Ηταν αναμενόμενο ότι η κρίση και η άνοδος της τιμής των καυσίμων θα αποτελέσει τη βάση πάνω στην οποία θα επιχειρήσει να χτίσει η αντιπολίτευση το αφήγημά της.
Αλλωστε τα περί «ακρίβειας Μητσοτάκη» προετοίμαζαν το έδαφος για μια προσπάθεια να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι υπάρχει μια κυβέρνηση που αδιαφορεί για την καθημερινότητα. Τι κι αν έχουν διατεθεί δισεκατομμύρια ευρώ στην ενίσχυση των εισοδημάτων –και όχι μόνο– τα τελευταία επτά και πλέον χρόνια. Τι κι αν έχουν μειωθεί και μειώνονται φόροι, τι κι αν μειώνεται η ανεργία και αυξάνονται οι επενδύσεις. Δεν αφήνει κανείς την πραγματικότητα να χαλάσει ένα αφήγημα ή μάλλον να χαλάσει το μοναδικό αφήγημα.
Διότι όπως και αν το δει κανείς –λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις δημοσκοπήσεις– η ακρίβεια είναι το νούμερο ένα ζήτημα για τους πολίτες, άσχετα αν η μεγάλη πλειοψηφία κατανοεί ότι δεν οφείλεται σε κάποια κυβερνητική πολιτική αλλά στις διεθνείς αναταράξεις, στους πολέμους που έχουν ξεσπάσει παίρνοντας τη σκυτάλη από την πανδημία σε διάστημα έξι χρόνων.
Οι τιμές των καυσίμων
Και ερχόμαστε στο μείζον θέμα –διότι είναι μείζον– των τιμών των καυσίμων και ειδικά του πετρελαίου θέρμανσης εν όψει χειμερινής περιόδου, που στην περιφέρεια στα βόρεια και ορεινά έχει ήδη κάνει μια πρώτη εμφάνιση. Η «ακρίβεια Μητσοτάκη» μετατράπηκε από την αντιπολίτευση σε μια δήθεν εξυπηρέτηση της ελίτ σε βάρος των πολιτών.
Ακούσαμε και ακούμε για τα κέρδη των εταιρειών, για καρτέλ –που κανείς δεν κατονομάζει ποιοι μετέχουν σε αυτά– και είδαμε να γίνεται σημαία αντιπολιτευτική η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης των καυσίμων στη λογική ότι η κυβέρνηση, για κάποιον απροσδιόριστο λόγο, αρνείται να τον μειώσει.
Ας δούμε όμως τι συμβαίνει. Η χώρα έχει συγκεκριμένο όριο ως προς τις δαπάνες. Αυτό που λέμε δημοσιονομικό χώρο. Για να μειωθεί ο ΕΦΚ πρέπει να δοθεί άδεια από την ΕΕ. Πρέπει να αλλάξουν τα όρια των δημοσιονομικών δαπανών ή να εξαιρεθεί η όποια παρέμβαση από τις δαπάνες ώστε να μπορέσει να χρηματοδοτηθεί. Ναι, είναι λίγο μπερδεμένο. Είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό πώς μπορεί να επιδοτηθεί στην αντλία το πετρέλαιο θέρμανσης αλλά όχι να μειωθεί ο ΕΦΚ για παράδειγμα.
Ομως το θέμα είναι να μειωθεί η τιμή των καυσίμων στο ταμπλό των βενζινάδικων και όχι πώς θα ονομαστεί αυτό. Η αντιπολίτευση το ξέρει, αλλά το εργαλειοποιεί πολιτικά, γιατί άλλο να λες «μειώστε τον φόρο» ή «γιατί δεν μειώνετε τον φόρο» και άλλο να μιλάς για επιδότηση.
Ο πρόεδρος των βενζινοπωλών Ελλάδας, μιλώντας σε εκπομπή, ήταν σαφής: «Αυτά τα 20 λεπτά που έβαλε στην παρούσα φάση, τον Απρίλιο και τον Μάιο, τα 15 λεπτά που έβαλε τον Ιούνιο για το πετρέλαιο κίνησης μπορούσε να τα είχε πει μείωση στον φόρο. Δεν τα είπε μείωση στον φόρο, τα είπε οριζόντια μείωση στην αντλία. Το ζητούμενο για τον Έλληνα καταναλωτή δεν είναι πώς θα ονομαστεί αυτή η έκπτωση, αν θα ονομαστεί μείωση των φόρων ή οριζόντια μείωση στην αντλία. Το ζητούμενο είναι πόσο θα είναι το ποσό της έκπτωσης».
Πιο απλό δεν γίνεται. Χαλάει βέβαια το αφήγημα, αλλά αυτή είναι και η ουσία. Διότι στις χώρες που αποφασίζουν να μειώσουν τον ΕΦΚ χωρίς κεντρική απόφαση της ΕΕ λαμβάνονται αντισταθμιστικά μέτρα. Τα θυμάστε; Ετσι λέγαμε στην κρίση τις περικοπές και κυρίως τους νέους ή τους αυξημένους φόρους.
Με απλά λόγια, μια μείωση του ΕΦΚ και άρα μείωση εσόδων θα πρέπει –χωρίς κεντρική απόφαση– να συνοδευτεί από μέτρα. Οχι ενίσχυσης, τα άλλα τα παλιά που θέλουμε όλοι να ξεχάσουμε.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
