Στη σκιά μιας εθνικής πληγής που παραμένει ανοιχτή τριάντα χρόνια μετά, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Βλαχάκος, μιλά στο «Μανιφέστο».
Μιλά de profundis όχι ως πολιτικός, αλλά ως αδελφός ενός από τους τρεις αξιωματικούς που χάθηκαν τη νύχτα των Ιμίων.
«Για εμένα τα Ίμια δεν είναι πολιτικό επιχείρημα, είναι προσωπική απώλεια», λέει ο κύριος Βλαχάκος και προσθέτει πως «το διαχρονικό μήνυμα των Ιμίων είναι καθήκον, ετοιμότητα και προσήλωση στην αποστολή».
Με λόγο νηφάλιο αλλά βαθιά φορτισμένο, αναφέρεται σε αναπάντητα ερωτήματα γύρω από την πτώση του ελικοπτέρου, θέτει σαφή όρια στη χρήση της εθνικής τραγωδίας στον πολιτικό λόγο και υπενθυμίζει ότι η θυσία του Παναγιώτη Βλαχάκου και των συναδέλφων του δεν αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης, αλλά διαρκές μάθημα ευθύνης για το κράτος, τις Ένοπλες Δυνάμεις και τη συλλογική μας μνήμη.
Έχετε πει ότι υπάρχουν ηχητικά ντοκουμέντα για τη νύχτα των Ιμίων. Σε τι ακριβώς αναφέρεστε και γιατί, κατά τη γνώμη σας, η πλήρης αλήθεια δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί;
Λίγο μετά την τραγική νύχτα των Ιμίων, έφτασε στον πατέρα μου –ο οποίος αναζητούσε πού οφειλόταν η πτώση του ελικοπτέρου– ότι το ηχητικό που εδόθη από το ελικόπτερο λίγο πριν από την απώλειά του δεν ήταν ολόκληρο. Σ’ αυτό βέβαια συνετέλεσε και το γεγονός ότι δεν ακούστηκε πουθενά «πέφτουμε ή χάνουμε ύψος». Εύλογα, λοιπόν, αναζητούσε επί σειρά ετών, και με βάση τις πληροφορίες που είχε, ποια είναι η συνέχεια του ηχητικού μηνύματος. Στο συγκεκριμένο γεγονός έρχεται να προστεθεί και η προσπάθεια να του δώσουν ένα κράνος που βέβαια δεν ήταν του αδερφού μου, γεγονός που ενίσχυσε τα ερωτήματα για πιθανόν σκοτεινά σημεία για την πτώση του ελικοπτέρου. Τα ίδια ερωτήματα παραμένουν μέχρι σήμερα.
Πώς βιώσατε την αναφορά της Ζωής Κωνσταντοπούλου στα Ίμια μέσα σε μια πολιτική αντιπαράθεση; Θεωρείτε ότι τέτοιες αναφορές ξεπερνούν τα όρια της θεσμικής συζήτησης;
Για εμένα τα Ίμια δεν είναι πολιτικό επιχείρημα, είναι προσωπική απώλεια. Όταν τέτοια γεγονότα αναφέρονται σε οξύ πολιτικό διάλογο, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.
Δεν θα επιθυμούσα να μπω σε προσωπική αντιπαράθεση με κανέναν. Θεωρώ πως οι εθνικές τραγωδίες και οι θυσίες των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να αντιμετωπίζονται με θεσμική σοβαρότητα και σεβασμό, ανεξαρτήτως πολιτικής διαφωνίας.
Ποιο είναι, κατά την άποψή σας, το διαχρονικό μήνυμα των Ιμίων για τις Ένοπλες Δυνάμεις και την εθνική ετοιμότητα της χώρας;
Τα τριάντα χρόνια δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι τριάντα χρόνια εμπειρίας και γνώσης. Το διαχρονικό μήνυμα των Ιμίων είναι καθήκον, ετοιμότητα και προσήλωση στην αποστολή. Η θυσία των τριών ηρώων μάς υπενθυμίζει και μια δύσκολη αλήθεια: ότι σε κρίσιμες ώρες, οι πολιτικές ενέργειες ή η απουσία καθαρών αποφάσεων έχουν συνέπειες. Οι αξιωματικοί κάνουν πάντα το καθήκον τους. Το κράτος όμως έχει την ευθύνη να τους στέλνει στη μάχη με σαφή στόχο και πλήρη κάλυψη.
Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη των γεγονότων των Ιμίων και της θυσίας των αξιωματικών, μακριά από πολιτικές αντιπαραθέσεις;
Η μνήμη διαφυλάσσεται μέσα από σεβασμό, γνώση και θεσμική συνέπεια, όταν γίνεται αίσθημα ευθύνης και τρόπος στάσης απέναντι στα γεγονότα – όχι όταν χρησιμοποιείται ως εργαλείο αντιπαράθεσης. Χρέος μας είναι να μεταδίδουμε την ιστορική επίγνωση στις νεότερες γενιές και να ενισχύουμε στην πράξη τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η ουσιαστική τιμή προς όσους χάθηκαν αποδεικνύεται όταν διασφαλίζουμε ότι όσοι υπηρετούν σήμερα διαθέτουν την κατάλληλη εκπαίδευση, τον απαραίτητο εξοπλισμό και το θεσμικό υπόβαθρο που απαιτεί η αποστολή τους.
