Η ρωσική επιθετικότητα έχει υπερβεί τον αρχικό στόχο της επικράτησης στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας.
Οι συγγραφείς των σεναρίων καταστροφής για την Ελλάδα όχι μόνο αδιαφορούν για τις ολέθριες συνέπειες ενδεχόμενης πολιτικής αστάθειας, αλλά και για την εφιαλτική κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή μας και τους νέους κινδύνους που φαίνονται στον ορίζοντα.
Η Ρωσία επιδιώκει την εξάπλωση του πολέμου και σε χώρες του ΝΑΤΟ, αλλά το μόνο που ενδιαφέρει τους σεναριογράφους της καταστροφής είναι να κουτσουρέψουν τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας.
Και όμως! Η πολιτική σταθερότητα με κυβερνήσεις που μπορούν να παίρνουν γρήγορα αποφάσεις αποτελεί πλέον για την Ευρώπη –και ειδικά για την πολύ ευαίσθητη περιοχή μας– το μεγάλο στοίχημα για την ασφάλεια. Η ρωσική επιθετικότητα έχει υπερβεί τον αρχικό στόχο της επικράτησης στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας.
Στο στόχαστρό της έχουν πλέον μπει και χώρες του ΝΑΤΟ, με πρώτη τη Ρουμανία, που παραμένει χωρίς κυβέρνηση επίσημα από τις 5 Μαΐου και ανεπίσημα από τις 20 Απριλίου.
Κάθε λογικός άνθρωπος μπορεί να καταλάβει πως με τρεις πολέμους στην περιοχή μας το τελευταίο που χρειάζεται η Ελλάδα είναι η πολιτική αστάθεια που μόνο μια αυτοδύναμη κυβέρνηση μπορεί να αποτρέψει. Και η κυβέρνηση αυτή –το δείχνουν και τα ποσοστά σε εκλογές και δημοσκοπήσεις– δεν μπορεί να είναι άλλη από μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Ο πόλεμος των drones
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, από την αρχή του 2026 18 drones εισήλθαν στον ρουμανικό εναέριο χώρο. Από αυτά, τα τρία καταρρίφθηκαν από τη ρουμανική Πολεμική Αεροπορία με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ.
Αλλά μετά την αποχώρηση από την κυβέρνηση συνεργασίας, στις 20 Απριλίου, των Σοσιαλιστών του Σορίν Γκριντεάνου και μετά τη συνεργασία τους, στις 27 Απριλίου, με το ακροδεξιό κόμμα AUR του Γκέοργκ Σιμιόν –υποβάλλοντας από κοινού πρόταση μομφής– η χώρα βρίσκεται στον αέρα. Η πρόταση δυσπιστίας συζητήθηκε στις 5 Μαΐου και έγινε δεκτή. Η κυβέρνηση έχασε τη δεδηλωμένη και έπεσε.
Έκτοτε, ο Ιλιε Μπολόγιαν, ο έβδομος από το 2009 Ρουμάνος πρωθυπουργός του οποίου η κυβέρνηση έπεσε μετά από πρόταση μομφής, παραμένει ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός.
Τα πάντα έχουν παραλύσει, η χώρα έχει μπει σε ύφεση, οι βουλευτές δεν προσέρχονται ούτε για κρίσιμες ψηφοφορίες, όπως αυτές για τα κονδύλια από το Ταμείο Ανακαμψης, οι προσπάθειες του προέδρου Νικούσορ Νταν να βρεθεί μια λύση από την παρούσα Βουλή πέφτουν στο κενό και τα ρωσικά drones κάνουν όλο και πιο συχνά την εμφάνισή τους.
Συνεχείς επιθέσεις και παραβιάσεις
Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, οι ρουμανικές αρχές έχουν καταγράψει 33 παραβιάσεις του ρουμανικού εναέριου χώρου από ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη –η τελευταία στις 26 Ιουλίου– και πάνω από 100 επιθέσεις κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία.
Από αυτές, μόνο φέτος, οι επιθέσεις σε ουκρανικό έδαφος πολύ κοντά στα σύνορα έφθασαν τις 40. Όπως ανακοινώθηκε, σε 50 περιπτώσεις εντοπίστηκαν θραύσματα drones σε ρουμανικό έδαφος. Μόνο φέτος, θραύσματα σε ρουμανικό έδαφος εντοπίστηκαν σε 16 περιπτώσεις.
Όλα αυτά συμβαίνουν στη γειτονιά μας, ενώ είναι βέβαιο ότι ο Πούτιν επιλέγει χώρες με εσωτερικά προβλήματα για να εφαρμόσει το σχέδιό του.
Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Μπολόγιαν, ο υπηρεσιακός υπουργός Άμυνας Ράντου Μιρούτα και η υπηρεσιακή υπουργός Εξωτερικών Οάνα Σόγιου καταδίκασαν, επισημαίνοντας ότι η Ρουμανία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των απειλών και ότι ο εναέριος χώρος της είναι συγχρόνως εναέριος χώρος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Αλλά κυβέρνηση δεν σχηματίζεται, διότι το κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης έχει το δικό του βιολί. Τρία drones σε τρεις μέρες σε διαφορετικές περιοχές (Μπουζάου, Σφάντου Γκεόργκε, Σουλίνα-Τσίλια) και συνεχίζουν να σκοτώνονται εντός και εκτός Κοινοβουλίου, εκτοξεύοντας κατηγορίες και καταψηφίζοντας όλα τα νομοσχέδια.
Είχε προηγηθεί το επεισόδιο στην πόλη Γκαλάτσι, όταν ένα ρωσικό drone έπληξε μια πολυκατοικία, τραυματίζοντας δύο άτομα και προκαλώντας διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Ρουμανίας και Ρωσίας, με αποτέλεσμα να κλείσει το ρωσικό προξενείο στην Κωστάντζα.
Από την πλευρά της, η πρόεδρος της Μολδαβίας Μάγια Σάντου ξεκαθάρισε ότι η ασφάλεια της Μολδαβίας περνά από την ασφάλεια της Ρουμανίας.
Είναι γνωστό το ζήτημα της Υπερδνειστερίας, τμήμα της Μολδαβίας που αποσχίστηκε το 1990 και έκτοτε αποτελεί ένα «κράτος-φάντασμα» υπό ρωσική επιρροή, εργαλείο πίεσης προς τη Μολδαβία, καθώς η αβεβαιότητα δεν αποτελεί απλά ένα υπαρξιακό πρόβλημα για τη χώρα, αλλά και εμπόδιο στην ευρωπαϊκή πορεία της.
Στο μεταξύ, τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης λογόκριναν το μήνυμα του Ρουμάνου προέδρου μετά την κατάρριψη του τρίτου drone, παραλείποντας τον τύπο του μη επανδρωμένου αεροσκάφους (Shahed, ρωσικής κατασκευής), την κλήση του Ρώσου πρέσβη στο ρουμανικό υπουργείο Εξωτερικών και τις καταγγελίες για επανειλημμένες παραβιάσεις του εναέριου χώρου του ΝΑΤΟ.
Ένα τρομακτικό ερώτημα και ένας τέλειος στόχος
Και το ερώτημα που προβάλλει απειλητικό είναι: Έχει αποφασίσει η Ρωσία να ξεκινήσει την αμφισβήτηση του ΝΑΤΟ από τη Ρουμανία;
Ο πόλεμος βρίσκεται πλέον στον πέμπτο χρόνο του και οι επιθέσεις της Ουκρανίας σε σημαντικές ρωσικές υποδομές έχουν προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στη ρωσική οικονομία και στον ανεφοδιασμό του στρατού, ενώ παρουσιάζονται σοβαρές ελλείψεις στην ενέργεια.
Υπάρχουν αναλυτές που υποστηρίζουν πως ο Πούτιν θέλει τώρα να αντιδράσει στο ΝΑΤΟ με μια μικρή σύγκρουση. Και ότι στέλνει τα drones για προπαγανδιστικούς λόγους, προβάλλοντας στο εσωτερικό της χώρας του την άποψη πως… το ΝΑΤΟ φοβάται τη Ρωσία και δεν απαντά στις επιθέσεις της.
Η Ρουμανία, με την πολιτική αστάθειά της, έχει καταστεί τέλειος στόχος για να σταλεί το μήνυμα. Μπαίνει στον πέμπτο μήνα χωρίς κυβέρνηση με πλήρεις εξουσίες, οι Σοσιαλιστές συνεργάστηκαν με τους ακροδεξιούς αντιευρωπαϊστές του AUR, υπάρχει και το κόμμα SOS, ανοιχτά φιλορωσικό και φιλοπουτινικό της Ντιάνα Σοσοάτσα.
Ο πρόεδρος Νικούσορ Νταν είναι ξεκάθαρα φιλευρωπαίος και φιλονατοϊκός, αλλά με τόσες πολιτικές συγκρούσεις και αντικρουόμενα συμφέροντα είναι άγνωστο αν και πόσο η Ρωσία έχει διεισδύσει σε κρίσιμους θεσμούς, όπως ο στρατός και η Δικαιοσύνη.
Για παράδειγμα, ερωτήματα προκαλεί το γεγονός ότι το drone που έκανε την εμφάνισή του στη Σουλίνα πέταξε για 83 λεπτά στον ρουμανικό εναέριο χώρο, διανύοντας 200 χλμ., προτού καταρριφθεί!
Κίνδυνος για γενικευμένο πόλεμο στην Ευρώπη
Μέχρι στιγμής, το ΝΑΤΟ κρατά στάση αναμονής, αν και ο γενικός γραμματέας του Μαρκ Ρούτε, αναφερόμενος και σε παρόμοια συμβάντα στην Πολωνία και σε χώρες της Βαλτικής, έχει δηλώσει ότι τέτοια «περιστατικά» μπορεί να οδηγήσουν σε μια «καταστροφική» αντίδραση του Οργανισμού κατά της Ρωσίας.
