Στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας» πολλές κυβερνήσεις της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς εθελοτυφλούν και αφήνουν τα εθνικά σύνορα εκτεθειμένα, μια τακτική που δεν είναι άγνωστη στην Ελλάδα.
Η αποκάλυψη και ο πρόσφατος αποχαρακτηρισμός των απόρρητων εγγράφων σχετικά με την εισβολή στη Θέουτα φέρνουν στο φως μια αλήθεια που πολλοί υποψιάζονταν, αλλά ελάχιστοι στην αριστερή πτέρυγα της ευρωπαϊκής πολιτικής τολμούσαν να παραδεχθούν: τη συστηματική αγνόηση των προειδοποιήσεων των μυστικών υπηρεσιών χάριν ενός ιδεολογικού, «ανθρωπιστικού» αφηγήματος. Τα έγγραφα αυτά αποδεικνύουν ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση μειοψηφίας του Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία είχε πλήρη και έγκαιρη γνώση για τις επικείμενες ενορχηστρωμένες ροές, επιλέγοντας ωστόσο μια παθητική στάση.
Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει με σαφήνεια τη διεθνή διάσταση του φαινομένου της «προοδευτικής αδράνειας». Πρόκειται για μια δομική παθογένεια που χαρακτηρίζει τις λεγόμενες προοδευτικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, οι οποίες στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας» εθελοτυφλούν και αφήνουν τα εθνικά σύνορα εκτεθειμένα.
Αυτή η ιδεολογική τύφλωση απέναντι στην πραγματικότητα των γεωπολιτικών εκβιασμών δεν είναι άγνωστη στην Ελλάδα. Η σύγκριση ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε ο Αλέξης Τσίπρας τη μεταναστευτική κρίση του 2015 και στην ακαριαία αντίδραση του Κυριάκου Μητσοτάκη στον Εβρο το 2020 αποτελεί το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα αυτής της βαθιάς πολιτικής και επιχειρησιακής διαφοράς.
Το δόγμα του «ανθρωπισμού»
Το 2015, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπό τον Αλέξη Τσίπρα βρέθηκε ενώπιον μιας μαζικής μεταναστευτικής εισβολής. Η αντίδραση της τότε κυβέρνησης χαρακτηρίστηκε από μια πρωτοφανή αδράνεια, η οποία δεν ήταν απλώς επιχειρησιακή, αλλά βαθιά ιδεολογική.
Με τη θεωρία ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» και την υιοθέτηση μιας ρητορικής που μετέτρεπε τη χώρα σε ανοιχτό πεδίο διέλευσης, η τότε ηγεσία επέδειξε πλήρη ιδεολογική τύφλωση, αγνοώντας τις στοιχειώδεις παραμέτρους της εθνικής ασφάλειας.
Οπως ακριβώς αποκαλύπτουν τώρα τα αποχαρακτηρισμένα απόρρητα έγγραφα για τη Θέουτα, που δημοσιεύονται στο ιταλικό περιοδικό «Panorama» (23/09/2026), όπου οι προειδοποιήσεις υποβαθμίστηκαν για να μην τσαλακωθεί το «προοδευτικό προφίλ» της Μαδρίτης, έτσι και στην Ελλάδα του 2015, το Μέγαρο Μαξίμου εγκλωβίστηκε σε ένα δήθεν ανθρωπιστικό αφήγημα.
Το αποτέλεσμα αυτής της στάσης ήταν η πλήρης αποδιοργάνωση: εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εισήλθαν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, τα νησιά του Αιγαίου μετατράπηκαν σε απέραντους καταυλισμούς και η χώρα οδηγήθηκε σε διεθνή απομόνωση με το ντροπιαστικό σφράγισμα των συνόρων στην Ειδομένη. Η «ανοιχτή» πολιτική λειτούργησε ως μαγνήτης, διευκολύνοντας την εργαλειοποίηση του ανθρώπινου πόνου από ξένα κέντρα και δίκτυα διακινητών.
