«Υπάρχουν σοβαρές μαρτυρίες για κακοποίηση και βιασμούς γυναικών μέσα σε φυλακές», λέει στο «Μανιφέστο» ο πρόεδρος των Ιρανών Ελλάδας.
Ενώ ο πόλεμος στο Ιράν και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής συνεχίζεται, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει να κατανοήσουμε πώς βιώνουν τις εξελίξεις οι ιρανικής καταγωγής συμπολίτες μας στην Ελλάδα.
Συναντήσαμε τον Αρια Μερίκι, πρόεδρο των Ιρανών Ελλάδας, για να μας μεταφέρει τη δική του εικόνα και εκτίμηση για όσα διαδραματίζονται σήμερα, τόσο στο εσωτερικό του Ιράν όσο και στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Πότε ήρθατε στην Ελλάδα και τι σας οδήγησε σε αυτή την επιλογή; Έχετε οικογένεια στο Ιράν και πώς βιώνουν εκεί την τρέχουσα κατάσταση;
Ήρθα στην Ελλάδα πριν από 30 χρόνια και ήταν καθαρά επιλογή του πατέρα μου. Ήταν μία περίοδος που πολλοί Ιρανοί έψαχναν διέξοδο προς την Ευρώπη για μια πιο ασφαλή και ελεύθερη ζωή.
Εννοείται πως έχω οικογένεια στο Ιράν, αλλά δεν έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις. Όμως, όπως γνωρίζω από φίλους και γνωστούς, όλοι έχουν την αίσθηση του φόβου, καθώς η καθημερινότητα παραμένει υπό αυστηρό έλεγχο και συνεχή επιτήρηση από το καθεστώς των μουλάδων.
Όπως και να ’χει, δεν παύει να είναι πόλεμος. Αλλά, γενικά, οι περισσότεροι τον βιώνουν σαν λύτρωση, με την έννοια ότι μετά από δεκαετίες καταπίεσης βλέπουν σε αυτή την κρίση μία πιθανότητα πραγματικής αλλαγής.
Μπορείτε να μας περιγράψετε την ιρανική κοινότητα στην Ελλάδα;
Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν έχουμε μεγάλη κοινότητα. Με το ζόρι αγγίζουμε τα 1.500 άτομα, κυρίως ανθρώπους που ήρθαν για σπουδές ή εργασία και επέλεξαν να μείνουν μακριά από το Ιράν.
Οι δραστηριότητές τους είναι όπως των περισσότερων Ελλήνων, δηλαδή έχουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δραστηριοποιούνται στο εμπόριο, στην εστίαση και σε ελεύθερα επαγγέλματα.
Τώρα τελευταία κάναμε επίσημα τον πρώτο σύλλογο Ιρανών στην Ελλάδα με σκοπό να φέρουμε τους Ιρανούς πιο κοντά και να διατηρήσουμε τις παραδόσεις μας, τη γλώσσα και την πολιτιστική μας ταυτότητα, καθώς και να τις μοιραστούμε με τους Έλληνες και να υπάρχει μια πιο οργανωμένη παρουσία της κοινότητας.
Πώς βιώσατε τις πρόσφατες διαδηλώσεις κατά των μουλάδων στο Ιράν;
Οι πρόσφατες διαδηλώσεις κατά του δικτατορικού καθεστώτος στο Ιράν αποτελούν την εξέλιξη των εξεγέρσεων των τελευταίων ετών και είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι που οι νέοι και οι νέες στέλνουν το ελπιδοφόρο μήνυμα για ένα ελεύθερο και δημοκρατικό Ιράν.
