Αναμφισβήτητα η εμφάνιση κομμάτων και κινημάτων που διακρίνονται για τα «αντισυστημικά» χαρακτηριστικά τους και ετεροπροσδιορίζονται πολιτικά ως αντίπαλο δέος των πολιτικών ελίτ στις χώρες τους, αποτελούν πλέον μια πραγματικότητα ανησυχητική για την Ευρώπη. Η οποία, όμως, δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά εάν οι ηγεσίες των κομμάτων της Κεντροαριστεράς συνεχίσουν να στρουθοκαμιλίζουν. Γιατί δεν μπορείς να αποδέχεσαι την ύπαρξη της Ακροδεξιάς, αλλά να αποφεύγεις να τοποθετηθείς για την ύπαρξη της Ακροαριστεράς. Να υποστηρίζεις ότι η άνοδος της Ακροδεξιάς συνιστά απειλή- που είναι γεγονός- αλλά να οικτίρεις εκείνους που επιχειρηματολογούν επί της θεωρίας των δύο άκρων. Σε τελευταία ανάλυση, πόσο λογικό είναι να υπάρχει το ένα άκρο χωρίς το άλλο;
