πάλι να κάνουν τους Ευρωπαίους πολίτες να νιώσουν ένοχοι.
Να διχάσουν την κοινωνία και σε καλούς και κακούς. Σε ανάλγητους και ευαίσθητους. Σε συντηρητικούς και προοδευτικούς.
Αφορμή για το σημερινό άρθρο αποτέλεσαν δύο εικόνες και τα όσα ακολούθησαν στο πεδίο του δημόσιου διαλόγου. Γιατί, για να έχει την πολυτέλεια ο «Γάτος» μας να κάνει τις βόλτες του, να μαζεύει τις πληροφορίες του και να γράφει τα σχόλιά του, θα πρέπει να κρατήσουμε ισχυρή τη λογική και την κοινωνική συνοχή.
Πρώτη εικόνα: ένας Αφρικανός μετανάστης έχει ρίξει στο έδαφος έναν πολίτη στο Μπέλφαστ, σηκώνει τη γροθιά του θριαμβευτικά και μετά επιχειρεί να πριονίσει τον λαιμό του, να τον αποκεφαλίσει δηλαδή.
Δεύτερη εικόνα: νεαροί (κυρίως) κάτοικοι του Μπέλφαστ βγαίνουν το βράδυ μετά το επεισόδιο να διαδηλώσουν με σύνθημα «διώχνουμε τους ξένους», προχωρούν σε καταστροφές δημόσιας περιουσίας και κάψιμο κατοικιών (δημόσιων δομών) μεταναστών.
Τα ΜΜΕ προέβαλαν τη σκηνή-σοκ, τον αφοπλισμό του δράστη από περαστικούς και εστίασαν στα επεισόδια με τίτλους «ρατσιστικό ξέσπασμα», «κάηκαν σπίτια μεταναστών», «μαυροφορεμένοι κουκουλοφόροι», «κίνδυνος για Ελληνες μετανάστες» κ.ο.κ. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά:
Πρώτον, ξεκάθαρα και δυνατά: η βία είναι έγκλημα. Είτε από τον μετανάστη είτε από τους διαμαρτυρόμενους.
Δεύτερον, ξεκάθαρα και δυνατά: «ναι» στη νόμιμη μετανάστευση και στην προστασία των προσφύγων – «όχι» στην παράνομη μετανάστευση. Δεν γίνεται να αποφασίζουν οι σύγχρονοι δουλέμποροι ποιος θα μένει πού.
Τρίτον, ξεκάθαρα και δυνατά: «ναι» στον σεβασμό και την προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Οποιος φεύγει από έναν τόπο για να γλιτώσει από την καταπίεση ή την απειλή για τη ζωή του δεν μπορεί να μεταφέρει την καταπίεση ή την απειλή σε βάρος εκείνων που τον φιλοξενούν. Προφανώς «ναι» στο να μπορεί να διατηρήσει τα ήθη και τα έθιμά του, αλλά δεν είναι δυνατόν να έχει απαίτηση να επιβληθεί κιόλας.
Οχι πίσω στον Μεσαίωνα
Σε αυτό το πλαίσιο, δεν γίνεται να ενοχοποιείται κάθε φωνή και κάθε αντίδραση όταν ένας μετανάστης παρανομεί. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, η θέση αυτή δεν καλύπτει τις καταστροφές και τα αντίποινα. Αλλά δεν γίνεται για τον δράστη να υπάρχει ανοχή ή σιωπή, η πράξη του να θεωρείται εξαίρεση (και είναι) ενώ όσοι αντιδρούν να χαρακτηρίζονται συλλήβδην ρατσιστές ή ακροδεξιοί. Είναι εξαιρετικά άδικο για τους Ευρωπαίους πολίτες, που δείχνουν την αλληλεγγύη τους στην πράξη.
Η Ευρώπη η ίδια είναι δημιούργημα μεταναστευτικών ροών. Αλλά έχει πληθυσμό. Εχει παραδόσεις. Εχει πολιτισμό. Στον οποίο πολιτισμό και τρόπο ζωής κάποιοι προσφεύγουν για να προστατευθούν. Για να ζήσουν καλύτερα, με ασφάλεια και ελευθερία. Σε αυτήν την πορεία τίποτα δεν τους δίνει δικαίωμα να περιορίζουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που απολαμβάνουμε όλοι όσοι ζούμε σε ευρωπαϊκά κράτη. Ο αμοιβαίος σεβασμός είναι στοιχειώδης προϋπόθεση συνύπαρξης.
