Στο προσεχές μέλλον είναι βέβαιο ότι η περίπτωση του Νίκου Ανδρουλάκη θα αποτελέσει αντικείμενο μελέτης.

Δεδομένου ότι έχει καταφέρει να κολλήσει τη βελόνα του ΠΑΣΟΚ σε μια περίοδο που τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι σε κατάσταση στασιμότητας την ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη διανύει τρίτο χρόνο της δεύτερης θητείας της.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης εξελέγη πρόεδρος την πρώτη φορά υποσχόμενος αναγέννηση του κόμματος και, παρά την ήττα και τις χαμηλές εκλογικές πτήσεις του 2023, κατάφερε να επανεκλεγεί στη θέση του προέδρου για δεύτερη φορά κερδίζοντας τον Χάρη Δούκα και αφήνοντας πίσω τον Παύλο Γερουλάνο αλλά και την Άννα Διαμαντοπούλου.

Και εκεί που το ΠΑΣΟΚ πήγαινε να αναθαρρήσει, ο Νίκος Ανδρουλάκης άρχισε ένα σκληρό ροκ που κανείς δεν κατάλαβε γιατί το επέλεξε. Υιοθέτησε την καταστροφολογία και τον λαϊκισμό. Μπήκε στη λογική της τοξικότητας και του διχασμού επιχειρώντας να επαναφέρει την εποχή των πράσινων και μπλε καφενείων.

Έφτασε στο σημείο να συμπράττει με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και να καταθέτει πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης χωρίς να χρειάζεται τις βουλευτικές ψήφους της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας. Ακόμη χειρότερα, εμφανίστηκε να ψηφίζει παρών σε μια πρόταση σύστασης προανακριτικής κατά 14 βουλευτών της ΝΔ για «εσχάτη προδοσία». Πρόταση της Μαρίας Καρυστιανού που πήγε στην Ολομέλεια ελέω Ζωής, Στέφανου –αδιαμεσολάβητου Κασσελάκη– και κάποιων άλλων.

Στο ενδιάμεσο στελέχη του υιοθέτησαν τα fake news για το ξυλόλιο και τα παράνομα φορτία ενώ έφτασαν στο σημείο από το βήμα της Βουλής να μιλούν για «εξαφανισμένα βαγόνια» υιοθετώντας όσα λέει ο Κυριάκος Βελόπουλος και η Μαρία Καρυστιανού.

Ακόμη πιο ειρωνικό είναι πως ο Νίκος Ανδρουλάκης έγινε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης χωρίς εκλογές. Αυτό ήταν ένα δώρο του… Αλέξη Τσίπρα που συνέβαλε στη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να υλοποιήσει τα δικά του σχέδια με την επανεμφάνισή του στην κεντρική πολιτική σκηνή αλλά με ένα νέο κόμμα.

Και αυτό ακόμη δεν κατάφερε να το αξιοποιήσει. Αντιθέτως, βλέπουν ότι και στις δημοσκοπήσεις του νέου έτους εμφανίζει πτωτικές τάσεις ξεκολλώντας ουσιαστικά τη βελόνα προς τα κάτω. Το χειρότερο είναι ότι ακολουθώντας τακτικές Αλέξη Τσίπρα και Ζωής Κωνσταντοπούλου δημιούργησε ένα κενό στον χώρο της Κεντροαριστεράς, το οποίο καλοβλέπει σήμερα ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, άσχετα αν οι εμμονές και οι ιδεοληψίες δεν του επιτρέπουν να το καλύψει, τουλάχιστον όχι στο σύνολό του – μιλώντας πάντα για το κενό.

Στο πλαίσιο αυτό, μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι οι σύντροφοί του στο ΠΑΣΟΚ είναι στα κάγκελα. Μεσαία στελέχη παραιτούνται κατηγορώντας τις διαδικασίες που ακολουθούνται στο κόμμα αλλά και τη γραμμή που έχει χαραχτεί. Κορυφαία στελέχη –μεταξύ των οποίων και οι αποκαλούμενοι δελφίνοι– τον δείχνουν με το δάχτυλο και ανοιχτά του αποδίδουν ευθύνες για την κατάσταση καλώντας τον ν’ αλλάξει πορεία.

Στον δρόμο για το Συνέδριο τα κρούσματα αμφισβήτησης ενδέχεται να αυξηθούν, εν τούτοις θεωρείται βέβαιο ότι κατά τη διάρκειά του θα υπάρξει ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Πληροφορίες αναφέρουν πάντως ότι στελέχη του περιβάλλοντός του τού ζητούν να προχωρήσει σε διαγραφές μήπως έτσι ενδυναμωθεί το αρχηγικό προφίλ του που βρίσκεται στα τάρταρα.