Σε περιδίνηση βρίσκεται το κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη, καθώς το εγκαταλείπουν εκατοντάδες στελέχη.
Μπορεί ο Στέφανος Κασσελάκης να προχώρησε σε συνέδριο με στόχο τη μετεξέλιξη και ενίσχυση του κόμματος, ωστόσο τα στελέχη έχουν άλλη γνώμη.
Μέσα σε λίγες ημέρες αποχώρησαν 2 βουλευτές από το κόμμα, το οποίο πλέον ονομάζεται «Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο» ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στην πόρτα της εξόδου βρίσκεται και τρίτος βουλευτής.
Είχαν προηγηθεί παραιτήσεις από την ηγετική ομάδα Κασσελάκη, επιδεινώνοντας το κλίμα. Τώρα 112 στελέχη με κοινή τους επιστολή γνωστοποιούν την αποχώρηση τους από το κόμμα και κάνουν σκληρή επίθεση στον Στέφανο Κασσελάκη.
Μαζικές παραιτήσεις
Τα 112 στελέχη στο κείμενο τους εξηγούν τους λόγους αποχώρησής τους από το κόμμα, μιλώντας για ένα συνέδριο παρωδία, στο οποίο τα αποφάσισε όλα μόνος του ο Στέφανος Κασσελάκης. Μάλιστα μιλούν για μετατροπή του κόμματος σε ένα μόρφωμα που μετατοπίζεται προς τα δεξιά, ψάχνοντας συμμαχίες για την επόμενη μέρα.
Στην ίδια επιστολή ισχυρίζονται ότι ο Στέφανος Κασσελάκης ασκεί την ηγεσία ως ηγέτης - Μεσσίας ενώ τονίζουν ότι έχουν εγκαταλειφθεί πλήρως οι ιδρυτικές αρχές του κόμματος. Γράφουν δε ότι τα μέλη πλέον δεν παίζουν κανένα ρόλο και όλες τις αποφάσεις τις παίρνει μόνος του ο πρόεδρος ενώ του ασκούν κριτική και για τις πολιτικές απόψεις που εκφράζει.
Πάντως το κλίμα στο κόμμα είναι ιδιαίτερα βαρύ καθώς πολλά στελέχη αισθάνονται προδομένα από τον Στέφανο Κασσελάκη ενώ οι βουλευτές φοβούνται ότι το κόμμα δεν θα μπει στη Βουλή, με αποτέλεσμα να χάσουν την έδρα τους. Τα περισσότερα στελέχη μάλιστα εκφράζουν αντιρρήσεις στα ανοίγματα Κασσελάκη προς τη Μαρία Καρυστιανού, λέγοντας ότι η τελευταία εκφράζει θολές πολιτικές θέσεις, οι οποίες έτσι κι αλλιώς δεν έχουν σχέση με τις αρχές του Κινήματος.
Ακολουθεί η σχετική επιστολή:
«Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς καλύτερες πολιτικές· χρειάζεται μια ριζική αλλαγή πολιτικής κουλτούρας με έμφαση στον άνθρωπο. Αυτή η ανάγκη για αλλαγή αποτέλεσε τον πυρήνα της Ιδρυτικής Διακήρυξης του Κινήματος Δημοκρατίας. Ένα κείμενο που μίλησε με καθαρά λόγια για τις προκλήσεις της εποχής, που έθεσε το πολιτικό διακύβευμα και κάλεσε τους πολίτες να συμμετάσχουν ενεργά στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου και καλύτερου μέλλοντος.
