Άντε με το μπλε να πούμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας μετάνιωσε για τις θάλασσες που δεν έχουν σύνορα και όλα τ’ άλλα, αλλά το κόκκινο;
Ας μη δώσουμε βάρος στο γεγονός ότι –τουλάχιστον από τις αφίσες και τα βιντεάκια– το μπλε δεν είναι αυτό που χαρακτηρίζει τη χώρα, δηλαδή το γαλάζιο. Ας μη δώσουμε βάρος ούτε στο ότι το «κόκκινο» είναι μπορντό, περίπου μπορδοροδοκόκκινο κάπως.
Αλλά ας μείνουμε στην ουσία. Ως προς το μπλε της πατρίδας, εντάξει, μπορούν να ειπωθούν πολλά ακόμη και για κάτι Πρέσπες αν θυμούνται κάποιοι ή για κάτι θάλασσες που δεν έχουν σύνορα και άλλα. Αυτό με τους «αγώνες μας» όμως και με το κόκκινο του νέου κόμματος θέλει κάποιες διευκρινίσεις.
Ποιοι είναι οι αγώνες που έδωσαν ο Αλέξης και οι σύντροφοί του που περιμένουν στην πόρτα της Κουμουνδούρου να τους κάνει νεύμα για να τρέξουν δίπλα του. Το περπάτημα τους δρόμους της Γένοβα μήπως; Οι πορείες και οι μολότοφ που είναι επικίνδυνες ανάλογα με το σε ποια πλευρά βρίσκεται κάποιος, όπως έλεγε μια ψυχή που θέλησε να κάνει και… rebranding;
Μήπως είναι οι πάνω και οι κάτω πλατείες και οι κρεμάλες στο Σύνταγμα ή το κυνηγητό πρώτα των υπουργών και των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που τώρα θεωρούν πως είναι προοδευτικός όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ ή στη συνέχεια όλων των υπολοίπων εκείνα τα χρόνια της… αγανάκτησης και της εργαλειοποίησής της.
Εκτός και αν οι αγώνες αφορούν το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, τα «go back, μαντάμ Μέρκελ» και το σκίσιμο των μνημονίων «με έναν νόμο και ένα άρθρο». Ίσως πάλι στους αγώνες να συγκαταλέγεται και εκείνη η περίφημη 17ωρη διαπραγμάτευση που έφερε στη χώρα ένα τρίτο μνημόνιο, 100 δισ. ευρώ επιπλέον κόστος και μια φοροαφαίμαξη με 29 νέους φόρους.
Μπορεί να είναι και το κλείσιμο των τραπεζών και τα capital controls μέσα στους αγώνες που αναφέρει ο εν δυνάμει πρόεδρος του νέου κόμματος.
Διότι αγώνες όντως έκαναν κάποιοι, απλά δεν υπάρχει κάποιο κληρονομικό… χάρισμα και σίγουρα δεν αφορά αυτούς που σήμερα τους επικαλούνται. Αφήστε που ιστορικά υπάρχουν και πολλές διαφωνίες με ονόματα και διευθύνσεις.
Κάτι τέτοια πάντως θυμίζουν και αυτά που λέει ο λαός για τα… ξένα κόλλυβα.
