Άραγε υπάρχει ένας Έλληνας σε αυτήν τη χώρα που να μην ξέρει τι είναι το «ρουσφέτι»;
Άραγε τελικά φταίνε αυτοί που τα κάνουν ή φταίνε αυτοί που τα ζητάνε; Και στην τελική, θα ήταν πιο τίμιο αν «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω».
Και θα εξηγήσω ακριβώς τι εννοώ, και ό,τι θα γράψω διευκρινίζω από την αρχή πως δεν έχει χρώμα, ούτε κόμμα. Στην Ελλάδα λειτουργεί διαχρονικά ένα πολιτικό σύστημα όπου οι βουλευτές διατηρούν γραφεία· αυτό δεν είναι ούτε μυστικό ούτε κάτι που πρωτοπαρουσιάστηκε σήμερα. Δεν χρειάζεται να κάνουμε όπως ο Κολόμβος όταν ανακάλυψε την Αμερική όταν το ακούμε, ούτε να παριστάνουμε ότι πέφτουμε από τα σύννεφα κάθε φορά που υπεισέρχεται με τον όποιο τρόπο στη δημόσια συζήτηση.
Πολιτικά γραφεία υπήρχαν, υπάρχουν και πιθανότατα θα συνεχίσουν να υπάρχουν, οπότε θα ήταν λιγότερο υποκριτικό κόμματα που έχουν υπάρξει στην εξουσία και που έχουν υπηρετήσει πιστά το παραπάνω σύστημα να κουνάνε το δάχτυλο στη σημερινή κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, την κυβέρνηση που επί της ουσίας ξεκίνησε την ψηφιοποίηση του κράτους, εξουδετερώνοντας πολλές φορές τόνους γραφειοκρατίας και πιθανών «διαμεσολαβήσεων» προερχόμενων από τα βουλευτικά γραφεία.
Από την άλλη πλευρά, ας είμαστε ειλικρινείς: οι ίδιοι οι πολίτες συχνά καταφεύγουν σε αυτές τις πρακτικές. Αναζητούν «γνωστό», «μέσο», κάποιον που θα επιταχύνει μια διαδικασία μέσα σε ένα περιβάλλον έντονης γραφειοκρατίας. Κι όμως, όσο κι αν κάποιοι επιμένουν πως πρώτη φορά το διαβάζουν, γίνεται και παραγίνεται, προς πληροφόρησή τους.
Τώρα, σχετικά με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και τα έντεκα ονόματα, όσο κι αν θέλω να το πω κομψά, εγώ για ορισμένα από αυτά διάβασα κατηγορίες για «ρουσφέτια», και αυτό αφορά εκτίμηση για όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, τουλάχιστον σε πρώτο επίπεδο.
Επιπλέον, προκαλεί εύλογο ερώτημα το πώς τέτοιου εκτοπίσματος υποθέσεις απασχολούν την ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή. Με κάθε σεβασμό στους θεσμούς, είναι σημαντικό η έρευνα να προχωρήσει σε βάθος και γρήγορα, ώστε να ξεκαθαρίσει πλήρως η εικόνα.
Αν υπάρχουν ευθύνες, πρέπει να αποδοθούν. Όσοι διεκδικούν τον σταυρό και την ψήφο μας είναι δύο φορές υπόλογοι. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: το ρουσφέτι στην Ελλάδα δεν είναι νέο φαινόμενο· είναι μια παλιά, βαθιά ριζωμένη πραγματικότητα που απαιτεί ουσιαστική αντιμετώπιση, όχι επιλεκτική αγανάκτηση.
