Όσοι προέτρεπαν τον πρωθυπουργό «κάν’ το όπως ο Σάντσεθ» δεν άνοιξαν τον χάρτη για να δουν πού βρίσκεται η Ελλάδα και πού η Ισπανία.
Με… θεσμικές αποστάσεις ασφαλείας επιχειρεί η Ευρώπη να διαχειριστεί την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Ιράν και τη γενικευμένη σύρραξηστη Μέση Ανατολή, ακόμη και μετά τη ρητή προειδοποίηση της Τεχεράνης ότι τυχόν έμμεση εμπλοκή της θα σημάνει πόλεμο.
Ωστόσο στον ευρωπαϊκό χάρτη εντοπίζονται διαφοροποιήσεις, με την Ελλάδα να ξεχωρίζει για τη σαφήνεια και την αποτελεσματικότητά της στο πλαίσιο της αμυντικής θωράκισης στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Και ενώ η Ισπανία περιχαρακώνεται πίσω από το αντιτραμπικό δόγμα, με τον Σάντσεθ να δηλώνει ότι «με την ίδια αποφασιστικότητα που λέμε “Όχι στον πόλεμο στο Ιράν” είμαστε αλληλέγγυοι και θα βοηθήσουμε μία χώρα της ΕΕ (σ.σ.: Κύπρος) που είναι θύμα αυτού του πολέμου», η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά διχάζεται ανάμεσα στην σχεδόν πάγια υποστήριξη στον Ντόναλντ Τραμπ και στους… ταραγμένους εθνικιστές.
Σε άλλη... βάρκα
Οι πιο φανατισμένες φιλοϊσραηλινές και αντι-ισλαμικές πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούν –αν και ενδεχομένως θα ήθελαν– να υποστηρίξουν ανοιχτά έναν πόλεμο που θα έχει αρνητικό αποτύπωμα στους Ευρωπαίους με μία γενναία αύξηση των τιμών της ενέργειας. Το εύκολο είναι η καταδίκη του ιρανικού καθεστώτος, το δύσκολο είναι να εξισορροπήσουν την υποστήριξη που γενικά παρέχουν στον Τραμπ με την πίεση να καταδικάσουν τις συνέπειες του πολέμου.
Κάπως έτσι ερμηνεύεται η σιωπή, αρχικά, του κυβερνώντος κόμματος της Ουγγαρίας. Ο Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος έπλεξε το εγκώμιο τον Τραμπ ως «ειρηνοποιού» στη Γάζα, δεν πήρε θέση για τις επιθέσεις στο Ιράν. Εξάλλου ο ίδιος διεκδικεί την επανεκλογή του με βασικό αφήγημα την «Ευρώπη της ειρήνης», στηλιτεύοντας την ΕΕ για την υποστήριξη που παρέχει στο Κίεβο. Σπάζοντας τη σιωπή του σε συνέντευξή του στο ATV, τόνισε ότι ο βομβαρδισμός του Ιράν δεν είναι νέος πόλεμος, αλλά μάλλον «το κλείσιμο μιας προηγούμενης, άλυτης εστίας».
Η ιταλική Λέγκα και ο Ματέο Σαλβίνι έχουν επανειλημμένα ζητήσει να δοθεί στον Τραμπ το Νόμπελ Ειρήνης, αλλά υπερθεματίζουν δημόσια υπέρ της επίλυσης των διαφορών με διπλωματία και όχι με στρατιωτικές επιχειρήσεις και επεμβάσεις, εν μέσω, μάλιστα, μιας έντονης συζήτησης για τη χρήση αμερικανικών βάσεων σε ιταλικό έδαφος.
Οι επικεφαλής της AfD κρατούν σαφείς αποστάσεις από την τακτική Τραμπ, αποφεύγοντας ωστόσο τις επικρίσεις. «Η ανανεωμένη αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής δεν είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας και πρέπει να τερματιστεί», δηλώνουν, με αιχμή το ενδεχόμενο έκρηξης των μεταναστευτικών ροών και της ενεργειακής ακρίβειας. Ο ευρωβουλευτής του κόμματος, Τόμας Φρόχλιχ, προτείνει επείγοντα μέτρα όπως την επαναφορά του άνθρακα και της πυρηνικής ενέργειας και την εναντίωση σε κάθε πιθανή ανάπτυξη γερμανικών στρατευμάτων στην περιοχή.
