Η ιστορία έχει καταδείξει ότι στην κοινωνική αναταραχή επενδύουν πολιτικά τα δύο άκρα και οι εκφραστές του λαϊκισμού.
Οι ίδιες ή συναφείς ομάδες που έδρασαν όταν κάηκε η Αθήνα το 2008 και μοίρασαν στα δύο, στο όνομα της κοινωνικής αγανάκτησης, την Πλατεία Συντάγματος το 2011, είναι αυτοί που τώρα «ζηλεύουν» την έκρυθμη κατάσταση στους δρόμους της Γαλλίας και... εύχονται να ζήσουμε αντίστοιχες εικόνες και στη χώρα μας.
Γαμήλιες ευχές του τύπου «Και στα δικά μας» για μια συμβίωση με ποιο ταίρι άραγε; Το μίσος, την τοξικότητα και το χάος; Μήπως πίσω από το όποιο πολιτικό κάλεσμα διαμαρτυρίας και την εν πολλοίς δίκαιη αγανάκτηση για τη στεγαστική κρίση και την ακρίβεια, υποκρύπτονται κάποιοι γνωστοί άγνωστοι και επώνυμοι ανώνυμοι νοσταλγοί της πολιτικής αστάθειας και επενδυτές της μπαχαλοποίησης; Το μίσος και η τοξικότητα δεν είναι… σπορά της νιότης, ούτε ώριμο τέκνο της οργής.
Είναι εκρηκτικός μηχανισμός στα κοινωνικά και πολιτικά θεμέλια, και επιφέρουν δημοσιονομική κρίση με χαρακτηριστικά βαθιάς, πολυετούς ύφεσης. Οι καταστροφές, η πολιτική αβεβαιότητα και η κοινωνική έκρηξη δεν… δυναμώνουν τη Δημοκρατία, αλλά –όπως απέδειξε το πρόσφατο παρελθόν– λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές της κοινωνικής απαξίας και της οικονομικής κατάρρευσης.
Μνήμες αναταραχών
Τα γεγονότα τον Δεκέμβριο του 2008, όταν η δολοφονία του 15άχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια προκάλεσε μια πρωτοφανή κοινωνική έκρηξη, με μαζικές πολυήμερες διαδηλώσεις, αλλά και εκτεταμένα επεισόδια και εμπρησμούς στο κέντρο της Αθήνας και σε άλλες πόλεις, συνέπεσαν με τις απαρχές της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οι ζημιές στο εμπόριο, με τις καταστροφές στα καταστήματα στο κέντρο της πόλης και την απώλεια του τζίρου της εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων, εκτιμήθηκαν σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, ενώ η καταναλωτική πίστη καταποντίστηκε, όπως και η προσέλκυση τουριστών. Οι έκτακτες αποζημιώσεις στους καταστηματάρχες συνέβαλαν στον από… χρόνια έτοιμο δημοσιονομικό εκτροχιασμό με τα δημόσια έσοδα να καταρρέουν και το έλλειμμα να εκτινάσσεται το 2009 κοντά στο 15,5%. Η Αθήνα δεν ήταν πια μια ασφαλής ευρωπαϊκή πρωτεύουσα και τα μνημόνια έφθαναν στο κατώφλι της χώρας…
Την περίοδο 2011-2012, στο αποκορύφωμα της οικονομικής κρίσης, η Πλατεία Συντάγματος χωρίστηκε σε δύο… γηγενή πολιτικά στρατόπεδα με διαφορετικές αφετηρίες, αλλά με κοινούς σταθμούς στην πορεία τους και κυρίως με κοινό καταληκτικό στόχο: Την κυβερνητική αστάθεια και τις… αλλαγές στην πολιτική εξουσία, σε συνθήκες χάους. Στην «πάνω» πλατεία οι εθνικιστές – λαϊκιστές με ακροδεξιές αποχρώσεις και στην «κάτω» πλατεία οι αριστερόστροφοι και οι αναρχικοί. Οι «Αγανακτισμένοι», οι επαναλαμβανόμενες γενικές απεργίες, η κοινωνική έκρηξη ως αποτέλεσμα της βίαιης οικονομικής αναπροσαρμογής, οι αυτοκτονίες και το πλιάτσικο δημιούργησαν… άγουρες πολιτικές γέννες…
Νέα κόμματα αναδείχτηκαν στο προσκήνιο, ο δικομματισμός ΝΔ-ΠΑΣΟΚ «έσπασε» και ο αντιμνημονιακός λαϊκισμός, ορμώμενος από την οργή του λαού, έδωσε υπόσταση στο νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής – που ευτυχώς καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση, μετά και τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα. Η πολιτική αστάθεια και ο φόβος για το Grexit οδήγησαν σε απόσυρση περισσότερων από 80 δισ. καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες. Η κάνουλα της ρευστότητας στέρεψε, το τραπεζικό σύστημα και τα ασφαλιστικά ταμεία κατέρρευσαν και οι όποιες επενδύσεις εξαφανίστηκαν. Το δημόσιο χρέος, μετά το PSI και την αναδιάρθρωση, έφθασε στο 162% του ΑΕΠ.
