Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε ότι πριν από 10 χρόνια «ήξερε το τι, αλλά δεν ήξερε το πώς», αλλά οι τότε υποσχέσεις έδειχναν τη βεβαιότητα ότι γνώριζε και τα δύο.

«Πριν από δέκα χρόνια, το ’15, αν και ήξερα τι θέλω να κάνω, δεν ήξερα πώς. Τώρα ξέρω και τι και πώς»: τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας λαμβάνοντας μέρος στο 7ο Φόρουμ του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», δηλώνοντας παράλληλα «περήφανος» επειδή, όπως είπε, η πλειοψηφία της κοινής γνώμης κρίνει την πορεία του «έντιμη».

Ομολόγησε δηλαδή ότι έπαιξε τη χώρα στα ζάρια επειδή δεν ήξερε πώς να κάνει αυτό που ήξερε ότι ήθελε να κάνει!
Υπάρχει τίποτε πιο ανέντιμο από αυτό; Από το να διαβεβαιώνεις επί μήνες, επί χρόνια για την ακρίβεια, ότι και ξέρεις και μπορείς και δέκα χρόνια μετά να λες πως ήξερες το τι αλλά όχι το πώς;

Στην πραγματικότητα ο κ. Τσίπρας το μόνο που ήξερε ήταν πως ήθελε την εξουσία. Για όλα τα υπόλοιπα αδιαφορούσε. Για να το πετύχει, επιστράτευσε όλα τα ψέματα, όλες τις υποσχέσεις και όλες τις «λύσεις». Και μάλιστα με στεντόρεια φωνή, με απόλυτη βεβαιότητα, με τη σιγουριά του ανθρώπου που έρχεται για να απαλλάξει τον λαό από τα δεινά του.

Αν ισχύουν αυτά που λέει σήμερα, τότε ομολογεί πως είναι πολύ καλός ηθοποιός. Προφανώς, όχι μόνο τότε, αλλά και σήμερα!

Οπότε, είναι επίσης προφανές πως ούτε σήμερα γνωρίζει το πώς και το τι. Το μόνο που γνωρίζει είναι πως θέλει να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο, ακολουθώντας τις παλιές συνταγές των ακοστολόγητων υποσχέσεων.

Και επειδή έχει καταφύγει σε διάφορους καθηγητές και άλλους «σοφούς», τα ίδια παλιά ψέματα έχουν ενισχυθεί με μπόλικες ασυναρτησίες, μπόλικη μπαρουφολογία, μπόλικη αρλουμπολογία.

Μετά την περίφημη 17ωρη διαπραγμάτευση και την άτακτη υποχώρηση, ο κ. Τσίπρας άρχισε να μας λέει πως είχε αυταπάτες.

Βάρεσαν τα νταούλια και καθάρισε το μυαλό του!

Μάλιστα, τον Νοέμβριο του 2018, μιλώντας στο συνέδριο του SPD (γερμανικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος) στο Βερολίνο, είπε πως με «καθαρό μυαλό» πήρε την απόφαση (μετά το γελοίο δημοψήφισμα που ο ίδιος προκάλεσε τον Ιούλιο του 2015), να μην τα τινάξει όλα στον αέρα και να παραμείνει στο ευρώ, διότι το αντίθετο θα ήταν… καταστροφικό!

Ουσιαστικά, ομολογούσε και τότε πως με θολωμένο μυαλό αντιπολιτεύτηκε την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, με θολωμένο μυαλό κυβέρνησε μέχρι τον Ιούλιο του 2015 και μετά…

Ε, μετά, έγινε θαύμα και το μυαλό του καθάρισε. Όχι ακριβώς θαύμα, απλά βάρεσαν τα νταούλια και καθάρισε το μυαλό του!

Συγγνώμη, αλλά γιατί δεν καθάρισε το μυαλό του λίγο νωρίτερα να μην πάμε σε άλλο ένα μνημόνιο και να μην υποθηκευθεί ολόκληρη η δημόσια περιουσία στο Υπερταμείο;

Και αφού τα είπε όλα αυτά στο Βερολίνο, τελικά ανέλυσε και την… «επιτυχία με αριστερό πρόσημο»!

Η οποία «επιτυχία με αριστερό πρόσημο» ήταν να αποδεχθεί ένα τρίτο μνημόνιο και να επιβάλει σειρά επώδυνων μέτρων, μέσω σειράς πολυνομοσχεδίων.

Επομένως, όταν ήδη από τον Μάρτιο του 2013 ο ίδιος και το κόμμα του (που τώρα έχει αποκηρύξει), με σειρά πολιτικών αποφάσεων είχαν μετατρέψει σε σύνθημα το «καμιά θυσία για το ευρώ», το μυαλό του δεν είχε καθαρίσει και ήξερε το τι αλλά όχι το πώς.

Το «σκληρό καρύδι» δεν ήξερε το πώς!

