Πριν βρεθούν αντίπαλες σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, οι δύο χώρες είχαν οικοδομήσει μια ιδιαίτερη σχέση, με κοινό παρονομαστή την αναζήτηση ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής στον Ψυχρό Πόλεμο.
Η αναμέτρηση ανάμεσα στην Αργεντινή και την Αίγυπτο σήμερα στο Μουντιάλ ξυπνά κυρίως αθλητικούς συνειρμούς. Ωστόσο, αρκετές δεκαετίες πριν οι δύο εθνικές συναντηθούν στο ίδιο γήπεδο, το Μπουένος Άιρες και το Κάιρο είχαν ήδη αναπτύξει μια ιδιαίτερη πολιτική και διπλωματική σχέση, με πρωταγωνιστές δύο από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα: τον Χουάν Ντομίνγκο Περόν και τον Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ.
Η αφετηρία αυτής της προσέγγισης τοποθετείται στην επανάσταση των «Ελεύθερων Αξιωματικών» στις 23 Ιουλίου 1952, όταν ο βασιλιάς Φαρούκ ανατράπηκε και στην εξουσία βρέθηκαν αρχικά ο Μοχάμεντ Ναγκίμπ και στη συνέχεια ο Νάσερ. Η εξέλιξη αυτή παρακολουθήθηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την κυβέρνηση του Περόν, ο οποίος ήδη επιδίωκε να χαράξει μια εξωτερική πολιτική ανεξάρτητη τόσο από τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και από τη Σοβιετική Ένωση.
Ο Περόν είχε διαμορφώσει ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 τη θεωρία της «Τρίτης Θέσης», σύμφωνα με την οποία τα κράτη δεν όφειλαν να ταυτιστούν με κανένα από τα δύο αντίπαλα μπλοκ του Ψυχρού Πολέμου. Αν και ο Νάσερ ακολούθησε διαφορετική πολιτική διαδρομή, οι δύο ηγέτες μοιράζονταν την επιδίωξη μεγαλύτερης εθνικής ανεξαρτησίας και περιορισμού της επιρροής των μεγάλων δυνάμεων στις χώρες τους.
Η προσέγγιση δεν έμεινε σε επίπεδο πολιτικών διακηρύξεων. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αναπτύχθηκαν διπλωματικές επαφές ανάμεσα στις δύο χώρες, ενώ αργεντινές αποστολές επισκέφθηκαν το Κάιρο και αιγυπτιακές αντιπροσωπείες το Μπουένος Άιρες. Παράλληλα, έργα και ομιλίες του Περόν μεταφράστηκαν στα αραβικά, κυκλοφορώντας στην Αίγυπτο ως παραδείγματα ενός διαφορετικού μοντέλου οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης. Σημαντικό ρόλο στη διατήρηση αυτών των δεσμών διαδραμάτισε και η πολυάριθμη αραβική κοινότητα της Αργεντινής, που λειτουργούσε ως φυσική γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Η σχέση ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο κατά την Κρίση του Σουέζ το 1956. Όταν η Βρετανία, η Γαλλία και το Ισραήλ επιτέθηκαν στην Αίγυπτο μετά την εθνικοποίηση της Διώρυγας του Σουέζ, στην Αργεντινή εκδηλώθηκαν δημόσιες εκδηλώσεις συμπαράστασης προς τον Νάσερ. Αν και ο Περόν είχε ήδη ανατραπεί από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1955 και βρισκόταν στην εξορία, συνέχισε να διατηρεί επαφές με τον Αιγύπτιο ηγέτη, με την ιστορική έρευνα να καταγράφει ανταλλαγή επιστολών και πολιτικών μηνυμάτων τα επόμενα χρόνια.
Η συνεργασία αυτή δεν μετατράπηκε ποτέ σε επίσημη στρατηγική συμμαχία. Αποτέλεσε όμως μία από τις πιο χαρακτηριστικές προσπάθειες σύνδεσης δύο χωρών του λεγόμενου «παγκόσμιου Νότου», οι οποίες επιδίωξαν να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτονομία μέσα στο πολωμένο διεθνές περιβάλλον του Ψυχρού Πολέμου.
Σήμερα, όταν Αργεντινή και Αίγυπτος συναντώνται σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, η ιστορία υπενθυμίζει ότι οι δεσμοί τους δεν περιορίζονται στο ποδόσφαιρο. Για ένα διάστημα της δεκαετίας του 1950, το Μπουένος Άιρες και το Κάιρο βρέθηκαν στην ίδια πλευρά μιας διαφορετικής αναμέτρησης: εκείνης για τη διαμόρφωση μιας πιο ανεξάρτητης θέσης στον μεταπολεμικό κόσμο.
🏆 Περισσότερες ιστορίες σαν κι αυτή, σε μια έρευνα 640 σελίδων σε μεγάλο μέγεθος, μπορείτε να διαβάσετε στο βιβλίο «Μουντιάλ εμπιστευτικό» που κυκλοφορεί από τη Historical Quest.
