Δύο φορές τα κόμματα της Κεντροαριστεράς, με μπροστάρηδες τον ΣΥΡΙΖΑ, την Κωνσταντοπούλου και το ΠΑΣΟΚ, επιδόθηκαν σε εκστρατείες σπίλωσης της ΝΔ.
Εκείνα τα χρόνια, τα παλιά της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, όταν ερωτήθηκε ο Σόλων γιατί δεν όρισε στη νομοθεσία του τιμωρία για αυτούς που χτυπούν τον πατέρα τους, είπε: «Ουχ υπέλαβον τοιούτους τινάς έσεσθαι».
Δεν πέρασε ως ενδεχόμενο από το μυαλό του Σόλωνα. Κι εκατομμύρια χρόνια μετά, η κοινωνία ακόμη έχει δυσκολία να αναγνωρίσει ότι σε πολλές περιπτώσεις τα πρόσωπα υπεράνω υποψίας εγκληματούν. Ληστεύουν, χτυπούν, σκοτώνουν, βιάζουν…
Με ένα κείμενο 2.500 λέξεων, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα athens.indymedia.org, μία γυναίκα περιγράφει πώς βρέθηκε σε έναν εφιαλτικό κύκλο άγριας βίας, χειρισμού και σεξουαλικής κακοποίησης, λέγοντας πως χρειάστηκε τρία χρόνια για να συνειδητοποιήσει πλήρως τι είχε υποστεί. Αίσθηση, δε, προκαλεί η αναφορά της ότι ο φερόμενος ως θύτης είναι δημοφιλής και εγνωσμένου κύρους επαγγελματίας του φωτορεπορτάζ, ο οποίος δηλώνει δημόσια «αντιφασίστας, αντιρατσιστής και αντισεξιστής».
Ωστόσο, από τις διαθέσιμες δημόσιες πληροφορίες δεν προκύπτει επίσημη ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας ή των δικαστικών αρχών ότι έχει σχηματιστεί δικογραφία ή ότι έχει υποβληθεί επίσημη μήνυση σε βάρος του συγκεκριμένου προσώπου για βιασμό, ενώ δεν υπάρχει επίσημη τοποθέτηση του φερόμενου ως δράστη πάνω στις συγκεκριμένες καταγγελίες. Το φερόμενο ως θύμα, πάντως, καταλήγει στην αναγκαιότητα να σπάσει ο κύκλος της σιωπής και του φόβου.
Μαρτυρία φρίκης…
Στην ανάρτηση περιγράφονται περιστατικά που η ίδια η γυναίκα —η φερόμενη ως θύμα— χαρακτηρίζει ως επαναλαμβανόμενους βιασμούς, σωματική κακοποίηση, οικονομική εκμετάλλευση και συνεχή προσπάθεια του φερόμενου ως δράστη να χειραγωγήσει και να ελέγξει τη ζωή της μέσα από έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο κολακείας και συναισθηματικού δεσίματος.
Υποστηρίζει ότι μετά από βίαια περιστατικά ακολουθούσαν κινήσεις και μηνύματα τρυφερότητας και έγνοιας, γεγονός που, όπως εξηγεί, την έκανε να αμφιβάλλει για τη δική της αντίληψη των γεγονότων. Ειδικά, όπως η ίδια περιγράφει, σε μία περίοδο της ζωής της βρισκόταν σε ιδιαίτερα ευάλωτη ψυχολογική κατάσταση και αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές και οικογενειακές πιέσεις.
Η γυναίκα, μητέρα ενός παιδιού σε μονογονεϊκή οικογένεια, περιγράφει πώς ο «Μ.», με έναν αυταρχικό, χειριστικό τρόπο, τη βίασε περίπου δέκα φορές μέσα σε διάστημα ενάμισι έτους από το 2022, όταν τον γνώρισε. Η αρχική επικοινωνία με τον φερόμενο ως δράστη ήταν για να τη βοηθήσει επαγγελματικά.