Ήξερε το τι και όχι το πώς ο κ. Τσίπρας όταν (13 Δεκεμβρίου 2014) πήγε στο Ηράκλειο Κρήτης και είπε: «Ας μην έχουν αυταπάτες οι συντηρητικοί κύκλοι της Ευρώπης. Εμείς είμαστε σκληρά καρύδια. Ας μην προσπαθήσουν να μας εκβιάσουν, ούτε να μας φοβίσουν. Θα ’χουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Κούνια που τους κούναγε. Μερικοί νομίζουν ότι οι αγορές θα βαράνε το νταούλι κι εμείς θα χορεύουμε στον σκοπό τους. Ε, λοιπόν, εμείς θα παίζουμε στο εξής το νταούλι, ή μάλλον τη λύρα της Κρήτης, κι εκείνοι θα χορεύουν πεντοζάλη».

Για να αποδειχθεί τελικά πως ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο μόνος άνθρωπος που όταν βαράνε τα νταούλια το μυαλό του καθαρίζει αντί να… ζαλίζεται!

Στις 22 Ιανουαρίου 2015, στην προεκλογική του συγκέντρωση στην Αθήνα, ο κ. Τσίπρας είχε πει:

«Εμείς στο πιλοτήριο αντιπροσώπους των απόψεων της κ. Μέρκελ δεν πρόκειται να δεχθούμε. Καθαρά και ξάστερα. Δεν έχουμε σκοπό να συγκυβερνήσουμε παρέα με τους εντεταλμένους των μνημονίων».

Σίγουρος ότι ήξερε να μετατρέψει το όραμα σε πράξη

«Αυτό είναι το όραμά μας, αλλά δεν μένουμε μόνο στο όραμα. Έχουμε και σχέδιο. Έχουμε πρόγραμμα που μετατρέπει το όραμα σε πράξη. Υπολογισμένη, κοστολογημένη, ρεαλιστική πράξη. Ψύχραιμες, μελετημένες, δεσμεύσεις, που θα υλοποιήσουμε από την πρώτη κιόλας μέρα, για να γίνει το όραμα πραγματικότητα.

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Η Ελλάδα να διεκδικήσει ξανά τη θέση του ισότιμου εταίρου στην Ευρώπη.

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Να αρνηθούμε την κηδεμονία, απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Να τελειώνουμε με τα μνημόνια και να διαπραγματευτούμε σκληρά με μόνο γνώμονα το συμφέρον του λαού μας.

Για να απελευθερωθούμε από τη θηλιά της λιτότητας.

Για να υπάρξει οριστική και βιώσιμη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε:

Για την αξιοπρέπεια όλων των Ελλήνων.

Για τις εγγυημένες καταθέσεις των πολιτών στις τράπεζες.

Για αξιοπρεπείς συντάξεις.

Για τις εγγυημένες αγροτικές επιδοτήσεις.

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε:

Απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα.

Φορολογική ελάφρυνση των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων.

Με αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ για όλους.

Με την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και αντικατάστασή του με Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, με υψηλό αφορολόγητο όριο, ώστε η συντριπτική πλειοψηφία της πρώτης κατοικίας να μη φορολογείται.

Την Κυριακή μιλάει ο ελληνικός λαός. Και θα δώσει την πιο καθαρή απάντηση. Μνημόνια τέλος, υποτέλεια τέλος, εκβιασμοί τέλος!».

Από τα παραπάνω προκύπτει ξεκάθαρα ότι το 2015 ο κ. Τσίπρας ισχυριζόταν πως ήξερε και το τι και το πώς! Διότι και είχε σχέδιο και δεσμευόταν γι’ αυτό, όπως εξηγούσε ξανά και ξανά!

Όπως είχε πει στις 20 Ιανουαρίου 2015 από τη Θεσσαλονίκη, «αν κάτι τους τρόμαξε στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν ήταν η παροχολογία. Το αντίθετο: ήταν ότι στη Θεσσαλονίκη τον προηγούμενο Σεπτέμβριο παρουσιάσαμε ένα πρόγραμμα ρεαλιστικό. Η υλοποίησή του δεν εξαρτάται από οποιουδήποτε είδους εξωτερική χρηματοδότηση. Για αυτό και θα υλοποιηθεί ανεξάρτητα από τη διαπραγμάτευση».

Πάντα έλεγε πως γνωρίζει και το τι και το πώς

Και στις ομιλίες του στο Ηράκλειο της Κρήτης ήταν ξεκάθαρο ότι γνώριζε και το πώς και το τι.

Στις 6 Ιουνίου 2013, είπε:

«Και αυτήν την προσδοκία θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να τη δικαιώσουμε. Να αλλάξουμε τον δρόμο. Να πετάξουμε από επάνω μας τα δεσμά του Μνημονίου. Να ξελασπώσουμε το μέλλον. Με διαρκή αγώνα ενάντια στο Μνημόνιο και το καταστροφικό πρόγραμμα λιτότητας».