Ραντεβού στο Σύνταγμα
Οι φοιτητές κατασκηνώνουν ξανά στο Σύνταγμα. Σήμερα διοργανώνουν μεγάλη συναυλία και αύριο δίνουν ραντεβού με τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς στις 12:00, στα Προπύλαια. Θεμιτό για τη Δημοκρατία μας, χωρίς να απαιτεί συγκρίσεις και… γαλλικά ή ιταλικά ή αλβανικά πρότυπα. Και, κυρίως, χωρίς κάποιοι από το ένα μέχρι το άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος να επιχειρήσουν να πατρονάρουν τις διαδηλώσεις…
Το ΚΚΕ αξιωματικά στηρίζει τις κινητοποιήσεις, η Ζωή Κωνσταντοπούλου προφανώς είναι σε ετοιμότητα, ο Τσίπρας τάχθηκε υπέρ, ο Νίκος Παππάς και ο ΣΥΡΙΖΑ καλούν μαζικά τους πολίτες στους δρόμους. Την… κινηματική ουδετερότητα επιλέγει σε πρώτη φάση το ΠΑΣΟΚ, ενώ στήριξη στις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις δίνει και ο Νατσιός. Το βασικό σύνθημα των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών –ΔΟΕ και ΟΛΜΕ– και των φοιτητικών συλλόγων για την πανελλαδική απεργία της 21ης Οκτωβρίου 2026 είναι «ξεσηκωμός α λα Γαλλία»....
Αγωνιστικά προσκλητήρια
Σε αυτό το σκηνικό έρχεται ο Πάνος Λαμπρινίδης-Στάχτος, πρώην γραμματέας της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και νυν στέλεχος της ΕΛΑΣ, με αφορμή την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στον Βόλο, να στήσει… γαμήλιο γλέντι, με πολύφερνη νύφη τη γαλλική εξέγερση! «Αντε και στα δικά μας! Να πάρει σειρά η Ελλάδα. Είμαστε κοντά». Το… νέο αίμα της ΕΛΑΣ, μάλιστα, εκτίμησε ότι ο Νοέμβριος ενδέχεται να αποτελέσει μήνα έντονων κινητοποιήσεων, κυρίως από τη νέα γενιά, με θέματα αιχμής το στεγαστικό και την ακρίβεια.
Την ίδια στιγμή ο Α. Τσίπρας από τον Βόλο έκανε αναφορά στις τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών, σημειώνοντας πως επιτέθηκαν σε ένα νέο παιδί της ΕΛΑΣ που είπε πως η κατάσταση στη Γαλλία θα έρθει και εδώ καθώς «οι νέοι θα αντιδράσουν κάποια στιγμή, δεν θα μείνουν απαθείς», κατά την άποψη του πρόεδρου της ΕΛΑΣ.
Τα Κίτρινα Γιλέκα απηύθυναν κάλεσμα για το Σάββατο για να γραφτεί, όπως λένε στην ανακοίνωσή τους, η δεύτερη πράξη των διαδηλώσεων. Οι εγχώριοι ταγμένοι επαναστάτες μήπως θα πρέπει στα… προσκλητήρια αγώνα να κάνουν σαφή –και να περιφρουρήσουν– τον διαχωρισμό ανάμεσα στις ειρηνικές διαδηλώσεις, που είναι κατοχυρωμένες συνταγματικά, και στα επεισόδια, στη βία, στους βανδαλισμούς;
