Παραιτήθηκε από την προεδρία του Συλλόγου των Τεμπών μετά από «πόλεμο» ανακοινώσεων και την κατακραυγή από τα υπόλοιπα μέλη.
Στην πρώτη της διοικητική και οργανωτική μάχη, μετά την οριστικοποίηση της απόφασής της να προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος, η Μαρία Καρυστιανού βρίσκεται αντιμέτωπη με την… κινηματική της αφετηρία.
Πλειοδοτεί σε… δηλητήριο για τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών και αποχωρεί, αφήνοντας αιχμές για τρικλοποδιές και μεθοδεύσεις. Είχε προηγηθεί η επιστολή-καταπέλτης των πέντε μελών του ΔΣ, με αφορμή τις ενέργειες –που η ίδια κοινοποίησε– για τη δημιουργία πολιτικού φορέα και τις«δαπάνες τον τελευταίο χρόνο, ερήμην του ΔΣ και χωρίς καμία προηγούμενη έγκριση».
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η είδηση της παραίτησης Καρυστιανού από το ΔΣ του Συλλόγου έγινε δεκτή με όλη την παλέτα των αντιδράσεων. Από την πεποίθηση ότι δέχεται αήθη πόλεμο, καθώς συγγενείς θυμάτων συναλλάσσονται με τα κόμματα του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος (είτε την κυβέρνηση είτε την αντιπολίτευση), μέχρι την εκτίμηση ότι οι εξελίξεις στον Σύλλογο προοιωνίζουν και την πολιτική της στάση για το νέο της εγχείρημα.
Για την ίδρυση του Συλλόγου, αρκούσε το συναίσθημα της οργής. Ουδείς ασχολήθηκε με τα εσωτερικά του Συλλόγου. Αντίστοιχη θα είναι άραγε και η διαδρομή της Μαρίας Καρυστιανού στην πολιτική; Ένα κόμμα με όχημα την οργή και τη διαμαρτυρία, που θα λειτουργεί με… μεσαιωνισμούς και… βασιλική νοοτροπία (χαρακτηριστικές παθογένειες των παλαιών κομμάτων), αγωνιώντας μόνο για την επικοινωνία και την καλή εικόνα;
«Νιώθω ότι δεν μπορώ να είμαι μέλος αυτού του ΔΣ του Συλλόγου… Εν τέλει, ο διχασμός επικράτησε», υπογραμμίζει στην ανάρτησή της η Μαρία Καρυστιανού, με την οποία σχολιάζει τις εξελίξεις στον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, επισημαίνοντας ότι η ίδια προσπάθησε να διατηρήσει την ενότητα του οργάνου: «Σιωπώντας και υπομένοντας… για τη δικαίωση στα Τέμπη».
Την περασμένη Παρασκευή, έξω από τα δικαστήρια της Λάρισας, η Μ. Καρυστιανού ζητούσε ένα απλό mail για να υποβάλει την παραίτησή της από την προεδρία του Συλλόγου. Μία εβδομάδα μετά, χαρακτηρίζει «άκυρη σε νομικό και ηθικό επίπεδο» την κίνηση των πέντε από τα επτά συνολικά μέλη του Συλλόγου, «με την οποία αποφάσισαν κατά παράβαση του νόμου και του καταστατικού του Συλλόγου των Τεμπών» (που η ίδια έφτιαξε) να αιτηθούν την παραίτησή της από την προεδρία. Παραιτείται λοιπόν από το ΔΣ, αλλά ζητά τη σύγκληση Γενικής Συνέλευσης, «για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου, για την καταγραφή του έργου του ΔΣ και των μελών του Συλλόγου και την έγκριση και δημοσίευση των Οικονομικών Καταστάσεων».