Είναι ενδεικτικό το απόσπασμα της μαρτυρίας για το πώς ξεκίνησε και πώς κατέληξε ο καταγγελλόμενος εφιάλτης της γυναίκας:
«Μετά από κάποιο διάστημα που τσατάραμε, μου πρότεινε να πάμε για καφέ, να συζητήσουμε για το πώς θα μπορούσα να μπω στον κλάδο. Είχε πάθει ένα ατύχημα και μου ζήτησε να τον βοηθήσω να κατέβει τις σκάλες του σπιτιού του…
»Στον καφέ όλα καλά, παρόλο που η συζήτηση ξέφευγε από αυτά που ήθελα να συζητήσω, με αρκετά υπονοούμενα που μ’ έκαναν να νιώσω μεν άβολα, αλλά συγχρόνως, μέσα στην τότε μηδενική αυταξία μου, κολακεύτηκα που άρεσα σε κάποιον τόσο αναγνωρίσιμο…
»Οταν φύγαμε και τον βοήθησα ν’ ανέβει στο σπίτι του, όπου θα μου έδινε κι ένα βιβλίο από μια έκθεση, καθώς ήταν στηριγμένος πάνω μου, μου έπιασε το στήθος… Πάγωσα και δεν αντέδρασα. Σκεφτόμουν, θα πάρω το βιβλίο και θα φύγω…
»Αρχισα να έχω την ψευδαίσθηση πως έχουμε σχέση, πως μ’ αγαπάει… Εβρισκα μια δικαιολογία για κάθε ασχημόνια του και την προσπερνούσα… Μου πήρε τρία χρόνια, αλλά πλέον έχω καταλάβει πως αυτό το δίποδο με βίαζε άγρια. Οχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά…».
Η υπόθεση έχει προκαλέσει πλημμυρίδα αναρτήσεων στα social media, με πολλούς να δηλώνουν σοκ και οργή από την περιγραφή της γυναίκας για τον «χειριστικό λόγο που οργώνει το κορμί και την ψυχή» και την κλιμακούμενη βία.
«Γιατί αυτό που ερεθίζει όλα αυτά τα καθάρματα είναι να προκαλούν πόνο...».
Το κρίσιμο πλέον είναι αν η υπόθεση θα μεταφερθεί ενώπιον των αρμόδιων αρχών, ώστε να ερευνηθούν με τις προβλεπόμενες νομικές διαδικασίες οι σοβαρότατοι ισχυρισμοί που έχουν δημοσιοποιηθεί.
Αυτό που, ωστόσο, δεν χωρά αμφισβήτηση είναι ότι τα τέρατα τα μεγαλώνει η ίδια η κοινωνία και ενίοτε τα… προστατεύει η πολιτική στρέβλωση. Και εκεί απαιτείται προσοχή, φροντίδα και δουλειά.
«Η αριστερή ταυτότητα, η αντιφασιστική δράση και τα κινηματικά παράσημα δεν αποτελούν συγχωροχάρτι. […] Καμία ανοχή σε κανέναν κερατά», λέει για την υπόθεση η Ελενα Ακρίτα.
Η πολιτικοποίηση του βιασμού
Τι έγινε όμως στο πρόσφατο παρελθόν; Μήπως δεν υπήρξαν περιστατικά πολιτικοποίησης του βιασμού προς άγραν ψήφων;
Δύο φορές τα κόμματα της Κεντροαριστεράς, με μπροστάρηδες τον ΣΥΡΙΖΑ, την Κωνσταντοπούλου και το ΠΑΣΟΚ, επιδόθηκαν σε εκστρατείες σπίλωσης της ΝΔ. Με την υπόθεση Λιγνάδη και Κολωνού κλιμακώθηκε μία άγρια, υστερική αντιπολίτευση, με χυδαία hashtag (#νδ παιδοβιαστές) και τσιτάτα του τύπου ότι όλοι λίγο πολύ όσοι ψηφίζουν ΝΔ είναι βιαστές και μαστροποί ανηλίκων. Αναρτούσαν φωτογραφίες που συνόδευαν με την… κατάλληλη αμφίσημη λεζάντα ότι κάποιοι «υψηλά ιστάμενοι» κουκουλώνουν το θέμα.
Κάπως έτσι και η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία κατηγόρησε τον Μακρόν και την πολιτική του στο Μεταναστευτικό, ότι δήθεν είναι υπεύθυνος γιατί η 12χρονη μαθήτρια Λολά Νταβιέ βιάστηκε, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από μια 24χρονη άνεργη και άστεγη γυναίκα με καταγωγή από την Αλγερία.
Πογκρόμ των άκρων για την ποινικοποίηση πολιτικών αντιπάλων. Και σε αυτό δεν απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση.
