Αρκετοί στην πολιτική σκηνή ονειρεύονται κυβερνήσεις ειδικού σκοπού, με τους εαυτούς τους σε ρόλο… πρωθυπουργού.
Τον ίσκιο του πρέπει κανείς να τον μετρά μεσημέρι, που είναι ο ήλιος ψηλά. Αλλιώς νομίζει ότι είναι γίγαντας. Αυτήν την περίοδο με την πολυδιάσπαση ψήφου που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις είναι αρκετοί στην πολιτική σκηνή που ονειρεύονται κυβερνήσεις ειδικού σκοπού, κυβερνήσεις συνεργασίας –κάθε είδους και αποχρώσεων– με τους εαυτούς τους σε ρόλο… πρωθυπουργού.
Ναι, καλά διαβάσατε. Εκτός από τους αρχηγούς που γνωρίζετε –τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Αλέξη Τσίπρα, τον Νίκο Ανδρουλάκη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου κ.ά., που κατεβαίνουν εκ των πραγμάτων ως υποψήφιοι πρωθυπουργοί– έχει δημιουργηθεί και μία ομάδα… πρωθυπουργήσιμων σε περίπτωση ακυβερνησίας.
Για παράδειγμα, έτσι ακούγεται ότι βλέπει τον εαυτό του ο Χάρης Δούκας. Τουλάχιστον αυτό ακούγεται πολύ πέριξ της Χαριλάου Τρικούπη, ως πιθανότητα να το έχει στο μυαλό του. Δηλαδή ότι ο δήμαρχος της Αθήνας θα ήθελε να είναι πρόσωπο κοινής αποδοχής σε περίπτωση συνεργασίας ΕΛΑΣ-ΠΑΣΟΚ. Η σκέψη αυτή έχει μόνο ένα πρόβλημα: ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε (λέμε τώρα, για τη χαρά του παιχνιδιού) να το δεχθεί, τον Νίκο Ανδρουλάκη τον έχει ρωτήσει κανείς;
Ως πρόσωπο κοινής αποδοχής, σε περίπτωση που υπήρχε θέμα (αναγκαστικής) συγκατοίκησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να λειτουργήσει η Άννα Διαμαντοπούλου, σύμφωνα με αμετανόητους εκσυγχρονιστές που πίνουν καθημερινά τον καφέ τους στο Κολωνάκι. Αλλά και αυτό το σενάριο έχει ένα πρόβλημα: βασίζεται στην παραδοχή ότι το ΠΑΣΟΚ θα πάρει τόσο μεγάλο ποσοστό (ως δεύτερο κόμμα) και η ΝΔ τόσο μικρό (ως πρώτο κόμμα) που θα μπορεί να ζητηθεί ως όρος της συνεργασίας ένας/μία πρωθυπουργός κοινής αποδοχής.
Last but not least, άλλωστε η λίστα έχει αρκετά ονόματα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε πιστέψει ότι θα προταθεί για Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Απ’ όταν οι προσδοκίες του αυτές διαψεύστηκαν, έχει γίνει ο πιο σκληρός κατήγορος του Κυριάκου Μητσοτάκη, κάνοντας ακόμα και εκπτώσεις στις επιστημονικές θέσεις του για να αντιπολιτευθεί την κυβέρνηση (το έχει ακούσει αυτό ο γάτος μας, αλλά την προστατεύει την πηγή του).
Συνομιλητές του λένε ότι θα δεχόταν να σώσει τη χώρα μία ακόμα φορά. Το ερώτημα στη δική του περίπτωση είναι σε τι είδους κυβέρνηση: γαλαζοπράσινη όπως το ’12-’15 ή κοκκινοπράσινη; Και ένα ακόμα: ο ίδιος θα το δεχόταν, ο Αλέξης Τσίπρας; Μάλλον και αυτά τα σενάρια γίνονται ερήμην των βασικών παικτών.
Σε ακυβερνησία ποντάρει και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, αν δεν της χαλάσει τη σούπα που έχει ετοιμάσει (καυτή και καυτερή προφανώς) η Μαρία Καρυστιανού. Πολιτικοί παρατηρητές υποστηρίζουν ότι αν η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας πλασαριστεί μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ, θα μπορούσε να είναι λύση μιας κυβέρνησης ειδικού σκοπού. Ξέρετε, για να βάλει τους δεξιούς στη φυλακή.
