Ερωτήματα για την ανοχή που δείχνει ο Αλέξης Τσίπρας σε ανθρώπους των οποίων η Δικαιοσύνη έχει αμφισβητήσει την εγκυρότητα και την πειστικότητα των καταθέσεων.

Η δικαστική και πολιτική δικαίωση του Στέφανου Κασσελάκη τον περασμένο Μάιο από το Εφετείο Αθηνών, για την υπόθεση του πόθεν έσχες και των εταιρειών του εξωτερικού, του έδωσε πολλούς πόντους σχετικά με τα σοβαρά υπονοούμενα για την οικονομική διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ από τον κομβικό συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα, Θύμιο Γεωργόπουλο.

Η ομόφωνη απαλλακτική απόφαση του δικαστηρίου αποδόμησε εκ θεμελίων το κατηγορητήριο και ακύρωσε την αξιοπιστία των καταθέσεων του πρώην διευθυντή Οικονομικών του κόμματος, ο οποίος υπήρξε εκ των βασικών μαρτύρων κατηγορίας.

Η ρίζα αυτής της σφοδρής σύγκρουσης εντοπίζεται στις αρχές του 2024, όταν ο Στέφανος Κασσελάκης, ευρισκόμενος στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισε να παρέμβει άμεσα για να καλύψει τις πιεστικές υποχρεώσεις της μισθοδοσίας και του δώρου Χριστουγέννων των εργαζομένων στα κομματικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Ο ύποπτος δανεισμός

Η κίνηση αυτή, μέσω δανεισμού ύψους 250.000 ευρώ από την αλλοδαπή εταιρεία του, είχε προκαλέσει την αντίδραση του Θύμιου Γεωργόπουλου, που αμφισβήτησε δημόσια τη χρησιμότητα και τον πραγματικό σκοπό των χρημάτων, ισχυριζόμενος πως οι πληρωμές είχαν ήδη τακτοποιηθεί.

Η δημόσια αμφισβήτηση, οι συνεχείς διαρροές προς τον Τύπο και οι επιθέσεις εκ των έσω οδήγησαν τον Στέφανο Κασσελάκη στην απόφαση να απολύσει τον κ. Γεωργόπουλο από τη θέση του οικονομικού διευθυντή και να προσφύγει στη Δικαιοσύνη για συκοφαντική δυσφήμιση.

Η ένταση κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια μιας δραματικής συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής, όπου σημειώθηκε ένα εξαιρετικά θερμό επεισόδιο. Ο Θύμιος Γεωργόπουλος επέκρινε σφοδρά τον Στέφανο Κασσελάκη για τις δημόσιες αναφορές του περί «μαύρων ταμείων», χαρακτηρίζοντας απαράδεκτες τις επιθέσεις που, όπως υποστήριξε, στόχευαν τον Αλέξη Τσίπρα, υπό την κάλυψη του οποίου εκτελούσε καθήκοντα τα τελευταία 3,5 χρόνια.

Τελικά, η υπόθεση της συμμετοχής του Στέφανου Κασσελάκη σε εταιρείες του εξωτερικού πήρε τη δικαστική οδό, οδηγώντας αρχικά σε πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση που τροφοδότησε για μήνες το αφήγημα των εσωκομματικών του αμφισβητιών.

Ωστόσο, η ανατροπή στο Εφετείο υπήρξε σαρωτική. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, η εισαγγελική Αρχή προέβη σε αγόρευση-καταπέλτη, αποδομώντας πλήρως τους ισχυρισμούς της κατηγορούσας πλευράς και αμφισβητώντας ευθέως την εγκυρότητα και την πειστικότητα των καταθέσεων του Θύμιου Γεωργόπουλου.

«Αγαθά κίνητρα»

Ο εισαγγελέας είχε επισημάνει ότι δεν αποδείχθηκε δόλος ή πρόθεση απόκρυψης, υπογραμμίζοντας πως τα κίνητρα του κ. Κασσελάκη ήταν αμιγώς αγαθά, καθώς μοναδικό μέλημά του ήταν να μη μείνουν απλήρωτοι οι εργαζόμενοι στην «Αυγή» και στο «Κόκκινο».

Το δικαστήριο έκανε ομόφωνα δεκτή την εισαγγελική πρόταση και αθώωσε τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας, το κόμμα Κασσελάκη είχε εξαπολύσει δριμεία επίθεση κατά των κατηγόρων του, τονίζοντας ότι η Δικαιοσύνη αποκάλυψε την πλήρη αναξιοπιστία του Θύμιου Γεωργόπουλου.

Παράλληλα, επισημάνθηκε πως η ηθική βλάβη που προκαλούν οι συκοφάντες έχει τη δύναμη να παραλύσει κάθε υγιή και άδολη προσπάθεια. Συμπληρώθηκε, μάλιστα, πως η Αριστερά απώλεσε κάθε ίχνος ηθικού πλεονεκτήματος εξαιτίας τέτοιων συμπεριφορών.

Η εξέλιξη αυτή απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα, αφού συνδέθηκε με το ευρύτερο πλαίσιο των εσωκομματικών ανακατατάξεων, αλλά και των διαφόρων «φημών» της περιόδου διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ επί Αλέξη Τσίπρα.

Οι συζητήσεις γύρω από τα οικονομικά του κόμματος, τις διαχειριστικές επιλογές του παρελθόντος, καθώς και οι αναφορές περί «μαύρων» και «άσπρων» ταμείων είχαν ήδη δημιουργήσει ένα βαρύ κλίμα καχυποψίας.

Η παρουσία προσώπων που κατείχαν κομβικούς ρόλους στη διαχείριση των οικονομικών της εποχής Τσίπρα και η μετέπειτα στάση τους αποτελούσαν διαρκές σημείο συζήτησης.

Ομφάλιος λώρος

Στη σημερινή πολιτική στιγμή, το ενδιαφέρον εστιάζεται πλέον και στις μετακινήσεις στελεχών στο νέο τοπίο της πολύπαθης Αριστεράς.

Ο Θύμιος Γεωργόπουλος, ένας άνθρωπος που βρέθηκε στον στενό πυρήνα της Κουμουνδούρου και διατήρησε διαχρονικά στενούς δεσμούς με τον Αλέξη Τσίπρα, μετά την απομάκρυνσή του από τον Κασσελάκη αναζήτησε και βρήκε πολιτικό καταφύγιο στην ΕΛΑΣ.

Η μετακίνηση αυτή επιβεβαιώνει ότι υπάρχει ένας ομφάλιος λώρος που ενώνει τα κομβικά στελέχη εκείνης της εποχής με τις όποιες κινήσεις Τσίπρα.

Η δικαίωση Κασσελάκη, αλλά και τα όσα ακούστηκαν για τα λεγόμενα «μαύρα ταμεία», που πιθανότατα δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στη μισθοδοσία των εργαζομένων στα κομματικά ΜΜΕ, στέλνει τα δικά της μηνύματα υπό το πρίσμα πια της νέας πολιτικής πραγματικότητας.

Πολιτικοί παρατηρητές πάντως ψάχνουν απαντήσεις στο ερώτημα γιατί ο Αλέξης Τσίπρας, που εμφανίζεται… αδέκαστος, δέχεται στο κόμμα του στελέχη που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είχαν βρεθεί στο πρόσφατο παρελθόν στη δίνη του κυκλώνα.