Η εξωτερική πολιτική δεν κρίνεται μόνο στις μεγάλες δηλώσεις. Κρίνεται κυρίως από τις επιλογές των άλλων. Και η επιλογή της Αιγύπτου είναι σήμερα ιδιαίτερα καθαρή. Το Κάιρο επέλεξε Αθήνα.
Η σχέση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι έχει παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη. Οι δύο ηγέτες έχουν συναντηθεί πολλές φορές. Έχουν δημιουργήσει προσωπική εμπιστοσύνη. Πίσω από αυτή την ανθρώπινη σχέση υπάρχει πλέον μια σταθερή στρατηγική συνεργασία.
Το γεγονός αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς ποια είναι η Αίγυπτος. Πρόκειται για μία από τις ισχυρότερες στρατιωτικές δυνάμεις του μουσουλμανικού κόσμου. Θα μπορούσε να κρατήσει ίσες αποστάσεις. Θα μπορούσε να αναζητήσει διαφορετικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν το κάνει.
Επιλέγει την Ελλάδα και την Κύπρο.
Αυτή η επιλογή έχει γεωπολιτικό βάρος. Δεν προέκυψε από συγκυριακή συμπάθεια. Χτίστηκε σταδιακά. Η Αθήνα έδειξε συνέπεια. Τήρησε τις συμφωνίες της. Επένδυσε στη συνεργασία. Δημιούργησε σχέσεις εμπιστοσύνης με χώρες που έχουν πραγματική επιρροή στην περιοχή.
Η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στο Ελ Αλαμέιν επιβεβαίωσε αυτή την πραγματικότητα. Έγινε ακριβώς έναν μήνα μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας. Η χρονική συγκυρία προσδίδει ιδιαίτερο συμβολισμό. Η Αθήνα και το Κάιρο δεν έμειναν στα λόγια. Συνέχισαν να συναντώνται και να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους.
Και την ίδια ημέρα συνέβη κάτι ακόμη. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Αιγύπτιο ομόλογό του. Η χρονική σύμπτωση είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Η Άγκυρα βλέπει το Κάιρο να εδραιώνει τη σχέση του με την Αθήνα και τη Λευκωσία. Και επιχειρεί να ανοίξει ξανά δίαυλο επικοινωνίας.
Η τουρκική κινητικότητα αποκαλύπτει νευρικότητα. Η Αίγυπτος δεν ακολουθεί τη λογική της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο. Έχει επιλέξει μια διαφορετική πορεία. Και αυτή η πορεία περνά από την Αθήνα.
Γι’ αυτό χρειάζεται λίγη μνήμη και στο εσωτερικό. Πριν από επτά χρόνια η Ελλάδα είχε πολύ μικρότερο διπλωματικό βάρος. Είχε βγει από μια περίοδο οικονομικής εξάντλησης και πολιτικής απομόνωσης. Οι δυνατότητές της να διαμορφώνει περιφερειακές εξελίξεις ήταν περιορισμένες.
Σήμερα η εικόνα είναι διαφορετική. Η Ελλάδα έχει ισχυρότερες συμμαχίες και μεγαλύτερη διεθνή αξιοπιστία. Δεν ζητά απλώς να την ακούσουν. Συμμετέχει στη διαμόρφωση των ισορροπιών.
Και η Αίγυπτος αποτελεί ένα από τα καθαρότερα παραδείγματα.
Το Κάιρο επέλεξε Αθήνα. Και το γεγονός ότι η Άγκυρα αντέδρασε την ίδια ημέρα δείχνει πόσο καλά αντιλαμβάνεται τη σημασία αυτής της επιλογής.
