Η αντιπολιτευτική ρητορική του ΠΑΣΟΚ παραπέμπει σε έναν «πράσινο» ΣΥΡΙΖΑ που κινείται στη λογική Τσίπρα.
Τα περί «αρχιτέκτονα της συγκάλυψης» και τα περί «Λουδοβίκου» στον χαρακτηρισμό «φορολάγνος» που χρησιμοποίησε χθες ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς, αφενός επιβεβαιώνουν τα περί τοξικότητας, την οποία έχει υιοθετήσει η -από σπόντα- αξιωματική αντιπολίτευση, και τον λαϊκισμό που όσο πλησιάζουν οι εκλογές θα παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις.
Η ρητορική αυτή θυμίζει ΣΥΡΙΖΑ και παραπέμπει σε τακτικές Αλέξη Τσίπρα. Η αναζήτηση της ατάκας επίσης. Πολύ περισσότερο τη στιγμή κατά την οποία χρησιμοποιείται με συγκεκριμένη στόχευση.
Το ΠΑΣΟΚ βάλλει σε προσωπικό επίπεδο κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη μετατρέποντας σε αντιπολιτευτική γραμμή μια εμμονική τάση που πηγάζει από την ηγεσία του. Την ίδια στιγμή όμως με αυτές τις τακτικές ακυρώνει τις όποιες προσπάθειες να φανεί ως «σοβαρή αντιπολίτευση» αλλά και να προβάλλει το πρόγραμμα που υποστηρίζει ότι έχει.
Εκτός φυσικά και αν αυτός είναι και ο στόχος. Να βρίσκονται στο προσκήνιο οι ατάκες και όχι το πρόγραμμα που ούτως ή άλλως έχει ως βάση τα λεφτόδεντρα, ενώ ακόμη χειρότερα για το ΠΑΣΟΚ οι όποιες ορθολογικές προτάσεις είτε εφαρμόζονται ήδη είτε προωθούνται. Τα περί αντιγραφής άλλωστε δεν απασχολούν τους πολίτες, τα νοικοκυριά και τις επιχειρείς, που αναζητούν λύσεις ή έστω παρεμβάσεις που ανακουφίζουν από το κύμα ακρίβειας που πλήττει όλες τις χώρες, άρα και την Ελλάδα.
Όπως και να έχει, η τακτική των χαρακτηρισμών δεν περνάει, ειδικά τη στιγμή κατά την οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα. Για παράδειγμα, το να αποκαλεί κανείς «φορολάγνο» τον Κυριάκο Μητσοτάκη που έχει μειώσει 83 φόρους -άμεσους αλλά κι έμμεσους- ενώ με τις νέες ρυθμίσεις θα ξεπεράσουν τους 91 είναι δύσκολο να περάσει ως μήνυμα στους πολίτες.
Ο πανικός παραμένει κακός σύμβουλος, ειδικά όσο περνά ο καιρός και δεν αλλάζουν τα δεδομένα έστω σε επίπεδο δημοσκοπήσεων.