Επιχειρησιακός ρεαλισμός
Η απόλυτη ανατροπή αυτής της ηττοπαθούς νοοτροπίας, αποτέλεσμα ιδεολογικής σύγχυσης και πολιτικής αβελτηρίας, σημειώθηκε τον Φεβρουάριο του 2020. Οταν η Αγκυρα επιχείρησε να εκβιάσει μέσω της Ελλάδας την Ευρώπη, κατευθύνοντας οργανωμένα δεκάδες χιλιάδες μετανάστες στα σύνορα του Εβρου, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έδειξε ούτε δισταγμό ούτε ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Αντιλαμβανόμενη αμέσως την κατάσταση στην πραγματική της διάσταση, ως μια ασύμμετρη απειλή κατά της εθνικής κυριαρχίας, επέδειξε υποδειγματική επιχειρησιακή ετοιμότητα. Μέσα σε ελάχιστες ώρες, ο Στρατός και τα Σώματα Ασφαλείας σφράγισαν τα χερσαία σύνορα.
Η πολιτική ηγεσία δεν κρύφτηκε πίσω από ανθρωπιστικά προσχήματα για να δικαιολογήσει μια πιθανή αποτυχία· αντίθετα, μετέφερε το μήνυμα ότι τα σύνορα της Ελλάδας και της Ευρώπης φυλάσσονται με αποφασιστικότητα.
Η διεθνής κοινότητα είδε για πρώτη φορά μια Ελλάδα που δεν παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις, αλλά διαμορφώνει την άμυνά της, κερδίζοντας μάλιστα την πλήρη στήριξη της ευρωπαϊκής ηγεσίας, η οποία επισκέφθηκε την περιοχή και χαρακτήρισε τη χώρα «ασπίδα της Ευρώπης». Η κατασκευή και η επέκταση του φράχτη στον Εβρο σφράγισε αυτή τη νέα εποχή αποτροπής.
Το μάθημα της Θέουτα
Τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της Θέουτα καταδεικνύουν ότι η μαζική εισβολή μεταναστών ήταν σε γνώση του Σάντσεθ, όπως και οι πληροφορίες ότι θα γινόταν οργανωμένη επιχείρηση, συντονισμένη μέσω κοινωνικών δικτύων. Και έχει σημασία ότι παρά τις έγκαιρες έγγραφες προειδοποιήσεις των ισπανικών μυστικών υπηρεσιών, η κυβέρνησή του επέδειξε αδράνεια χωρίς κανένα επιχειρησιακό σχέδιο αποτροπής.
Το «μάθημα» της Θέουτα –το οποίο συνεχίζεται– λειτουργεί ως καθρέφτης για την ευρωπαϊκή Αριστερά και τις «προοδευτικές» δυνάμεις. Αποδεικνύει ότι η εμμονή σε ένα επιφανειακό δήθεν ανθρωπιστικό αφήγημα οδηγεί σε συνειδητή τύφλωση, καθιστώντας τα κράτη έρμαια γεωπολιτικών εκβιασμών από τους φανατικούς ισλαμιστές και από αναθεωρητικούς γείτονες που επιδιώκουν την εργαλειοποίηση των μεταναστών.
Η σύγκριση της περιόδου Τσίπρα με την κρίση του Εβρου επί Μητσοτάκη αποτελεί την απόλυτη δικαίωση της πολιτικής της αποτροπής. Η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η αποφασιστικότητα προστατεύουν την εθνική κυριαρχία και τις ανθρωπιστικές αξίες καθώς βάζουν τέλος στην ασυδοσία των διακινητών.
Η ιστορία έδειξε ότι όταν οι προειδοποιήσεις των υπηρεσιών ασφαλείας θυσιάζονται στον βωμό της ιδεολογικής «ορθότητας», το τίμημα το πληρώνει η ίδια η χώρα.
