Η ανακοίνωση της προσχώρησης του Μιχάλη Χουρδάκη στο ΠΑΣΟΚ δεν ήταν από αυτές που λέμε στην ποδοσφαιρική ορολογία «μεταγραφή αεροδρομίου».
Γράφει η Έρση Παπαδάκη
Ίσως διότι η κίνηση αυτή είχε εδώ και καιρό προαναγγελθεί, όπως και η κατά τα φαινόμενα επόμενη κίνηση του Νίκου Ανδρουλάκη που δεν είναι άλλη από τον Ευάγγελο Αποστολάκη.
Οι φήμες λένε ότι δεν αποκλείεται να υπάρξει και συνέχεια με τη Μυρτώ Κοροβέση, η οποία, εάν πράγματι προσχωρήσει στο ΠΑΣΟΚ, θα γίνει η κάτοχος ενός ασυνήθιστου ρεκόρ: θα έχει κατορθώσει ν’ αλλάξει τρία διαφορετικά κόμματα μέσα σε λίγες ημέρες, αφού πρώτα εισήλθε από… σπόντα στη Βουλή αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα λόγω ΕΛΑΣ Γιώργο Καραμέρο, εντάχθηκε στο κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη και το εγκατέλειψε μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα.
Η «διεύρυνση» και η τακτική Ανδρουλάκη
Στη Χαριλάου Τρικούπη πανηγυρίζουν για τις «μεταγραφές» αυτές, υποστηρίζοντας ότι γίνεται πράξη η λεγόμενη διεύρυνση.
Αποτελεί δε από μόνο του παράδοξο ότι ενώ υπεύθυνος για τη διεύρυνση έχει οριστεί ο (έμπειρος) Κώστας Σκανδαλίδης, οι τελικές αποφάσεις ανήκουν αποκλειστικά στον κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος φαίνεται πως ακολουθεί τη λογική «ενός ανδρός αρχή» και έχει μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε προσωποπαγές κόμμα.
Ακόμα κι έτσι, πάντως, θα μπορούσε εύλογα να αναρωτηθεί κάποιος για ποια διεύρυνση μιλά το ΠΑΣΟΚ, από τη στιγμή που συγκεντρώνει στις τάξεις του στελέχη που δεν είναι ιδιαίτερα προβεβλημένα –πλην ίσως του κ. Αποστολάκη– και η πολιτική τους διαδρομή κάθε άλλο παρά ευθεία είναι.
Ο κ. Χουρδάκης, για παράδειγμα, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 2023 με την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Εν συνεχεία ανεξαρτητοποιήθηκε και εντάχθηκε στο κόμμα του κ. Κασσελάκη, αναλαμβάνοντας μάλιστα καθήκοντα εκπροσώπου Τύπου. Έχοντας ωστόσο ξεκινήσει παρασκηνιακές συζητήσεις με το ΠΑΣΟΚ, αποχώρησε πριν από σχεδόν έναν μήνα και τώρα ανακοινώθηκε η προσχώρησή του στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Τα κοινοβουλευτικά παράδοξα και οι δημοσκοπήσεις
Μιας και ο λόγος για «αξιωματική αντιπολίτευση», άλλο ένα παράδοξο που χαρακτηρίζει το ΠΑΣΟΚ είναι ότι δεν προέκυψε σ’ αυτόν τον ρόλο στις (διπλές) εκλογές του 2023. Η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και οι μετακινήσεις βουλευτών –οι οποίες έχουν αναδείξει στην πραγματικότητα την ομάδα των ανεξάρτητων ως την πρώτη μετά την κυβέρνηση της ΝΔ κοινοβουλευτική δύναμη– έφεραν το ΠΑΣΟΚ σ’ αυτήν τη θέση.
Ο κ. Ανδρουλάκης όμως θεωρεί και εκφράζει στον δημόσιο λόγο του ότι το ΠΑΣΟΚ έχει καταφέρει να κερδίσει με το σπαθί του τον ρόλο του ως αξιωματική αντιπολίτευση, παρά το γεγονός ότι και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πόρρω απέχει από τη δεύτερη θέση και τη νεοσύστατη ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.
Πολύ περισσότερο, επιχειρεί να κάνει σύνθημα του κόμματός του για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση τη «νίκη με μία ψήφο διαφορά», εκτιμώντας δηλαδή ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να πάρει την πρωτιά και να κερδίσει τη ΝΔ.
Το ερώτημα ωστόσο στο οποίο αδυνατεί ν’ απαντήσει ο κ. Ανδρουλάκης είναι με ποιον τρόπο μπορεί να το πετύχει αυτό το ΠΑΣΟΚ και για ποιον λόγο μπορεί να πείσει τους πολίτες. Είναι άραγε η απάντηση οι «μεταγραφές» που κάνει από διάφορα κόμματα και τις οποίες παρουσιάζει στη λογική της αμφίπλευρης μάλιστα διεύρυνσης;
Εσωκομματική γκρίνια και αντιδράσεις
Ακόμη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους παρουσιάζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικά έως και εχθρικά απέναντι σ’ αυτήν τη στρατηγική.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι φωνές αυτές έχουν αρχίσει ν’ ακούγονται δυνατά ακόμη και σε τηλεοπτικά πάνελ το τελευταίο διάστημα, καθώς όλο και περισσότεροι βουλευτές είτε αντιδρούν στις «μεταγραφές» στελεχών –ιδίως από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ– είτε κριτικάρουν αρνητικά τις προσχωρήσεις βουλευτών που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, αφού υπάρχουν βουλευτές που εγκατέλειψαν εδώ και καιρό τον ΣΥΡΙΖΑ και εντάχθηκαν αμέσως στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ώστε να είναι υποψήφιοι στις «πράσινες» λίστες στις εκλογές.
Ορισμένοι θεωρούν ότι οι αντιδράσεις αυτών των στελεχών οφείλονται στον αυξημένο ανταγωνισμό σε συγκεκριμένες εκλογικές περιφέρειες, αφού οι «γηγενείς» του ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζουν αντιπάλους που έρχονται από άλλα κόμματα.
Η απάντηση ωστόσο των ίδιων των διαφωνούντων είναι πως δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά στελέχη που καθύβριζαν στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ και τον κόσμο του –βουλευτές και ψηφοφόρους– με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Θεοδώρα Τζάκρη. Φαίνεται όμως ότι ο κ. Ανδρουλάκης δεν έχει την ίδια άποψη και γι’ αυτό έχει βγει στη… γύρα.
