Οι κακές δημοσκοπικές επιδόσεις ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον των επίδοξων διαδόχων. Το πολιτικό σκηνικό στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς βρίσκεται σε κατάσταση ιδιότυπου αναβρασμού.
Παρά τις επίμονες προσπάθειες ανασύνταξης, τα δημοσκοπικά ευρήματα δεν αφήνουν περιθώρια για θριαμβολογίες ούτε στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ούτε στο ΠΑΣΟΚ. Και στις δύο περιπτώσεις, οι δυνάμεις τους υπολείπονται με εμφανή διαφορά από την πρωτοπόρο Νέα Δημοκρατία.
Ωστόσο, η πραγματική και σκληρή πολιτική μάχη δίνεται πλέον για την κατάληψη της καθοριστικής δεύτερης θέσης. Εγκυροι πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα λειτουργήσει ως καταλύτης καταιγιστικών εσωκομματικών εξελίξεων, καθώς το σύνθημα που κυκλοφορεί στα δημοσιογραφικά και πολιτικά γραφεία είναι αμείλικτο: «Ο δεύτερος σώζεται, ο τρίτος χάνεται».
Η υποχώρηση της ΕΛΑΣ και τα πρόσωπα της διαδοχής
Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται σαφής απομείωση των δυνάμεων του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, με τη δημοσκοπική υποχώρηση να προβληματίζει έντονα τα ηγετικά στελέχη. Αν αυτή η υποχωρητική τροχιά καταλήξει στην τρίτη θέση, ο πρώην πρωθυπουργός δύσκολα θα διατηρηθεί στην ηγεσία και θα αναγκαστεί να αποσυρθεί από την πρώτη γραμμή για να διασώσει το πολιτικό του κεφάλαιο. Στο στρατόπεδο της διαδοχής, η Εφη Αχτσιόγλου εμφανίζει ισχυρό έρεισμα στον αριστερό χώρο, δηλώνοντας παρούσα για τις μελλοντικές εξελίξεις, ενώ η Ολγα Γεροβασίλη εκπροσωπεί τα παλαιότερα στελέχη διαθέτοντας κοινοβουλευτική εμπειρία.
Οι «πράσινοι» δελφίνοι και η πίεση στον Ανδρουλάκη
Από την άλλη πλευρά, αν το ΠΑΣΟΚ καταταγεί τρίτο, οι τριγμοί στη Χαριλάου Τρικούπη θα είναι σεισμικοί. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, παρά τον έλεγχο του κομματικού μηχανισμού, θα βρεθεί σε εξαιρετικά δυσχερή θέση, καθώς μια ήττα που θα περιόριζε το κόμμα στην τρίτη θέση θα πυροδοτούσε αμφισβήτηση άμεση και καθολική.
Στο στρατόπεδο των «πράσινων» δελφίνων η κινητικότητα είναι ήδη έκδηλη. Ο Χάρης Δούκας προχωρά με μελετημένα βήματα και σαφή αριστερόστροφο προσανατολισμό, ο Παύλος Γερουλάνος προβάλλει ως μια εναλλακτική επιλογή διαχείρισης, ενώ η Αννα Διαμαντοπούλου εκπροσωπεί μια πρόταση με κεντρώα χαρακτηριστικά, απευθυνόμενη σε μεταρρυθμιστικό ακροατήριο.
Η μάχη της δεύτερης θέσης δεν αφορά απλώς τους συσχετισμούς στη Βουλή, αλλά την πολιτική επιβίωση των ηγεσιών. Ο δεύτερος θα αποκτήσει το ισχυρό νομιμοποιητικό δικαίωμα να εμφανίζεται ως ο κύριος πόλος απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Αντιθέτως, θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για όποιον καταταγεί τρίτος, πυροδοτώντας παραιτήσεις, ανακατατάξεις και αλυσιδωτές κινήσεις διαδοχής. Οι ζυμώσεις στο παρασκήνιο πυκνώνουν, οι συμμαχίες επαναξιολογούνται και η τελική κατάταξη θα κρίνει οριστικά τόσο την τύχη των σημερινών αρχηγών, όσο και τη μελλοντική μορφή του προοδευτικού χώρου.