Οι πληροφορίες ότι θα αναθέσει στη Λάουρα Κοβέσι το υπουργείο Έκτακτων Λαϊκών Δικαστηρίων και Φυλακών, όπως θα μετονομαστεί το υπουργείο Δικαιοσύνης σε μία τέτοια περίπτωση, δεν κατέστη δυνατό να επιβεβαιωθούν μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές. Θα πρέπει, όμως, να θεωρείται βέβαιη η υπουργοποίηση της κυρίας Γρατσία. Λογικά θα δεχθεί αναπληρωτής.
Υπάρχουν και στελέχη της ΝΔ που ονειρεύονται τέτοιες καταστάσεις, αλλά θα τα διαβάσετε αυτά στην ώρα τους από τον κατάλληλο γάτο. Ο δικός μας είναι «κόκκινος» και η ειδικότητά του είναι η Κεντροαριστερά, η οποία γνωρίζει μεγάλες πιένες αυτήν την περίοδο και ο γάτος μας κινδυνεύει με υπερκόπωση. Δεν προλαβαίνει βλέπετε να ανανεώνει τις λίστες του. Ποιος είναι σε ποιο κόμμα.
Επιπλέον, καλό θα είναι ορισμένοι –τόσο στα αριστερά όσο και στα δεξιά– να προσγειωθούν στην πραγματικότητα. Δεν υπάρχει καμία δημοσκόπηση μέχρι στιγμής που να δίνει στη ΝΔ κάτω από 25%, ώστε να μην πάρει το μπόνους και να μπορέσουν όλοι οι άλλοι να κάνουν κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Ακόμη και να παραλείψουμε ότι οι περισσότερες έρευνες δείχνουν το κυβερνών κόμμα στο όριο της αυτοδυναμίας, είναι προφανές ότι η πολυδιάσπαση και ο θόρυβος στο αριστερό κομμάτι του πολιτικού φάσματος μάλλον ενισχύει την προοπτική της τρίτης τετραετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρά την αποδυναμώνει.
Φίλια πυρά
«Θανατηφόρα» βέλη εκτοξεύουν κατά του Νίκου Καρανίκα πρώην σύντροφοί του για τις δηλώσεις του σχετικά με την ΕΛΑΣ. Για την ακρίβεια, στα σόσιαλ μίντια τα τρολ έχουν πάρει φωτιά σχετικά με τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και τον «έρωτα» με τον Άδωνι Γεωργιάδη. Τελικώς, για κάποιους η δουλειά και η άποψη είναι θανάσιμα αμαρτήματα. Πρέπει απλά να σχολιάζει κανείς στα καφέ, να ρίχνει κατάρες και να υμνεί τον αρχηγό.
Την πάτησε!
Ο λόγος για τον Νίκο Φαραντούρη. Όσοι τον είδαν να παίζει πιάνο στο μετρό Συντάγματος είπαν στον «κόκκινο γάτο» ότι πίσω από τα χαμόγελα ήταν μελαγχολικός. Βλέπετε, έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ και πήγε στο ΠΑΣΟΚ, ενώ στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα φλέρταρε με την ιδέα της ηγεσίας στην Κουμουνδούρου και μετά στο κόμμα Καρυστιανού, για να είναι σε μεγάλο κόμμα. Τώρα που η Χαριλάου Τρικούπη κοιτά την πλάτη της ΕΛΑΣ έχει, λένε, δεύτερες σκέψεις. Μήπως βιάστηκε και την πάτησε; Αυτό είναι το πρόβλημα με τις συνεχείς μετακινήσεις. Μπορεί όποιος δεν μένει σταθερός να βρεθεί στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή και το πάρτι τελικά να γίνεται αλλού.
Του χάλασε το τριήμερο
Εδώ ο Αλέξης, εκεί ο Αλέξης, τελικά τον ξετρύπωσε ο Έντι Ράμα. Ο Αλβανός πρωθυπουργός φαίνεται ότι είναι εξαιρετικά ενημερωμένος για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Έτσι, μόλις είδε ότι η ΕΛΑΣ έβγαλε ανακοίνωση για τα επεισόδια στη γειτονική χώρα απευθύνθηκε μέσω «Χ» στον πρώην πρωθυπουργό και τον υποχρέωσε να του απαντήσει, αργά το βράδυ της Δευτέρας. Μεγάλες στιγμές της διεθνούς διπλωματίας.
