Τα πράγματα είναι δύσκολα για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο βρίσκεται στην πιο κομβική στιγμή της ιστορίας του.
Και να που δεν πρόλαβε να μας αφήσει ο Αύγουστος και άνοιξε πάλι η συζήτηση στο ΠΑΣΟΚ για τις κυβερνητικές συνεργασίες και φάνηκε ένας ψευτοδιαχωρισμός στελεχών του σε καθαρόαιμους κεντροαριστερούς και δήθεν κρυφοδεξιούς, με την ευγενή παρέμβαση και δεξιών αλλά και κεντροαριστερών αναλυτών και σχολιαστών. Αυτό δεν αποτελεί ένα ακόμα περιστατικό, αλλά θα συνιστά μόνιμο χαρακτηριστικό μέχρι τις εκλογές όπως και μετά, αν δεν υπάρχει αυτοδυναμία της ΝΔ.
Λογικό είναι, αφού αυτή την στιγμή το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει κάθε δυνατότητα να μιλάει πειστικά για πρωτιά στις εκλογές και ταυτόχρονα δεν διαθέτει καμία πρόταση διακυβέρνησης. Εν ολίγοις, το ΠΑΣΟΚ, το κατεξοχήν κόμμα της εξουσίας στη Μεταπολίτευση, το κόμμα που κυβέρνησε τα μισά χρόνια αυτής της περιόδου έχει βγάλει μόνο του την παρουσία του από την συμβολή του σε κυβερνητικό σχήμα, αν χρειαστεί βέβαια.
Τι θέση έχει; Αποφάσισε και μάλιστα ομόφωνα στο τελευταίο Συνέδριό του ότι δεν συζητάει με τίποτα ενδεχόμενο συνεργασίας με την ΝΔ. Μάλιστα, αφού αυτό πίστευαν, πολύ καλά έκαναν και ο καθένας κρίνει και αποφασίζει. Το κάθε κόμμα αποφασίζει αυτό που θέλουν τα μέλη και τα στελέχη του, επωμιζόμενοι όλοι την ευθύνη να τους βγει θετικά ή αρνητικά. Η συγκεκριμένη απόφαση βέβαια είναι πολύ πρωτότυπη, γιατί δεν έρχεται εύκολα στη σκέψη κανενός προηγούμενο κόμμα π.χ στην Ευρώπη που ένα χρόνο και βάλε πριν από βουλευτικές εκλογές να αισθανόταν την ανάγκη να διευκρινίσει ότι δεν θα συγκυβερνήσει με κάποιο άλλο.
Πάμε όμως παρακάτω. Αν γίνουν εκλογές και η πρώτη ΝΔ δεν σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση; Δεν απασχολεί το ΠΑΣΟΚ;Δεν το απασχολεί η σταθερότητα στη χώρα ή μήπως αισθάνεται ότι αν μπούμε σε φάση δεύτερων ή τρίτων εκλογών, αυτό θα ωφελείται; Πώς άραγε; Αυτή τη στιγμή βρίσκεται μόλις στο 11% (πιο κάτω δηλαδή και από την επίδοση στις βουλευτικές του 2023 και από αυτή των ευρωεκλογών του 2024), κατά μέσο όρο, στην εκτίμηση ψήφου και στην τρίτη θέση πιο κάτω από την ΕΛΑΣ με διαφορά 5%-6% και μάλιστα όπως διευκρινίζουν στελέχη του, ούτε με την ΕΛΑΣ θέλουν να συζητήσουν. Πολύ ωραία και πάλι. Άρα τι ακριβώς επιδιώκουν, τι προσδοκούν; Ότι θα κάνουν κάποιο αλλόκοτο άλμα, που δεν έκανε όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν μόνο του επί δύο χρόνια μπροστά σε μεγάλη ευκαιρία, και θα βρεθεί πρώτο ή δεύτερο; Και πως αν δεν τα καταφέρουν, ας καούν όλα;
Δύσκολα όλα αυτά όταν λείπει η καθαρή στρατηγική, ακόμα και αν υπήρχε χρόνος. Δύσκολο όταν χάνεις δυνάμεις, ενώ επί δύο χρόνια δεν μπορούσες να εισπράξεις ούτε από το κέντρο, ούτε από δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, κινούμενο κάπου εκεί στο 13%. Θα είναι δε ακόμα πιο δύσκολο, αν Σεπτέμβριο ή και Οκτώβριο παραμείνει στην τρίτη θέση, γιατί ο κίνδυνος ανάπτυξης φυγόκεντρων δυνάμεων είναι ορατός. Άλλωστε οι αναλύσεις δείχνουν ότι περίπου το 20% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ κρίνει ως καταλληλότερο για πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη και το 20% «βλέπει» προς Τσίπρα. Ο καθένας καταλαβαίνει τι μπορεί να σημαίνει αυτό και στις πρώτες, αλλά πολύ περισσότερο σε δεύτερες εκλογές, με εδραιωμένο ένα δίπολο Κ. Μητσοτάκη-Α. Τσίπρα.
Συγγνώμη, αλλά αν αυτό βαπτίζεται «περιφρούρηση της αυτονομίας του κόμματος» κάτι δεν πάει καλά, τα πράγματα είναι χειρότερα. Κόμμα με αυτονομία σημαίνει κόμμα με καθαρή φυσιογνωμία, σαφείς θέσεις, πολιτική, τακτική συμμαχιών, όχι κόμμα που δεν το απασχολούν οι πιθανές συμμαχίες ή η κατάσταση, το μέλλον της χώρας, η διακυβέρνηση. Ούτε ο συνεχής μετεωρισμός μην κάνω ή πω αυτό γιατί θα θεωρηθεί φιλικό προς ΝΔ ή ΕΛΑΣ ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα.
Τα πράγματα είναι δύσκολα για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο βρίσκεται στην πιο κομβική στιγμή της ιστορίας του. Οι δύσκολες καταστάσεις θέλουν όμως συνειδητοποίηση της πραγματικότητας, νέα ανάγνωση της κατάστασης και γενναίες αποφάσεις και δεν φαίνεται κανείς να παίρνει την ευθύνη για αυτά. Ας περιμένουμε λοιπόν να δούμε.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Liberal.gr
