Στα αντίσκηνα που έστησαν οι φοιτητές χθες στο Σύνταγμα, στο πλαίσιο της ολονύχτιας διαμαρτυρίας τους, με αιχμή τη στεγαστική κρίση, τα υψηλά ενοίκια και τη συνεχή επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού από το κόστος των σπουδών… ρίχνει όλα τα λεφτά της η αυτοπροσδιοριζόμενη προοδευτική αντιπολίτευση.
Τα κόμματα της Κεντροαριστεράς διεκδικούν ρόλο καθοδηγητή του εγχώριου κινήματος, με μπροστάρηδες τους φοιτητές και με φόντο τις κινητοποιήσεις σε Γαλλία, Βέλγιο και Ισπανία. Και αυτή η καθοδήγηση, ιστορικά τουλάχιστον, μόνο «άδολη» δεν καταγράφεται, αφού υποκρύπτει μικροκομματικό συμφέρον και ζητούμενο την επέκταση και διεύρυνση της κοινωνικής αναταραχής, διαμορφώνοντας συνθήκες έντασης, κοινωνικής σύγκρουσης και ενίοτε βίας και χάους.
Όπως σε Παρίσι και Μαδρίτη
Ετσι, η Πλατεία Συντάγματος, που μεταξύ άλλων έχει υπάρξει και χώρος κατασκηνωτικής διαμαρτυρίας των «Αγανακτισμένων», υποδέχεται την ολοήμερη κινητοποίηση των φοιτητών, με σύνθημα «Αφού δεν μας ακούν, θα μας βλέπουν». Στην επικοινωνιακή τους τακτική οι διαμαρτυρόμενοι φοιτητές –τουλάχιστον κάποιοι εξ αυτών– και οι… άδολοι κομματικοί καθοδηγητές τους επιδιώκουν να προβάλουν ότι ενώνουν τη φωνή τους με όσους διαδηλώνουν στο Παρίσι, αλλά και τους πολίτες που έχουν κατέβει στους δρόμους σε Βέλγιο, Ιταλία και Ισπανία.
Θυμίζουμε ότι οι Βέλγοι φοιτητές προχώρησαν σε μαζικές διαμαρτυρίες, με κυρίαρχο ζήτημα την πρόσφατη αύξηση των διδάκτρων στη γαλλόφωνη κοινότητα και τις περικοπές προϋπολογισμών, ενώ στις καταλήψεις των σχολών σε Ρώμη και Τορίνο το σύνθημα είναι «Ας το κάνουμε όπως στη Γαλλία». Στην Ελλάδα, πάντως, η κραταιά ως θάνατος αγάπη για τους κινηματίες –και ειδικά τους πολιτικούς καθοδηγητές τους– ήταν και είναι η πόλωση, η ένταση, η σύγκρουση και η κοινωνική αναταραχή.
Το κόστος σπουδών και η φοιτητική στέγη
Με κεντρικό σύνθημα «Το κόστος σπουδών και στέγασης έχει ξεφύγει – Μέτρα στήριξης τώρα!», οι φοιτητές καταγγέλλουν –και καλά κάνουν– ότι η ακρίβεια, οι υψηλές τιμές των ενοικίων και τα αυξημένα έξοδα της καθημερινότητας δυσκολεύουν ολοένα περισσότερο την πρόσβαση και την παραμονή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Φαινόμενο των καιρών, εκείνοι που δεν εγγράφονται στις σχολές λόγω κόστους ή πηγαίνουν μόνο για την Εξεταστική. Ρεύμα, ενέργεια και σουπερμάρκετ γονατίζουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Η φοιτητική στέγη, υποτυπώδης και ανύπαρκτη. Τα ενοίκια, σε δυσθεώρητα μεγέθη. Μέχρι εδώ όλα θεμιτά…
Οι πολιτικές αναφορές στο κάλεσμα της κινητοποίησης
Αλλά είναι άραγε αυθόρμητη σκέψη και ανάλυση του φοιτητή η αντιδιαστολή των δαπανών για την Παιδεία με τα χρήματα που ξοδεύονται «για τους πολεμικούς εξοπλισμούς, για να συντηρούνται οι φοροαπαλλαγές σε εφοπλιστές και τραπεζίτες!»; «Δώδεκα δισ. ευρώ ήταν το πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού πέρσι! Την ίδια στιγμή, οι ενεργειακοί όμιλοι, οι ιδιοκτήτες σουπερμάρκετ, διυλιστηρίων, τραπεζών σπάνε το ένα ρεκόρ κερδοφορίας μετά το άλλο.
Είναι φανερό ότι για να ζήσουμε και να σπουδάσουμε εμείς, για να μειωθούν οι τιμές, πρέπει να χάσουν από τα κέρδη τους οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι! Το κράτος, αντί να δίνει λεφτά για τις πολεμικές δαπάνες, να αυξήσει τις κοινωνικές δαπάνες. Δεν θα θυσιάσουμε τις ανάγκες μας, τα όνειρά μας, για τους πολέμους και τα κέρδη τους», αναφέρουν στο κάλεσμά τους οι φοιτητές και οι… Πυγμαλίωνές τους! Και προειδοποιούν: «Τώρα πρέπει να τους κάνουμε να καταλάβουν ότι δεν πάει άλλο!».
Με αυτόν τον… ιδεολογικό εξοπλισμό στήθηκε το… κάμπινγκ διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, με ενδιάμεση στάση τη συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Το προσκλητήριο είναι σαφές: «Αφού δεν μας ακούνε, ήρθε η ώρα να μας δούνε και να είμαστε χιλιάδες! Παίρνουμε δύναμη από τους αγώνες των μαθητών και φοιτητών στη Γαλλία, των νέων στην Ισπανία!».
Συναυλία και απεργίες
Βασικός στόχος είναι να καταγραφεί η χώρα ως μέλος του «ευρωπαϊκού κύματος κινητοποιήσεων της νεολαίας», ενώ η ολονύχτια κινητοποίηση περιλαμβάνει και μουσική συναυλία. Τις εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις πλαισιώνουν οι δάσκαλοι και νηπιαγωγοί με 24ωρη απεργία την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, με αιτήματα την κάλυψη των κενών στα σχολεία, την αύξηση των μισθών, την ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής και του Ολοήμερου Σχολείου, καθώς και τη βελτίωση των εκπαιδευτικών υποδομών.
Είναι αλήθεια ότι οι τιμές των ενοικίων των φοιτητικών κατοικιών κατέγραψαν άνοδο 5,3% τον Αύγουστο του 2026, σε σύγκριση με τον Αύγουστο του 2025, ενώ, όπως υποστηρίζουν οι φοιτητές, οι εστίες που υπάρχουν καλύπτουν μόλις το 4,8% των αναγκών πανελλαδικά. Επίσης, αλήθεια είναι ότι τα χαρακτηριστικά του κινήματος στη Γαλλία είναι διαφορετικά. Η Union Syndicale Lycéenne κάλεσε «όλη τη νεολαία να βγει στον δρόμο» και να προστατεύσει τις μαθήτριες και τους μαθητές λυκείου από τα φαινόμενα καταστολής και βίας των αστυνομικών δυνάμεων.
Είναι, ακόμη, αλήθεια ότι κάποιοι ορέγονται ενδεχομένως τέτοιες σκηνές και στους δρόμους της Αθήνας. Και αυτό είναι μάλλον υπονόμευση και αλλοτρίωση των δίκαιων αιτημάτων των φοιτητών μας και της εκπαιδευτικής κοινότητας.
