Ποιο ΠΑΣΟΚ, ποια αξιωματική αντιπολίτευση; Ζωή σε λόγου τους. Και ποια Ζωή; Η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Γιατί σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση που είδε το φως της δημοσιότητας, η Πλεύση Ελευθερίας περνά –έστω και οριακά– το ΠΑΣΟΚ και του αφαιρεί τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ένας πολιτικός συνδυασμός χωρίς κυβερνητικό παρελθόν και με τις ακρότητες που συσσωρεύει, προηγείται πλέον ενός κόμματος με τόσο βαθιά ιστορία, ενός κόμματος που υπήρξε κόμμα εξουσίας. Και το πιο ανησυχητικό; Το ΠΑΣΟΚ σε μετρήσεις συγκατοικεί στην τρίτη θέση με τον Βελόπουλο. Καλά, δεν βλέπουν στη Χαριλάου Τρικούπη τι γίνεται;
Ο Νίκος Ανδρουλάκης ελέγχει το συνέδριο, ελέγχει τον κομματικό μηχανισμό και, ακόμη κι αν αύριο υπήρχαν εσωκομματικές εξελίξεις, δύσκολα θα άλλαζε κάτι. Το πρόβλημα όμως δεν είναι οργανωτικό. Είναι πολιτικό. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στη δημοσκοπική κατρακύλα.
Φήμες λένε ότι ετοιμάζεται μια σοβαρή εσωκομματική αντιπολίτευση – όχι απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά απέναντι στην ηγεσία. Μέχρι τότε, όμως, το κόμμα χάνει έδαφος, χρόνο και αξιοπιστία.
Η χώρα χρειάζεται υγιή αντιπολίτευση. Το ότι η συνολική εικόνα του αντιπολιτευτικού χώρου θυμίζει «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν» δεν αποτελεί άλλοθι για το κόμμα του πράσινου ήλιου. Αντιθέτως, με βάση την ιστορία του, θα έπρεπε να έχει ήδη αναλάβει ενεργό ρόλο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει απορροφήσει το υγιές ΠΑΣΟΚ, και όσον αφορά τα καλά στελέχη και όσον αφορά μεγάλη μερίδα των κεντρώων ψηφοφόρων. Αυτό που έμεινε πίσω, μοιάζει με πολιτικό καταφύγιο για άστεγους και μόνιμα μητσοτακοφοβικούς. Και αυτό δεν συνιστά σοβαρή αντιπολίτευση.
