Καθώς εντείνεται η παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, πληθαίνουν τα σενάρια για πιθανές στρατιωτικές επιχειρήσεις με στόχο ιρανικά εδάφη στον Περσικό Κόλπο.
Στο επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκονται τα Στενά του Ορμούζ, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα διεθνώς για τη μεταφορά πετρελαίου.
Κομβικό σημείο αποτελεί το νησί Χαργκ, από το οποίο διακινείται περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν. Ωστόσο, στρατηγικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ακόμη πιο κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο της ναυσιπλοΐας διαδραματίζουν και τα νησιά Αμπού Μούσα, Μεγάλο Τουνμπ, Μικρό Τουνμπ, Χενγκάμ, Κεσμ, Λαράκ και Ορμούζ.
Τα εν λόγω 7 νησιά σχηματίζουν ένα ισχυρό «αμυντικό τόξο», που επιτρέπει στο Ιράν να ασκεί αυξημένο έλεγχο στη διέλευση πλοίων. Ιδιαίτερα τα Αμπού Μούσα, Μεγάλο Τουνμπ και Μικρό Τουνμπ, λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, υποχρεώνουν μεγάλα πλοία και δεξαμενόπλοια να κινούνται κοντά τους, καθιστώντας τα ευάλωτα σε πιθανές επιθέσεις.
Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν χαρακτηρίσει τα νησιά αυτά ως «αβύθιστα αεροπλανοφόρα», καθώς μπορούν να λειτουργούν ως βάσεις για ταχύπλοα, ναρκοθέτηση και επιχειρήσεις με drones από τους Φρουρούς της Επανάστασης. Τα τελευταία χρόνια, η στρατιωτική ενίσχυση των συγκεκριμένων σημείων είναι εμφανής.
Οχυρωμένα νησιά και υψηλό ρίσκο στρατιωτικής επέμβασης
Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, οποιαδήποτε επιχείρηση θα απαιτούσε πρώτα τον έλεγχο αυτών των στρατηγικών σημείων. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο, καθώς πρόκειται για ισχυρά οχυρωμένες περιοχές, εξοπλισμένες με ραντάρ, οπλικά συστήματα και στρατιωτικές δυνάμεις.
Παρά το γεγονός ότι μικρότερα νησιά, όπως τα Αμπού Μούσα και τα δύο Τουνμπ, θεωρητικά θα μπορούσαν να καταληφθούν, η μεγαλύτερη απειλή προέρχεται από την ίδια την ηπειρωτική ακτή του Ιράν. Εκεί βρίσκονται ανεπτυγμένα πυραυλικά συστήματα, ικανά να πλήξουν οποιαδήποτε δύναμη επιχειρήσει να διατηρήσει τον έλεγχο.
Η διατήρηση αυτών των νησιών υπό κατοχή θα απαιτούσε σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις, οι οποίες θα ήταν συνεχώς εκτεθειμένες σε πυραυλικά πλήγματα, drones και πυροβολικό.
Να σημειωθεί πως η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο λόγω της πολιτικής διάστασης. Τα νησιά Αμπού Μούσα, Μεγάλο Τουνμπ και Μικρό Τουνμπ αποτελούν αντικείμενο διαμάχης μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από το 1971. Οποιαδήποτε αλλαγή στον έλεγχό τους ενδέχεται να προκαλέσει νέες εντάσεις, ακόμη και μεταξύ συμμάχων της Δύσης.
Ταυτόχρονα, τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: ακόμη και αν εξασφαλιστεί στρατιωτικός έλεγχος των νησιών, μπορεί να διασφαλιστεί η ασφαλής ναυσιπλοΐα; Υπό τη συνεχή απειλή επιθέσεων, είναι αμφίβολο αν ναυτιλιακές εταιρείες θα ρισκάρουν τη διέλευση δεξαμενόπλοιων από την περιοχή.
