Αυτό που συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ κάποια στιγμή θα διδάσκεται στις πολιτικές επιστήμες για το τι δεν πρέπει να κάνει ένα κόμμα.
Εμφανίσθηκε ο Αλέξης Τσίπρας να κάνει μισή «κωλοτούμπα» για τα μη κρατικά πανεπιστήμια δηλώνοντας, διά των εκπροσώπων του, ότι δεν θα καταργήσει τον νόμο που επιτρέπει την ίδρυση και λειτουργία παραρτημάτων ξένων ιδρυμάτων και δέχεται τα πυρά εξ αριστερών.
Στη συνέχεια δέχεται και τα πυρά του ΠΑΣΟΚ που ναι μεν τάσσεται υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16 –με όρους και προϋποθέσεις λέει– και δηλώνει πως θα καταργήσει τον νόμο αν γίνει κυβέρνηση – με τη μία ψήφο που ψάχνει ακόμη ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Και κάπου εκεί αρχίζει ο… καβγάς εντός του ΠΑΣΟΚ. Διότι το ΠΑΣΟΚ είναι μοιρασμένο αναφορικά με κάποιες προγραμματικές θέσεις που εκφράζει ενώ το ζήτημα του άρθρου 16 αλλά και του νόμου για τα μη κρατικά πανεπιστήμια είχε προκαλέσει εσωκομματικές τριβές και όταν είχε πάει το θέμα στη Βουλή.
Έτσι στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ακολουθώντας τη γραμμή της ηγεσίας, μίλησαν για κατάργηση του νόμου, ενώ ταυτόχρονα άλλα στελέχη όπως η Νάντια Γιαννακοπούλου δήλωνε πως κάτι τέτοιο δεν έχει συζητηθεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος.
Θα πει κανείς «σιγά τον καβγά». Ίσως, ναι. Μόνο που ο καβγάς αυτός αναδεικνύει και το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ και το γεγονός ότι η ηγεσία έχει χαράξει μια γραμμή που προκαλεί αντιδράσεις και σε επίπεδο στελεχών αλλά και… ψηφοφόρων.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις μετρήσεις που έγιναν με αφορμή τον νόμο για τα μη κρατικά πανεπιστήμια οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ήταν υπέρ σε ποσοστό 52% και πάνω, επιβεβαιώνοντας όλους όσοι υποστηρίζουν πως οι διαφωνίες ξεπερνούν τα ίδια τα στελέχη.
Δεν είναι άλλωστε το μόνο θέμα που προκαλεί εσωκομματικές διαφωνίες και διχάζει και τους ψηφοφόρους του κόμματος που βλέπει τις χαμηλές δημοσκοπικές πτήσεις να συνεχίζονται εξαιτίας και της στρατηγικής που έχει χαραχτεί και κινείται μεταξύ λαϊκισμού και καταστροφολογίας.
