Στο επιτελείο της ΕΛΑΣ αλλά και στο στενό περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα παρατηρείται το τελευταίο διάστημα μια έντονη κινητικότητα.
Ο στόχος είναι ένας και μοναδικός: η αναζήτηση ενός δραστικού επικοινωνιακού λίφτινγκ. Η ανάγκη να αλλάξει η ατζέντα και να βελτιωθεί η εικόνα του κόμματος προς τα έξω κρίνεται επιτακτική καθώς οι πολιτικές πιέσεις αυξάνονται ασφυκτικά.
Η αρνητική δημοσιότητα και τα δημοσκοπικά ευρήματα
Ομως, οι προθέσεις προσκρούουν στη σκληρή πραγματικότητα. Για την ώρα, τα διαδοχικά σφάλματα και τα απανωτά «φάουλ» διαφόρων στελεχών παράγουν συνεχώς αρνητική δημοσιότητα. Κάθε φορά που σημειώνεται ένα νέο ατόπημα, η ζημιά στο προφίλ του εγχειρήματος διευρύνεται με αποτέλεσμα ο νέος σχηματισμός να βρίσκεται σε σταθερή τροχιά υποχώρησης.
Αυτή η φθίνουσα πορεία δεν αποτελεί απλώς αίσθηση της κοινής γνώμης και των σχετιζόμενων δημοσιογράφων και πολιτικών παρατηρητών, αλλά αποτυπώνεται ανάγλυφα και με ξεκάθαρο τρόπο στα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων όπου η δυσπιστία των πολιτών βαθαίνει.
Μπροστά σε αυτό το τέλμα, ακόμα και οι προσωπικές πρωτοβουλίες του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επιχειρεί να πάρει το παιχνίδι πάνω του για να περισώσει ό,τι είναι εφικτό, δεν φαίνεται να αποδίδουν τα αναμενόμενα.
Οι κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού συγκεντρώνουν πλέον πολύ μεγάλη μιντιακή κριτική, καθώς αναλύονται με καχυποψία από τα μέσα ενημέρωσης και δεν καταφέρνουν να δημιουργήσουν το απαραίτητο θετικό κλίμα για παρουσία νέου κόμματος στην πολιτική σκηνή.
Η ανακύκλωση στελεχών και η έλλειψη αυτοκριτικής
Σύμφωνα με έμπειρους πολιτικούς παρατηρητές, η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στο γεγονός ότι πρωταγωνιστικό ρόλο στο περιβάλλον της ΕΛΑΣ διατηρούν στελέχη προερχόμενα από τον πρώην ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα που φέρουν τεράστια ευθύνη για το σημείο στο οποίο έφτασε ο ΣΥΡΙΖΑ εξαιτίας των λανθασμένων στρατηγικών επιλογών και των τακτικών του παρελθόντος.
Το πολιτικό οξύμωρο της σημερινής εποχής είναι ότι αυτά τα ίδια στελέχη εμφανίζονται σήμερα ως «ανανεωτές», έχοντας ουσιαστικά αναβαπτιστεί στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ του νέου κόμματος της ΕΛΑΣ. Επιχειρούν να παρουσιαστούν ως εγγυητές μιας νέας αρχής, προσπερνώντας τις δικές τους διαχρονικές ευθύνες.
Επίσης είναι και ο επικεφαλής πρώην πρωθυπουργός που δεν έχει κάνει στο ελάχιστο σοβαρή αυτοκριτική για τη διακυβέρνησή του, αλλά και για την ευθύνη του σχετικά με την πολιτική εξαΰλωση του ΣΥΡΙΖΑ.
Οσο όμως η επικοινωνία προτάσσεται της ουσίας και όσο τα ίδια πρόσωπα ανακυκλώνουν τις ίδιες αποτυχημένες συνταγές, το προσδοκώμενο «μπουστάρισμα» θα παραμένει μια κενή υπόσχεση. Η πραγματική πολιτική ανάκαμψη απαιτεί ουσιαστική αυτοκριτική απ’ όλους, όχι απλώς μια επιφανειακή αλλαγή κομματικής βιτρίνας.