Μόλις προχθές ο στρατός της Φινλανδίας ανακοίνωσε ότι έκλεισε ένα τμήμα του φινλανδικού εναέριου χώρου και περιόρισε τη θαλάσσια κυκλοφορία ανοικτά των νότιων ακτών της χώρας, κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία, λόγω κινδύνου εισόδου drones στην περιοχή.
Πάντως, όλο και πιο συχνά ακούμε τους ειδικούς να λένε πως ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να καταλήξει σε έναν γενικευμένο πόλεμο στην Ευρώπη.
Πρόσφατα, τέτοιες απόψεις καταγράφηκαν από το γαλλικό περιοδικό «L’ Express» με τους αναλυτές και εμπειρογνώμονες των ευρωπαϊκών μυστικών υπηρεσιών να προειδοποιούν ότι μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας η Μόσχα θα μπορούσε να επιχειρήσει μια νέα κλιμάκωση στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Αν δεν βρεθεί μια λύση, αν δεν δοθεί ένα τέλος σ’ αυτόν τον πόλεμο και η σύγκρουση παραμείνει «παγωμένη», η Ρωσία θα εκμεταλλευτεί τον χρόνο για να ανασυγκροτήσει τις ένοπλες δυνάμεις της και να επεκτείνει την πολεμική δράση της σε νησιά της Βαλτικής, στις γειτονικές με την Ουκρανία χώρες ή να επιχειρήσει υβριδικές επιθέσεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Πόλεις και νησιά σε κίνδυνο!
Όσον αφορά τη Βαλτική, στόχος παραμένει το σουηδικό νησί Γκότλαντ, εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο του εναέριου και θαλάσσιου χώρου στην περιοχή. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει ανεκτό από το ΝΑΤΟ, στο οποίο έχουν πλέον προσχωρήσει οι σκανδιναβικές χώρες.
Η Σουηδία έχει ήδη εξοπλίσει το νησί σαν αστακό, ενώ ανάλογες κινήσεις κάνουν και η Φινλανδία στα νησιά Άλαντ και η Νορβηγία στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ.
Στο «παιχνίδι» θα μπορούσε να μπει και η Εσθονία, στην παραμεθόρια πόλη Νάρβα, με πρόσχημα την «προστασία της ρωσόφωνης μειονότητας».
Σε κίνδυνο βρίσκονται και οι πόλεις Νταουγκάβπιλς και Ζιλούπε στη Λετονία, καθώς και ο Διάδρομος Σουβάλκι – η λωρίδα γης που συνδέει την Πολωνία με τη Λιθουανία, μοναδική χερσαία οδός προς τις δημοκρατίες της Βαλτικής.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, θα μπορούσε να επανέλθει το δίλημμα του 1939 («Να πεθάνουμε για το Ντάντσιχ;»). Και τη θέση του πολωνικού Ντάντσιχ θα έπαιρναν οι σημερινές απειλούμενες πόλεις.
Την ίδια ώρα, η Μόσχα θα μπορούσε να πιέσει τη Λευκορωσία να εμπλακεί στον πόλεμο, επιτιθέμενη στην Ουκρανία από τον βορρά, δημιουργώντας έτσι ένα νέο μέτωπο.
Παράλληλα, θα μπορούσαν να σημειωθούν επεισόδια στην Πολωνία και στο Καλίνινγκραντ, ρωσικού θύλακα μεταξύ της Πολωνίας και της Λιθουανίας στη Βαλτική Θάλασσα, αλλά και υβριδικές επιθέσεις ακόμη και σε χώρες όπως η Βρετανία.
Σταθερότητα: η αβίαστη απάντηση
Ποια είναι η απάντηση σε όλες αυτές τις απειλές; Η απάντηση έρχεται αβίαστα: πολιτική σταθερότητα και αυτοδύναμες κυβερνήσεις που πολύ σύντομα θα χρειαστεί να λάβουν γρήγορες αποφάσεις τόσο σε εσωτερικό επίπεδο όσο και στις επαφές με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Στη Ρουμανία οι αναλυτές είναι ξεκάθαροι: Αν η Ρωσία έχει βάλει στο μάτι τη Ρουμανία για μια σύντομη σύγκρουση με το ΝΑΤΟ, το κεφάλαιο της πολιτικής αστάθειας πρέπει να κλείσει χθες και η χώρα να αποκτήσει μια σταθερή κυβέρνηση με πλήρεις εξουσίες, ικανή να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις.
Και απ’ όσο γνωρίζουμε, η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κοντά σε χώρες υψηλού κινδύνου για να συνεχίζει να σπαράσσεται από εσωτερικές ανούσιες έριδες.
Οι εκλογές του 2027 θα χρειαστεί να δώσουν απαντήσεις και στις υπαρκτές και υπαρξιακές απειλές…