Ποιος άραγε θα μπορούσε να υποστηρίξει με βεβαιότητα ότι η σιωπή Καρυστιανού –όπως ισχυρίζεται η ίδια– ήταν για να μη διαταραχθεί ο ιερός σκοπός του Συλλόγου για την αλήθεια και τη δικαίωση της μνήμης των θυμάτων; Μήπως συμβάλλει στον αγώνα, λίγες ημέρες πριν από την τρίτη θλιβερή επέτειο της τραγωδίας, η… άτακτη φυγή της «μητέρας των Τεμπών» από τον Σύλλογο, εν όψει της επιβίβασής της στο άρμα της πολιτικής;
Η επιστολή-καταπέλτης
Το Σάββατο 10 Ιανουαρίου, πέντε μέλη του ΔΣ είχαν αποστείλει επιστολή με την οποία ζητούσαν την παραίτηση Καρυστιανού από την προεδρία του Συλλόγου.
Όπως αναφέρεται στην επιστολή της 8ης Ιανουαρίου, στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ, «αναδεικνύονται οι ευθύνες της προέδρου του Συλλόγου για τους χειρισμούς της, ιδιαίτερα δε τον τελευταίο χρόνο, καθώς πραγματοποιούνταν δαπάνες ερήμην του Διοικητικού Συμβουλίου, χωρίς καμία προηγούμενη έγκριση, κατάσταση η οποία συνδέεται με την τακτική της προέδρου να ενεργεί στο όνομα του Συλλόγου χωρίς προηγούμενη ενημέρωση, συζήτηση ή έγκριση του ΔΣ για πρωτοβουλίες και τοποθετήσεις της, με τις οποίες τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ δεν συμφωνούν».
«Ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα», όπως σημειώνεται στην επιστολή, «συνιστά η αποκάλυψη της συνεργασίας που έχει αναπτύξει μήνες τώρα με άγνωστους προς το ΔΣ "συνεργάτες" και "επιτελεία" για τη δημιουργία κινήματος ή πολιτικού κόμματος… καθώς και η συμμετοχή της σε δράσεις που οργανώνουν από κοινού για το σκοπό αυτό, κατά τις οποίες χρησιμοποιεί την ιδιότητά της ως προέδρου του Συλλόγου…».
Η επιστολή, την οποία υπογράφουν ο αντιπρόεδρος Παύλος Ασλανίδης, η γραμματέας Ελένη Βασάρα, η ταμίας Μιρέλα Ρούτσι και τα μέλη Βασίλης Παυλίδης και Αναστάσιος Ταχμαζίδης, καταλήγει ζητώντας της παραίτηση Καρυστιανού από τη θέση της προέδρου και την παράδοση των τραπεζικών καρτών που είναι συνδεδεμένες με τους τραπεζικούς λογαριασμούς του Συλλόγου.
«Δείχνει ή όχι η στάση της ότι επιδιώκει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τον Σύλλογο για την προβολή της πολιτικής της δραστηριότητας;» αναφέρει η Ελένη Βασάρα, γραμματέας του Συλλόγου.
«Δεν είναι μία η μάνα των Τεμπών, είναι πολλές και είναι πάρα πολλοί και οι πατεράδες των Τεμπών», τονίζει ο Νίκος Πλακιάς, χαρακτηρίζοντας λάθος το κόμμα τη δεδομένη στιγμή: «Δεν γίνεται να πολιτικοποιούμε το έγκλημα έναν μήνα πριν από την επέτειο και δύο μήνες πριν από τη δίκη. Τώρα όλοι ασχολούνται με το κόμμα και όχι με τη δίκη».
«Δεν ξέρω αν υπέβαλε παραίτηση. Νομίζω ότι αποχώρησε, νομίζω είναι διαφορετικά πράγματα. Αποχώρησε ρίχνοντας ευθύνες στο Διοικητικό Συμβούλιο…», δηλώνει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου, που έχασε τη σύζυγό του στα Τέμπη.
Είναι τουλάχιστον θλιβερό, στον σκοπό και στη δράση ενός συλλόγου συγγενών των θυμάτων μίας ανθρώπινης τραγωδίας, όπως αυτής των Τεμπών, να προτάσσεται η πλημμελής τήρηση καταστατικών και συμβάσεων λειτουργίας του Συλλόγου. Και η πρόεδρος του Συλλόγου να καταγγέλλει εχθρική διάθεση απέναντί της και σκοπιμότητες. Λες και οι μανάδες, οι σύζυγοι και οι πατεράδες των Τεμπών… έστησαν μία «αμαρτωλή» ΜΚΟ προς ίδιον όφελος…