Ταυτόχρονα, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι η απάντηση του καθεστώτος ήταν εξαιρετικά βίαιη και απάνθρωπη. Δεν μας κάνει εντύπωση βέβαια. Υπάρχουν καταγγελίες από την ιρανική αντιπολίτευση και διεθνείς οργανώσεις για δεκάδες χιλιάδες νεκρούς διαδηλωτές, ακόμη και έως 50.000, καθώς και για συστηματική καταστολή, βασανιστήρια και βαριές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Υπάρχουν επίσης σοβαρές μαρτυρίες για κακοποίηση και βιασμούς γυναικών μέσα σε φυλακές, δεν αναφέρομαι καν στο τι κάνουν στις νεαρές κοπέλες όταν συλλαμβάνονται. Αυτό δείχνει το πραγματικό πρόσωπο αυτού του καθεστώτος. Και όμως, παρ’ όλα αυτά, η νέα γενιά συνεχίζει να αντιστέκεται.
Πώς βλέπετε τον πόλεμο και την τρέχουσα γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή;
Αυτό που συμβαίνει στο Ιράν δεν ονομάζεται πόλεμος, αλλά επιχείρηση διάσωσης του ιρανικού λαού που πολεμά τη βία και την τυραννία επί 47 ολόκληρα χρόνια.
Δυστυχώς, όσα λέγαμε επί δεκαετίες βγήκαν αληθινά. Οι μουλάδες κατάφεραν να ανοίξουν μέτωπα σε 12 διαφορετικές χώρες επηρεάζοντας την ευρύτερη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.
Αυτοί (σ.σ.: οι Φρουροί της Επανάστασης) είναι απίστευτα κακοποιητικοί και επικίνδυνοι, με δράση που ξεπερνά τα σύνορα του Ιράν. Ο πόλεμος με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ δείχνει ξεκάθαρα πού οδηγεί αυτή η πολιτική.
Για πολλούς Ιρανούς, αυτή η πίεση, όσο επικίνδυνη κι αν είναι, αποτελεί ίσως τη μοναδική ευκαιρία να καταρρεύσει ένα απάνθρωπο θεοκρατικό καθεστώς που κρατά τη χώρα όμηρο εδώ και δεκαετίες.
Πώς βλέπετε την επόμενη ημέρα για το Ιράν;
Η επόμενη ημέρα για το Ιράν θα έχει την πιο λαμπερή ανατολή του ήλιου μετά από 47 χρόνια, γιατί είμαστε σίγουροι πως με τον ερχομό του Ρεζά Παχλαβί θα επανέλθει η δημοκρατία και η σταθερότητα στην πολύπαθη αυτή χώρα. Γιατί πλέον υπάρχει μία κοινωνία που έχει ωριμάσει πολιτικά και ξέρει τι σημαίνει ελευθερία και τι σημαίνει καταπίεση.
Και ο ήλιος θα είναι πιο φωτεινός και λαμπερός, όχι μόνο για όσους ζουν στο Ιράν, αλλά και για όλους τους Ιρανούς της διασποράς που περιμένουν αυτή τη στιγμή εδώ και δεκαετίες.
Τι σημαίνει για εσάς να ζείτε μακριά από την πατρίδα σας σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή; Ποιο μήνυμα θα στέλνατε στους Έλληνες;
Η αλήθεια είναι πως εμένα προσωπικά η πρώτη μου πατρίδα είναι η Ελλάδα, διότι εδώ μεγάλωσα, εδώ έλαβα παιδεία, εδώ έκανα τη θητεία μου στο Ναυτικό, εδώ παντρεύτηκα Ελληνίδα και απέκτησα μια όμορφη οικογένεια.
Σίγουρα το Ιράν λείπει σε όσους ανήκουμε στη διασπορά, γιατί η καταγωγή και η μνήμη δεν σβήνουν ποτέ.
Και το μήνυμά μου προς τους Έλληνες είναι ότι οι λαοί με τέτοια ψυχική δύναμη και πνευματική ελευθερία, όπως οι Έλληνες και οι Πέρσες, δεν χάνουν ποτέ, και δεν χάνονται ακόμη και στις πιο δύσκολες ιστορικές στιγμές.