Και το ζητούμενο είναι να προχωράμε μπροστά. Ο «Γάτος» δεν βρίσκει τίποτα το παραδοσιακό στην εικόνα μιας γυναίκας με μπούργκα. Δεν βρίσκει τίποτα το γραφικό στην εικόνα ενός άντρα να προχωρά δέκα μέτρα μπροστά και η γυναίκα του να ακολουθεί πίσω φορτωμένη με παιδιά και τσάντες με τα πράγματά τους. Σε όποιον θεό και να πιστεύει. Εχει χυθεί πολύ αίμα σε αυτόν τον πλανήτη για να επικρατήσει η ελευθερία και η δημοκρατία, σε ένα κομμάτι του κόσμου έστω.
Ξεκάθαρα και δυνατά, λοιπόν: καμία πίστη δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να μας στείλει πίσω στον Μεσαίωνα. Το κράτος οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του. Κάθε οργανωμένη πολιτεία οφείλει να προστατεύσει το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Και αυτό δεν είναι ρατσισμός.
Ο σαρβάιβορ Νίκος
Τελικά, ο άνθρωπος έχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας. Ο,τι και να συμβαίνει, το σύμπαν συνωμοτεί για να κρατά την καρέκλα του. Την ώρα που στο ΠΑΣΟΚ συζητούν ανοιχτά το ενδεχόμενο να αμφισβητηθεί ξανά –για τον Νίκο Ανδρουλάκη ο λόγος– πέτυχε τη μεγάλη μεταγραφή. Ο Χρήστος Πρωτόπαπας έθεσε εαυτόν στην υπηρεσία του προέδρου, μετά από μία μακρά περίοδο που υπηρέτησε ως «στρατηγός» του Χάρη Δούκα. Αλλά ο δήμαρχος Αθηναίων είναι ο ίδιος στρατηλάτης, οπότε ο έμπειρος πολιτικός είπε να επιστρέψει στη Χαριλάου Τρικούπη, όπου ο πρόεδρος του κόμματος έχει ήδη επιβιώσει δύο εσωκομματικών αναμετρήσεων και ετοιμάζεται για την τρίτη (και φαρμακερή;).
Και ο… εφτάψυχος Χρήστος
Ο τίτλος του εφτάψυχου εκτός από χαρακτηριστικό του «Γάτου» ταιριάζει γάντι στον Χρήστο Πρωτόπαπα. Βλέπετε, ο πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ ήταν διαδοχικά υφυπουργός Εργασίας και κυβερνητικός εκπρόσωπος του Κώστα Σημίτη, εξ απορρήτων του Γιώργου Παπανδρέου, στον κύκλο στελεχών γύρω από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, στον στενό πυρήνα της Φώφης Γεννηματά, το Νο2 του Χάρη Δούκα και τώρα στο εκλογικό επιτελείο του Νίκου Ανδρουλάκη. Πραγματικά 7άστερος. Για τους άσπονδους φίλους του, επιβιώνει μεταφέροντας την εμπειρία και τις πληροφορίες από τον έναν πρόεδρο στον άλλον· για όσους τον έχουν ζήσει, επιβιώνει γιατί δουλεύει πολύ και είναι πάντα παρών. Ενας συνεπής επιτελικός με γνώση της ανθρωπογεωγραφίας και του πεδίου.
Περιμένοντας τον Αντώνη
Αναζητεί το τάιμινγκ ο Αντώνης Σαμαράς για να ανακοινώσει το κόμμα του και ετοιμάζει ψηφοδέλτια. Αλλά είναι αντιμέτωπος με μία γκρίνια από τους ενδιαφερόμενους: «Πρόεδρε, πώς θα κάνουμε εκστρατεία αν δεν το πεις;». Για την ώρα τα ακούει τα παράπονα ο συμπαθής Νίκος Τσούτσιας. Ο οποίος είναι κάτι σαν τον Γιώργο Ελενόπουλο του Γιώργου Παπανδρέου. Κάθε κόμμα θέλει έναν δημοσιογράφο στη μηχανή του.