Στις 23 Μαΐου 2014, πριν από τις ευρωεκλογές:

«Θα διασώσουμε τις συντάξεις ακριβώς γιατί θα ανατρέψουμε την πολιτική που δεν έχει σταματήσει να τις μειώνει με τελικό σκοπό να τις εξαφανίσει. Διασώζουμε και εξασφαλίζουμε τις συντάξεις μόνο με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που δυναμώνει την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη. Η διαπραγμάτευση θα είναι δύσκολη. Θα είναι η δυσκολότερη διαπραγμάτευση για την Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών. Θα είναι όμως η διαπραγμάτευση που άργησε τέσσερα χρόνια. Που δεν έγινε ποτέ. Θα είναι η διαπραγμάτευση που θα γίνει και θα πετύχει».

Προφανώς όταν λες ότι θα πετύχεις, ξέρεις και το πώς. Το οποίο «πώς» φαίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρα στα ακόλουθα:

«Αναλαμβάνουμε την ευθύνη και δεσμευόμαστε: Για την ενεργοποίηση συμμαχιών σε όλη την Ευρώπη, για την άμεση σύγκληση έκτακτης Συνόδου Κορυφής στην Ευρώπη ώστε να δρομολογηθεί η μεγάλη λύση για το ελληνικό χρέος.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη και δεσμευόμαστε: Για τον δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Για την ενεργοποίηση προγράμματος αναδιαρθρώσεων και τον απεγκλωβισμό εκατομμυρίων επαγγελματιών και μικρομεσαίων επιχειρηματιών από το άγος των χρεών.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη και δεσμευόμαστε:

Για την υλοποίηση έκτακτων προγραμμάτων υποστήριξης των αγροτών, των χαμηλοσυνταξιούχων, των νέων επαγγελματιών στην πόλη και την ύπαιθρο.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη και δεσμευόμαστε:

Για την προάσπιση των δημοσίων αγαθών, όπως είναι το νερό, τα δάση και ο αιγιαλός.

Για την περιφρούρηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών που είναι το διαβατήριό μας για την Ευρώπη του μέλλοντος.

Για την άμεση ανατροπή των αποφάσεων εκποίησης του κράτους.

Για την επιστράτευση της δημόσιας περιουσίας για τη στήριξη των ασφαλιστικών ταμείων και τη θωράκιση των συντάξεων».

«Έχουμε δεσμευτεί και θα το κάνουμε»!

Και συνέχισε στο ίδιο μοτίβο και στις 13 Δεκεμβρίου 2014 και στις 23 Ιανουαρίου 2015, αλλά και στις 17 Σεπτεμβρίου 2015.

Τα ίδια και στην Πάτρα (20 Μαΐου 2014, 21 Ιανουαρίου 2015, 16 Σεπτεμβρίου 2015: «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο φόβος της Ευρώπης των τραπεζιτών, των αγορών, αυτών που ανέχονται τα εγκλήματα εν ονόματι του κέρδους, και των εγχώριων αντιπροσώπων τους».

Διότι, όπως έλεγε, είχε «το μόνο συγκεκριμένο πρόγραμμα που αντιπαρατίθεται στο Μνημόνιο της συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ».

Διότι, «εμείς με την τρόικα δεν συγκυβερνάμε. Ούτε εκπροσώπους των απόψεων της τρόικας θα δεχθούμε να έχουμε στο Υπουργικό μας Συμβούλιο. Τελεία και παύλα!».

Όπως έλεγε (για τον ΕΝΦΙΑ, το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ για όλους, τη μη επιβολή κανενός νέου φόρου, το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη») «έχουμε δεσμευτεί και θα το κάνουμε. Είναι σύνθημα σήμερα. Θα είναι πραγματικότητα από τη Δευτέρα».

Από πουθενά δεν προκύπτει ότι γνώριζε τι θέλει, αλλά δεν ήξερε πώς θα το κάνει.

Τα ίδια έλεγε ξανά και ξανά από την Κοζάνη, από τη Λάρισα, την Καλαμάτα, την Κομοτηνή, την Αλεξανδρούπολη, την Καβάλα, τα Ιωάννινα, όλη την Ελλάδα.

Επιμένοντας πως το «τεκμηριωμένο και κοστολογημένο πρόγραμμά» του, «μπορεί να υλοποιηθεί από την επόμενη ημέρα των εκλογών. Και αυτό θα γίνει. Γιατί βασίζεται σε δικούς μας πόρους. Δεν έχουμε ανάγκη τη συναίνεση κανενός. Δεν χρειάζεται να ρωτήσουμε κανέναν».

Κορόιδευε δηλαδή τον κόσμο ότι υπήρχαν τα χρήματα για να εφαρμόσει το πρόγραμμά του, δηλώνοντας περίπου ότι όλα όσα συνέβαιναν δεν είχαν καμιά σχέση με τα δάνεια και τους δανειστές.

Τώρα ετοιμάζεται για νέες περιοδείες! Για να μας μιλήσει και για το τι και για το πώς…