Από τη χθεσινή συζήτηση του πρωθυπουργού θέλω να σταθώ σε όσα είπε για το πετρέλαιο θέρμανσης και συνολικά για τα καύσιμα.
Γιατί πλέον κοιτάζουμε τις τιμές στα πρατήρια σχεδόν με φόβο, γνωρίζοντας ότι κάθε νέα αύξηση δεν μένει μόνο στην αντλία, αλλά περνά στα ράφια, στις μεταφορές και τελικά σε ολόκληρο τον οικογενειακό μας προϋπολογισμό.
Και όχι, αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Ο πόλεμος και η ένταση στην ευρύτερη περιοχή του Ιράν, με επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ, μπήκαν πολύ βίαια στο πορτοφόλι μας και στην καθημερινότητά μας. Και αυτό το έργο το βλέπουμε ξανά μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία -όλοι θυμόμαστε την ενεργειακή κρίση του πρώτου του χειμώνα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγησε ότι κράτησε δημοσιονομικές εφεδρείες, ακριβώς επειδή δεν ήθελε να «τα δώσει όλα» χωρίς να γνωρίζει τι έρχεται. Αναμενόμενο γα τον ίδιον, καθώς είναι πάντα νηφάλιος και μετρημένος στη διαχείρηση των οικονομικών -γι' αυτό και η οικονομική σταθεροτητα. Μεταξύ άλλων, μίλησε για την τιμή εκκίνησης του πετρελαίου θέρμανσης, χαμηλότερα από τα 1,75 ευρώ στα οποία έκλεισε τον Απρίλιο, αλλά και για οριζόντια ενίσχυση στο επίδομα θέρμανσης.
Φτάνουν όμως αυτά; Αν δεν έρθουν καλά μαντάτα από τα Στενά, ο χειμώνας προβλέπεται δύσκολος, και πρέπει να βρεθεί αυτή η συνταγή-χρυσή τομή που θα αντέξουν και οι αριθμοί, αλλά και οι άνθρωποι. Οι τιμές διεθνώς δημιουργούν συνθήκες τις οποίες καμία εθνική κυβέρνηση δεν μπορεί μόνη της να ανατρέψει. Προσωπικά θεωρώ πως ήρθε η ώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς οι πολίτες της έχουν ανάγκη από ένα μοντέλο μηχανισμού στήριξης για να «βγει ο χειμώνας», όχι μεταφορικά, στην κυριολεξία.
Και αυτός είναι ο τελευταίος χειμώνας πριν από τις εκλογές, και η κυβέρνηση, καλείται να προστατεύσει την κοινωνία από μια κρίση που δεν δημιούργησε. Όχι μόνο για να μη χάσει πολιτικά, αλλά επειδή κανένα σπίτι δεν πρέπει να αναγκαστεί να διαλέξει ανάμεσα στη θέρμανση και στα βασικά αγαθά. Υπάρχει μαγικό ραβδάκι; Φτάνει η εξάντληση των δημοσιονομικών; Η Ευρώπη θα βάλει πλάτη για τους ανθρώπους της;
Είδωμεν.
