Στην περίπτωση της Σοφίας Μητσοτάκη το πρόβλημα είναι πως είναι κόρη του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η Σοφία Μητσοτάκη στην ανάρτησή της με την οποία έδωσε στη δημοσιότητα το boarding pass της επιστροφής της από το Ομάν, στο πλαίσιο του επαναπατρισμού Ελλήνων που εργάζονται σε χώρες της Μέσης Ανατολής, καταγράφει μεταξύ άλλων την τακτική που ακολουθούν όσοι στοχοποιούν πρόσωπα επενδύοντας όχι απλά στην ανωνυμία του Διαδικτύου αλλά στην αναπαραγωγή fake news που μένουν και δεν σβήνουν ποτέ.
«Ο λόγος που προβαίνω σε αυτήν την ενέργεια είναι ξεκάθαρος: να καταδειχθεί σε όλους η απαράδεκτη τακτική που ακολουθούν διαχρονικά μέσα όπως το συγκεκριμένο», σημειώνει και προσθέτει: «Μια τακτική που επιχειρεί να μετατρέψει το θύμα σε θύτη, να στοχοποιήσει έναν άνθρωπο και στη συνέχεια να τον εξαναγκάσει να απολογηθεί για μια πράξη που δεν διέπραξε».
Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο που θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Σε μια δημοκρατία όπου το δικαιικό σύστημα είναι σαφές ως προς το γεγονός ότι αυτός που καταγγέλλει και κατηγορεί οφείλει να αποδείξει όσα λέει σε βάρος ενός άλλου, έχουμε φτάσει στο σημείο να πρέπει ο δέκτης των κατηγοριών να αποδείξει ότι είναι αθώος – κοινώς, ότι δεν είναι… ελέφαντας.
Η λογική του παραλόγου σε όλο της το μεγαλείο. Πετάμε μια κατηγορία σε βάρος κάποιου, όποιος και αν είναι αυτός, και στη συνέχεια απαιτούμε να αποδείξει ότι δεν έχει κάνει αυτό για το οποίο τον κατηγορούμε. Και αν το επιχειρήσει μετά, αφήνουμε και υπονοούμενα ότι κάτι κρύβεται από πίσω. Η λάσπη μένει. Αυτό είναι γνωστό και εκεί ποντάρουν. Και κάποια στιγμή το θέμα θα επανέλθει στο προσκήνιο από κάποιον άλλον κουκουλοφόρο του Διαδικτύου.
Στην περίπτωση της Σοφίας Μητσοτάκη το πρόβλημα είναι πως είναι κόρη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το μίσος και η τοξικότητα που εκπορεύονται από συγκεκριμένους κύκλους απευθύνονται σε όλη την οικογένειά του. Στη σύζυγό του, στον γιο του, στις κόρες του. Ότι η Σοφία Μητσοτάκη είναι μια εργαζόμενη γυναίκα δεν ενδιαφέρει, φυσικά, ούτε τους επαγγελματίες δικαιωματιστές που εξαφανίστηκαν.
Δυστυχώς, ούτε τα κόμματα της αντιπολίτευσης που δηλώνουν προοδευτικά και ευαίσθητα. Δεν ακούσαμε –εκτός αν αδικούμε κάποιους– να παρεμβαίνουν στη Βουλή όταν ειπώθηκε ότι είναι δημόσιο πρόσωπο, διότι είναι κόρη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όταν δηλαδή τα fake news μεταφέρθηκαν από το παρασκήνιο στο πολιτικό προσκήνιο.
Το ζήτημα δεν είναι η κόρη του πρωθυπουργού. Είναι ότι αυτή η κατάσταση με τη στοχοποίηση και τη δολοφονία χαρακτήρων έχει ξεφύγει. Έρχεται να αναδείξει την ανάγκη να αντιμετωπιστούν τα fake news, η παραπληροφόρηση.
Και δεν είναι μόνο οι κουκουλοφόροι του Διαδικτύου. Είναι και άλλοι. Ακούσαμε σε μια δήθεν σατιρική εκπομπή να λέγεται από στόμα παρουσιαστή: «Να πει στον μπαμπά της…». Δηλαδή; Τι ακριβώς συζητάμε τώρα; Τι τοξικότητα είναι αυτή που έχει κατακλύσει το Διαδίκτυο και επιχειρείται με κάθε τρόπο να μεταφερθεί στην κοινωνία μέσα από την αναπαραγωγή της από πολιτικά πρόσωπα και μη; Για ποιο λόγο;
Η επανάληψη του «ή αυτοί ή εμείς» και του «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» ενδεχομένως να είναι ζήτημα επιβίωσης πολιτικής για κάποιους. Μόνο που αυτό δεν ενδιαφέρει την κοινωνία. Αυτή τη σιωπηρή πλειοψηφία, όπως την αποκαλούμε, που επιλέγει να μη ζει παρασιτικά και να μην εκφράζεται με κραυγές και κατάρες.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