Ενέργεια και μεταναστευτικό επηρεάζουν και τη στάση του ακροδεξιού φλαμανδικού κόμματος, το οποίο έθεσε το θέμα σε συζήτηση στο βελγικό Κοινοβούλιο, υπενθυμίζοντας τις επιπτώσεις των επεμβάσεων των δυτικών χωρών στη Λιβύη και τη Συρία.
Αντίστοιχες επιφυλάξεις εκφράζει και το κυβερνών κόμμα ANO της Τσεχίας, που δεν θέλει μεν να επικρίνει τον Τραμπ αλλά δεν επιθυμεί κιόλας να ακολουθήσει τυφλά την πολεμική στρατηγική ΗΠΑ και Ισραήλ.
Καθαρά επικριτική είναι η στάση της Μαρίν Λεπέν και του Ζορντάν Μπαρντελά, που έχουν αμφισβητήσει ανοιχτά και τη σύλληψη Μαδούρο.
Αντιθέτως, το Vox της Ισπανίας, το Κόμμα της Ελευθερίας της Ολλανδίας και το Reform του Νάιτζελ Φάρατζ στη Βρετανία είναι σχεδόν απόλυτα ευθυγραμμισμένα με τον Τραμπ.
Η επίθεση στο Ιράν δείχνει ότι έχει τη δυναμική να αποτελέσει σημείο καμπής στη σχέση μεταξύ του κινήματος MAGA και ορισμένων από τους πιο ένθερμους Ευρωπαίους υποστηρικτές του, οι οποίοι είχαν αναθαρρήσει από την επάνοδο Τραμπ, μέχρι που αποδείχτηκε μάλλον… τοξικός για κάποιους ψηφοφόρους τους.
Οι ακροδεξιοί σχηματισμοί στην Ευρώπη απέρριψαν την πρόταση να συζητηθούν οι απειλές του Τραμπ κατά της Ισπανίας στην ολομέλεια του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την επόμενη εβδομάδα, καθώς μια τέτοια συζήτηση θα μπορούσε να τους βάλει σε περιπέτειες.
Η μέρα με τη νύχτα
Με αφορμή τη μη συναίνεση της Ισπανίας στη χρησιμοποίηση των αμερικανικών βάσεων επί του εδάφους της για τον πόλεμο στο Ιράν, υπήρξαν στη χώρα κάποιοι εγκλωβισμένοι στις ιδεοληψίες τους, που προέτρεπαν τον πρωθυπουργό: κάν’ το όπως ο Σάντσεθ.
Δεν μπήκαν καν στον κόπο να ανοίξουν τον χάρτη για να δουν πού βρίσκεται η Ελλάδα και πού η Ισπανία. Και προφανώς είναι οι ίδιοι –κυρίως εκφραστές των πολιτικών άκρων ή του εκφυλισμένου Κέντρου– που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κατανοήσουν ότι η Ελλάδα παίρνει αποφάσεις με γνώμονα το εθνικό και περιφερειακό συμφέρον της. Ποια είναι η θέση της ως προς την περιοχή της σύγκρουσης; Πόσο μακριά είναι; Και πού βρίσκεται η Ισπανία; Τι γίνεται με τη γειτνίαση με χώρες που πρεσβεύουν και προάγουν τον αναθεωρητισμό; Η Ισπανία έχει δίπλα της μία… Τουρκία;
Είναι οι ίδιοι που δεν μπορούν να διαβάσουν ότι την κίνηση της Αθήνας για άμεση συνδρομή στην Κύπρο την ακολούθησαν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μαζί με αυτές τελικά και η Ισπανία!
Η στάση της Ελλάδας είναι αμυντική σ’ ένα ασταθές περιφερειακό περιβάλλον, και η όποια… αμέλεια ή ελαφρότητα μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για τη χώρα και την Ευρώπη. Χωρίς μάλιστα να αναιρέσει την πάγια θέση μας υπέρ του διεθνούς δικαίου και της αποφυγής περαιτέρω κλιμάκωσης. Αντιθέτως, για την Ισπανία μια άρνηση δεν κοστίζει τίποτα.
