Την ανάγκη ενιαίας αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης και της επιδεινούμενης κατάστασης ασφαλείας στην Αϊτή υπογράμμισε η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβυς Αγλαΐα Μπαλτά, μιλώντας εκ μέρους οκτώ κρατών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, του οποίου η Ελλάδα ασκεί την προεδρία για τον Οκτώβριο.
Η κοινή δήλωση της Ελλάδας, της Κολομβίας, της Δανίας, της Γαλλίας, της Λετονίας, της Λιβερίας, του Παναμά και του Ηνωμένου Βασιλείου πραγματοποιήθηκε ενόψει της συνεδρίασης για το Ολοκληρωμένο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στην Αϊτή (BINUH).
Οι οκτώ χώρες επισήμαναν ότι η κλιματική αλλαγή, η βία των συμμοριών και η αποδυνάμωση των κρατικών θεσμών αλληλοτροφοδοτούνται, επιδεινώνοντας την ανθρωπιστική κρίση. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασαν, το 96% του πληθυσμού της Αϊτής εκτίθεται σε κλιματικούς κινδύνους, ενώ σχεδόν 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί εξαιτίας της βίας.
Οι τέσσερις προτεραιότητες
Η κοινή παρέμβαση επικεντρώθηκε σε τέσσερις βασικές προτεραιότητες: την ενίσχυση της διακυβέρνησης και της προστασίας των φυσικών πόρων, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, την αντιμετώπιση της βίας των συμμοριών και τον συντονισμό των διεθνών προσπαθειών για τη σταθεροποίηση της χώρας.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη ενίσχυσης των κρατικών μηχανισμών, καθώς η παράνομη εκμετάλλευση φυσικών πόρων στερεί δημόσια έσοδα και υπονομεύει την κρατική εξουσία.
Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι περίπου το 70% της πρωτεύουσας Πορτ-ο-Πρενς βρίσκεται υπό τον έλεγχο συμμοριών, γεγονός που δυσχεραίνει την ανθρωπιστική βοήθεια και την αποκατάσταση βασικών υποδομών.
Οι οκτώ χώρες ζήτησαν στενότερο συντονισμό των αποστολών και μηχανισμών του ΟΗΕ, με στόχο την προστασία των αμάχων, την ασφαλή πρόσβαση της ανθρωπιστικής βοήθειας και την πρόληψη νέων εκτοπισμών.
Έμφαση στην πρόληψη και την ανθεκτικότητα
Στη δήλωση υπογραμμίζεται ότι η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή πρέπει να αντιμετωπίζεται και ως εργαλείο πρόληψης συγκρούσεων, καθώς οι πλημμύρες, οι ξηρασίες και οι κατολισθήσεις εντείνουν τις κοινωνικές εντάσεις, ιδιαίτερα σε περιοχές με περιορισμένη κρατική παρουσία.
Οι χώρες τάχθηκαν υπέρ στοχευμένων επενδύσεων στη βιώσιμη γεωργία, στη διαχείριση των υδάτινων πόρων και στην κατασκευή ανθεκτικών υποδομών, με παράλληλη στήριξη των εκτοπισμένων πληθυσμών.
Η ελληνική παρέμβαση ανέδειξε την ανάγκη διαρκούς ενασχόλησης του Συμβουλίου Ασφαλείας με την Αϊτή, με επαρκή διεθνή χρηματοδότηση και πρωταγωνιστικό ρόλο των ίδιων των Αϊτινών στην προσπάθεια αποκατάστασης της ασφάλειας και της σταθερότητας.
