Δώδεκα χρόνια, και εν μέσω κρίσης, εξυπηρετούσε κανονικά το δάνειο του.
Το 2018 προχώρησε σε ρύθμιση αλλά η τύχη δεν ήταν με το μέρος του: διαγνώστηκε με καρκίνο, επιχείρησε να τακτοποιήσει την εκκρεμότητα ενώ έδινε τον δικό του αγώνα για τη ζωή του, έως ότου το δάνειο μεταβιβάστηκε στη doValue.
Σήμερα, εκείνος έχει ηττηθεί από την ασθένεια, οι κληρονόμοι δίνουν διπλή μάχη και η οφειλή πολλαπλασιάζεται με… σκοπιμότητα. Μολονότι η οικογένεια διαθέτει ακίνητη περιουσία που αρκεί για να καλυφθεί το ποσό, η doValue παίζει καθυστερήσεις ώστε να αυξηθεί το οφειλόμενο ποσό κατά 200-300 χιλιάδες ευρώ και να απαιτήσουν να μπει εγγυητής ο γιος του αποθανόντος, να επεκταθεί δηλαδή η ευθύνη στην επόμενη γενιά. Αυτό εκτιμά η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση επί σειρά ετών. Η Μαρία Μοσχοπούλου εξήγησε στο Μανιφέστο πως «θέλουν να μας βγάλουν αναξιόπιστους» περιγράφοντας την περιπέτεια των τριών ετών. Σήμερα η αρχική οφειλή των 370.000 περίπου ευρώ υπολογίζεται να έχει ξεπεράσει τα 500.000 ευρώ όχι όμως με ευθύνη του δανειολήπτη και των κληρονόμων του.
Στα μέσα Μαρτίου του 2024 υπάλληλος της doValue επικοινώνησε με την οικογένεια προκειμένου να ρυθμίσουν το δάνειο. Όπως υπογραμμίζεται, ήταν «ο ίδιος υπάλληλος με τον οποίο συνομιλούσε ο αποθανών. όλο το κρίσιμο διάστημα». Στις 31 Μαρτίου 2024 επικοινώνησε με την οικογένεια άλλος υπάλληλος της doValue, ο οποίος φέρεται να υποστήριξε ότι είχε αναλάβει την υπόθεση και κάλεσε εκ νέου για συζήτηση και διαπραγμάτευση. Τον Μάιο του 2024 υπάλληλος της doValue επικοινώνησε με τη δικηγόρο Μοσχοπούλου και την ενημέρωσε ότι «θα μελετήσουν ξανά την υπόθέση». Στη συνέχεια ο υπάλληλος άλλαξε και πάλι. Όλα από την αρχή.
Μια στρατηγική που αποσκοπεί στο να κερδίσει η εταιρεία χρόνο και «να σου σπάσουν τα νεύρα» όπως λέει χαρακτηριστικά η Μαρία Μοσχοπούλου.
Η υπόθεση είδε το φως της δημοσιότητας μέσω του πρωτοσέλιδου της εφημερίδας Μπαμ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα o δανειολήπτης δικαιώθηκε δύο φορές από την ελληνική Δικαιοσύνη το 2024. Η μία από το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας που ακύρωσε διαταγή πληρωμής του 2021. Η δεύτερη από Μονομελές Πρωτοδικείο σε νησί του Αιγαίου που προχώρησε στην ακύρωση της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου. Ωστόσο, δυόμισι χρόνια μετά ο Γολγοθάς της οικογένειας του δανειολήπτη συνεχίζεται. Όπως καταγγέλλεται, η doValue αρνείται να αποδεχτεί την αίτηση ρύθμισης της οικογένειας, παρά το γεγονός ότι η ακίνητη περιουσία της φέρεται να υπερκαλύπτει την οφειλή.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η καταγγελία της δανειακής σύμβασης από την πλευρά της doValue ήταν«άκυρη», καθώς, όπως αναφερόταν στην απόφαση, «η ένδικη απαίτηση δεν ήταν ληξιπρόθεσμη και απαιτητή κατά την υποβολή της αίτησης για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής». Επομένως«δεν υφίσταντο οι νόμιμες προϋποθέσεις της έκδοσής της όχι μόνο έναντι πρωτοφειλέτριας και πρώτης ανακόπτουσας αλλά και έναντι του εγγυητή, η ευθύνη του οποίου είναι παρεπόμενη και οπωσδήποτε προϋποθέτει την ύπαρξη έγκυρης οφειλής σε βάρος της πρωτοφειλέτριας», όπως επισημαίνεται στη σχετική απόφαση.Συγκλονιστικό παιχνίδι της μοίρας ήταν πως την ημέρα που συζητείτο η ανακοπή, ο Σ.Μ. έφυγε από τη ζωή μετά από γενναία μάχη με την επάρατο. Η δεύτερη δικαίωση ήρθε με την υπ' αριθμόν 12/2024 απόφαση Μονομελούς Πρωτοδικείου σε νησί του Αιγαίου, με την οποία ακυρώθηκε η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης για ακίνητο του δανειολήπτη. Ο λόγος ήταν ότι δεν «αποδείχτηκε ότι η ένδικη απαίτηση είχε μεταβιβαστεί από την Εθνική Τράπεζα στην εταιρεία FRONTIER ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPANY»,ώστε η doValue «να δικαιούται να ασκήσει την υπό κρίση αγωγή, ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της αλλοδαπής αυτής εταιρείας».
Στην υπόθεση εμπλέκεται πλέον και η Γενική Γραμματεία Ιδιωτικού Χρέους με την κα Αλαμπάση να έχει λάβει γνώση για την υπόθεση.
«Ο Σ.Μ. δεν ήταν στρατηγικός κακοπληρωτής. Δεν κρύφτηκε. Δεν αδιαφόρησε. Ρύθμισε, πλήρωνε, ενημέρωνε, προσκόμιζε έγγραφα, έκανε αιτήματα, ζητούσε λύση. Και όλα αυτά ενώ έδινε παράλληλα τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του απέναντι στον καρκίνο. Παρά ταύτα βρέθηκε αντιμέτωπος με διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις, εκτελεστικές διαδικασίες και έναν εξαντλητικό μηχανισμό διαρκούς πίεσης. Προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Και δικαιώθηκε» δηλώνει στην εφημερίδα η Μαρία Μοσχοπούλου και συμπληρώνει πως «η υπόθεση αυτή πρέπει να αναδειχθεί όχι μόνο για τη συγκεκριμένη οικογένεια, αλλά για κάθε δανειολήπτη που βρίσκεται απέναντι σε έναν απρόσωπο μηχανισμό, ο οποίος πολλές φορές εμφανίζεται ως δήθεν διαπραγμάτευση, ενώ στην πράξη λειτουργεί ως μέσο εξουθένωσης».