Η Διακήρυξη υποσχέθηκε μια νέα μορφή πολιτικής: συμμετοχική, διαφανή, δημοκρατική, με σεβασμό στη βάση και με έμφαση στην ψηφιακή δημοκρατία. Υποσχέθηκε ένα κόμμα της σύγχρονης Κεντροαριστεράς, πιστό στις αξίες της εθνικής ανεξαρτησίας, της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της συλλογικής ευθύνης. Ωστόσο, αυτή η υπόσχεση προδόθηκε από εκείνον που έπρεπε να τη φυλάει ως κόρη οφθαλμού, τον ίδιο τον Πρόεδρο του Κινήματος. Εκφράζουμε τη βαθιά μας απογοήτευση απέναντι σε έναν Ιδρυτή που απομακρύνθηκε σταδιακά –και τελικά πλήρως– από τις αρχές που ο ίδιος πρώτος συνυπέγραψε. Που σε 2,5 χρόνια παρουσίας στην πολιτική σκηνή μετατοπίζεται διαρκώς, αλλάζοντας το πολιτικό ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται. Ξεκίνησε ως διάδοχος στο κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, στη συνέχεια μίλησε για Κεντροαριστερά, τώρα διατρανώνει τον όρο “προοδευτικό Κέντρο”, φλερτάροντας παράλληλα πολιτικά με την “καλή” Δεξιά και υιοθετώντας ρητορικές και πρακτικές που θυμίζουν επικίνδυνα τον Trumpισμό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προτροπή του στους Ευρωπαίους ηγέτες να βομβαρδίσουν ξένη χώρα κατά παράβαση των κανόνων διεθνούς δικαίου. Η συνέπεια λόγων και έργων, θεμέλιο της πολιτικής αξιοπιστίας, κατέρρευσε. Η εσωκομματική δημοκρατία, που παρουσιαζόταν ως ακρογωνιαίος λόθος του εγχειρήματος, υπονομεύτηκε συστηματικά. Δημιουργήθηκε μια νέα κομματική νομενκλατούρα, όπου συγκεκριμένοι βουλευτές, ήταν “πιο ίσοι” από τα απλά μέλη, διορισμένοι από τον Ιδρυτή να έχουν προνομιακή πρόσβαση στην οργανωτική δομή του κόμματος, χωρίς λογοδοσία στη βάση. Διαφάνεια υπήρχε μόνο όταν τα αποτελέσματα εξυπηρετούσαν τον Ιδρυτή και ένα μικρό αριθμό στελεχών γύρω του. Όταν η βάση διαφώνησε, η βούλησή της αγνοήθηκε. Θεσμοί παραγκωνίστηκαν, εκλεγμένα όργανα αποδυναμώθηκαν ή καταργήθηκαν de facto, η πολιτική συζήτηση φιμώθηκε. Όταν ο εκλεγμένος γραμματέας του κόμματος αρνήθηκε να συναινέσει στη φίμωση αυτή, ζητήθηκε η παραίτησή του. Όταν τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου εγκάλεσαν τον Ιδρυτή για αυτή του την απόφαση, μεθοδεύτηκε η κατάργηση του ανώτατου συλλογικού Οργάνου.
Σταδιακά, το κόμμα μετατράπηκε σε ένα απολύτως προεδροκεντρικό σχήμα. Οι ψηφιακές λειτουργίες υπονομεύθηκαν, νέα στελέχη δεν αναδείχθηκαν και η πολιτική ταυτίστηκε με ένα πρόσωπο και τον στενό του κύκλο. Η κορύφωση αυτής της εκτροπής ήρθε με ένα αντι-καταστατικό Συνέδριο-παρωδία, που διέλυσε ό,τι είχε απομείνει από συλλογικότητα και δημοκρατική νομιμοποίηση, εγκαθιδρύοντας ένα μοντέλο σχέσης Ηγέτη/Μεσσία–Εκλεκτών/Αποστόλων–Μελών/Ποιμνίου. Δυστυχώς η διαπίστωσή μας είναι σκληρή, μα όχι άδικη. Είναι φανερό ότι το μόρφωμα στο οποίο εξελίχθηκε το Κίνημα Δημοκρατίας, και με νέο όνομα πλέον, δεν μπορεί να υπηρετήσει την Ιδρυτική του Διακήρυξη και για το λόγο αυτό δεν μπορούμε κι εμείς να παραμένουμε μέλη του.
Διαχωρίζουμε τη θέση μας και την πορεία μας. Απορρίπτουμε τον μεσσιανισμό και παραμένουμε πιστοί στην Ιδρυτική Διακήρυξη, όχι ως τυπικό κείμενο, αλλά ως ηθική και πολιτική δέσμευση για μια κοινωνία ενεργών πολιτών, για μια χώρα με ισχυρό κράτος δικαίου, για μια υγιή δημοκρατία. Προτάσσουμε το συλλογικό σχέδιο απέναντι σε αυτόκλητους σωτήρες, υπηρετούμε ισχυρούς θεσμούς απέναντι σε φαινόμενα προσωπολατρίας. Η αποχώρησή μας δεν είναι ήττα. Είναι ανάληψη της ευθύνης, είναι επανένωση με την ελπίδα».
