Αυτοδύναμος, πρωθυπουργός της Ελλάδας, για 3η τετραετία, θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Γιατί ο κόσμος ξέρει πως η κυβέρνησή του ήταν εκείνη που έβγαλε τη χώρα από την δεκαετή οικονομική και κοινωνική κρίση στην οποία μας είχανε καταδικάσει οι παλαιοκομματικές πρακτικές της αδιαφάνειας, των πελατειακών σχέσεων βουλευτών-πολιτών και του ανεμοσκορπίσματος των αναπτυξιακών κονδυλίων σε κομματικούς φίλους και ψηφοφόρους.
Ο κόσμος ξέρει τη διαφορά ανάμεσα στους πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς Τσίπρα-Βαρουβάκη που αντί να «σκίσουν τα μνημόνια», έκλεισαν τις τράπεζες και στην πολιτική συνέπεια και υπεροχή του Κυριάκου Μητσοτάκη και του υπουργού Οικονομικών της Κυβέρνησής του, Κυριάκου Πιερρακάκη που κατάφερε, μια χώρα η οποία ήταν στα πρόθυρα του Grexit να την αναδείξει στην προεδρία του Eurogroup. Πλέον, όμως, δεν αρκεί το αφήγημα της απουσίας εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης από τον χώρο της αντιπολίτευσης.
Γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατόρθωσε μεν να διαχειρισθεί με επιτυχία πρωτοφανείς και αλληλοδιάδοχες κρίσεις, όπως το μεταναστευτικό και η υβριδική απειλή του Ερντογάν στις αρχές του 2020, η Πανδημία στης COVID-19, η κρίση στο Αιγαίο το καλοκαίρι του 2020, οι περιβαλλοντικές καταστροφές, η ενεργειακή κρίση και οι συνδεόμενες με αυτήν πολεμικές αναφλέξεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, αναδεικνύοντας τη χώρα μας, από παρία των ευρωπαϊκών θεσμών που ήθελαν να την εξωπετάξουν από τη ζώνη του Euro, σε πυλώνα ευρωπαϊκής ασφάλειας και δημοκρατικής σταθερότητας στην περιοχή, δεν προχώρησε όμως μέχρι τέλους στην εκπλήρωση του αιτήματος των πολιτών για απαλλαγή της δημόσιας ζωής και διοίκησης από τα κατάλοιπα της φαυλοκρατίας και της αδιαφάνειας, των «λερωμένων χεριών» των πολιτικών που συναλλάσσονται με τους πολίτες και με τους κρατικούς λειτουργούς κάτω από το τραπέζι.
Για να εξασφαλίσουμε ότι η χώρα δεν θα περιπέσει ξανά σε περιπέτειες ακυβερνησίας, καθώς τα κόμματα και τα απο-κόμματα της αντιπολιτευτικής ανευθυνότητας αλιεύουν ψήφους στα θολά νερά του λαϊκισμού, της στείρας αντισυστημικότητας και του αντιθεσμικού ψευδο-ακτιβισμού, θα πρέπει να εκπέμψουμε σαφές μήνυμα διαφάνειας και αλλαγής στους πολίτες. Θα πρέπει να δείξουμε πως μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας όλα εκείνα που ο πολίτης έχει καταδικάσει στη συνείδησή του, ως κατάλοιπα της πολιτικής παρακμής του χθες που τη νέμονταν πρόσωπα τα οποία ήταν συνηθισμένα στη διαχείριση του κράτους ως προσωπικού φέουδου και στη λαφυραγώγηση των παρεχόμενων προνομίων και των χρηματοδοτικών εργαλείων που αντί να αξιοποιούνται για τις αναπτυξιακές προοπτικές της κοινωνίας, διανέμονται στα «δικά μας παιδιά».
Δεν πρόκειται να πείσουμε την κοινωνία να μας εμπιστευτεί για τρίτη φορά όταν τα παιδιά των «δικών μας» - «σημαντικών προσώπων» νέμονται αδιαφανώς κρατικές ή ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις ενώ τα παιδιά των «λιγότερο σημαντικών, άλλων», υποχρεώνονται -ακόμη- στον δρόμο του brain drain. Στην ψυχανάλυση σε μαθαίνουν να ασχολείσαι με τους «σημαντικούς άλλους». Στη σύγχρονη πολιτική και στην προοπτική της νέας τετραετίας, δεν μπορεί να υπάρχει χώρος μόνον για τους «σημαντικούς δικούς σου».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δείξει ότι μπορεί να ανταποκριθεί -κατά το παρελθόν σε πολλά κρίσιμα στοιχήματα, επ' ωφελεία των πολιτών και του τόπου. Δύο από τα κρίσιμα στοιχήματα στα οποία θα κληθεί να ανταποκριθεί στο μέλλον είναι αυτό της αυτοδυναμίας αλλά και του brain gain, ως δείκτη βελτίωσης των συνθηκών της καθημερινότητας των πολιτών. Για να επιτύχει σε αμφότερα, χρειάζεται νέα πρόσωπα. Δεν μπορεί να το επιδιώξει με πρόσωπα που αναδείχθηκαν μέσα από τους μηχανισμούς του χθες, εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα και ανεπίγνωστα και αμετανόητα επιχειρούν να διαιωνίσουν τις πρακτικές τους και στο «αύριο». Το αύριο όμως, δεν μπορεί να ανήκει μόνον στα «δικά μας παιδιά» που θεωρούν ότι νομιμοποιούνται να κληρονομήσουν τις θέσεις της φαυλότητας και του ρουσφετιού. Το αύριο ανήκει σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες και οφείλει να είναι τόσο κρυστάλλινο, άφθαρτο και καθαρό, όσο τα πρόσωπα που θα πλαισιώσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη νέα τετραετία, τόσο στη Βουλή, όσο και στην Κυβέρνηση.
