Κανονικά θα πρέπει στο νομικό μας πλαίσιο να προσδιοριστεί ότι το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει μόνο από… αριστερά και πέρα.
Και ξαφνικά θυμήθηκαν το «τεκμήριο της αθωότητας» και ζητούν να το σεβαστούν όσοι ασχολούνται με τις συλλήψεις για την τρομοκρατική επίθεση που κόστισε τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα αλλά και για την τραγωδία της Marfin όπου έκαψαν ανθρώπους ζωντανούς πριν από 16 χρόνια.
Ναι, το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει. Είναι η βάση του νομικού συστήματος. Μόνο που ισχύει για όλους. Δεν είναι α λα καρτ και δεν μπορεί να ισχύει μόνο για τις περιπτώσεις που αφορούν πρόσωπα που ανήκουν στην Αριστερά και πέρα από αυτήν, συλληφθέντες για περιπτώσεις που αφορούν ανθρώπους που έχουν χάσει τη ζωή τους από ενέργειες εγκληματικές, αλλά όχι για περιπτώσεις που αφορούν πρόσωπα που ανήκουν για παράδειγμα στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας και για περιπτώσεις που, αν μη τι άλλο, δεν αφορούν καν σε εγκληματικές ενέργειες με θύματα δολοφονικών επιθέσεων.
Δεν είναι δυνατόν να γίνεται επίκληση του τεκμηρίου αθωότητας, όπως γίνεται με το δήθεν «ηθικό πλεονέκτημα» το οποίο, παρότι έγινε σμπαράλια τα προηγούμενα χρόνια, επανέρχεται στην προμετωπίδα κομμάτων της Αριστεράς και νέων κόμματων με παλιούς προέδρους, όπως και η εντιμότητα που θα φέρει δισεκατομμύρια στη χώρα.
Δείτε για παράδειγμα τον πρώην επικεφαλής της ΑΔΑΕ, Χρήστο Ράμμο, που προχώρησε σε ανάρτηση για τους συλληφθέντες για την τραγωδία της Marfin κάνοντας λόγο για «ωμότατη και εξόφθαλμη παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας και ένα ακόμη δείγμα του πόσο ανθρωποφαγική ζούγκλα έχει γίνει η κοινωνία μας».
Μάλιστα, σημειώνει ότι «δεν είναι κάποιος ένοχος, πριν τον δικάσει ένα δικαστήριο και αποφανθεί ότι είναι, μόνο και μόνο επειδή τον συνέλαβε η Αστυνομία και τον αποκαλεί δράστη, ιδιαίτερα μάλιστα όταν η όλη υπόθεση έχει συμβεί πριν από 16 χρόνια», ενώ μιλά για περιπτώσεις που κάποιοι συνελήφθησαν και αθωώθηκαν από τα δικαστήρια, αλλά «έχουν χάσει την προσωπική τους ελευθερία και έχουν διαπομπευθεί ανεπανόρθωτα για την υπόλοιπη ζωή τους».
Σωστή η τοποθέτηση, αλλά δεν είδαμε ανάλογες τοποθετήσεις για άλλες περιπτώσεις. Για τη διαπόμπευση και τον διασυρμό βουλευτών ή στελεχών της Ν.Δ. δεν υπήρξε, εκτός αν κάνουμε λάθος, μια τέτοια τοποθέτηση όταν η αντιπολίτευση, σύσσωμη, κατηγορεί και χαρακτηρίζει υπόδικους τους βουλευτές και τα στελέχη, όταν μιλά για συμμορίες και δήθεν εγκληματικές οργανώσεις.
Και δεν αναφερόμαστε μόνο στον Χρήστο Ράμμο αλλά και όλη την αντιπολίτευση και σε ανθρώπους του… πνεύματος και της διανόησης, εκπροσώπους της νομικής τέχνης, συνταγματολόγους και άλλους που με την πρώτη ευκαιρία κραδαίνουν τη ρομφαία της κάθαρσης διασύροντας πολιτικούς αντιπάλους, καταδικάζοντάς τους πολλές φορές πριν καν τεθεί θέμα διερεύνησης από τη Δικαιοσύνη.
Εντύπωση μάλιστα προκαλεί ότι δεν υπάρχει κάποια ανακοίνωση για τις συλλήψεις για τη Marfin ούτε καν ένα «να αποδοθεί δικαιοσύνη» και να «τιμωρηθούν οι ένοχοι» χωρίς φυσικά να αφορά τους συλληφθέντες. Μια περίεργη σιωπή…
