Κάπου διάβασα πως φταίει ο Γιώργος Μαζωνακης που πήγε σε αυτή την κλινική, και δε σας κρύβω ενοχλήθηκα πολύ.
Τελικά, φέρει ευθύνη και ο ασθενής όταν πέφτει σε έναν, εντός εισαγωγικών, «μούφα» γιατρό ή η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στον γιατρό;
Οι δύο γιατροί που βρίσκονται στο επίκεντρο της υπόθεσης συνελήφθησαν και, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευθεί, αντιμετωπίζουν κακουργηματική δίωξη για θανατηφόρα έκθεση. Η Δικαιοσύνη θα αποφανθεί και, ασφαλώς, ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας.
Ωστόσο, όσα διαβάζουμε προκαλούν σοβαρά ερωτήματα: για την άδεια του χώρου, την καταλληλότητα των υποδομών, τις ειδικότητες, τον απαραίτητο προληπτικό έλεγχο και το αν η πλασμαφαίρεση είχε ήδη αρχίσει. Μια διαδικασία που δεν αποτελεί απλή «αποτοξίνωση», αλλά σοβαρή και επεμβατική ιατρική πράξη, η οποία απαιτεί εξειδικευμένο προσωπικό, κατάλληλο εξοπλισμό και άμεση νοσοκομειακή υποστήριξη.
Αλλά πώς μπορεί ένας ασθενής να τα γνωρίζει όλα αυτά; Πώς μπορεί να ελέγξει τίτλους, πτυχία, ειδικότητες και εντυπωσιακά βιογραφικά, όταν αυτά προβάλλονται με τη δύναμη ενός άψογου μάρκετινγκ; Δυστυχώς, ακόμη και στην Ιατρική, η εικόνα μπορεί να προηγείται της ουσίας και η υπόσχεση να ακούγεται ισχυρότερη από την επιστημονική απόδειξη.
Επομένως, όχι. Δεν θεωρώ ότι φταίει ο ασθενής. Ο άνθρωπος που περνά την πόρτα ενός ιατρείου δεν πηγαίνει ως ελεγκτής τίτλων και θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Πηγαίνει ευάλωτος, φοβισμένος, ίσως και απελπισμένος. Αναζητά λύση και, πάνω απ’ όλα, ελπίδα.
Γι’ αυτό η ευθύνη του γιατρού είναι απόλυτη. Επειδή η Ιπποκρατική Ιατρική δεν πουλά ελπίδα με όρους μάρκετινγκ. Οφείλει να την υπηρετεί με γνώση, δεοντολογία, ασφάλεια και αλήθεια — και ο ασθενής δικαιούται να την εμπιστεύεται απόλυτα.
Συμφωνείτε;
