Έντονες αντιδράσεις προκαλεί η τοποθέτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου στη βουλή για την τραγωδία με τα δύο κορίτσια στην Ηλιούπολη.
Από το βήμα της Ολομέλειας, η κ. Κωνσταντοπούλου επέλεξε να χρησιμοποιήσει ιδιαίτερα φορτισμένες εκφράσεις, λέγοντας μεταξύ άλλων πως «τα κορίτσια βούτηξαν στο κενό» και διερωτώμενη «η Βουλή τι κάνει; Άδεια. Συνταράχθηκε κάτι;».
Η ίδια απέδωσε ευθύνες στην Πολιτεία, υποστηρίζοντας ότι «κάτι στραβό συμβαίνει σε αυτή τη χώρα» και ότι τα δύο κορίτσια οδηγήθηκαν στο κενό λόγω της αποτυχίας του κράτους να τα προστατεύσει.
Ωστόσο, το ύφος και η δραματικότητα της παρέμβασής της προκάλεσαν δυσφορία ακόμη και σε ανθρώπους που θεωρούν αυτονόητη την ανάγκη δημόσιου προβληματισμού γύρω από τέτοιες τραγωδίες.
Γιατί άλλο πράγμα είναι η πολιτική τοποθέτηση και άλλο η μετατροπή κάθε ανθρώπινης τραγωδίας σε σκηνή υψηλής πολιτικής έντασης και συναισθηματικής υπερβολής. Υπάρχουν στιγμές που απαιτούν μέτρο, σιωπή και σεβασμό όχι κοινοβουλευτικές κορώνες.
Η κοινωνία παρακολουθεί συγκλονισμένη όσα συνέβησαν στην Ηλιούπολη. Όμως δεν σημαίνει ότι κάθε τραγικό γεγονός πρέπει αυτομάτως να μπαίνει «στη μηχανή του κιμά» της πολιτικής αντιπαράθεσης, με φράσεις που σοκάρουν περισσότερο απ’ όσο φωτίζουν την ουσία.
Για πολλούς, η δημόσια συζήτηση γύρω από τέτοιες υποθέσεις χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή, ειδικά όταν αφορά ανήλικα παιδιά και οικογένειες που βιώνουν αδιανόητο πόνο. Και η χυδαιότητα ακόμη κι όταν ντύνεται με τον μανδύα της ευαισθησίας έχει όρια.
