Η μεγαλύτερη μάχη που καλείται να δώσει ο Αλέξης Τσίπρας στο πολιτικό του rebranding μέσω της νεόκοπης ΕΛΑΣ είναι απέναντι στο παρελθόν του και τον… εαυτό του.
Κι αν υπάρχουν καταστάσεις που ίσως και να επικρατήσει στα σημεία του… Συριζαίου Τσίπρα, η διαχείριση των πυρκαγιών είναι ή θα έπρεπε να είναι ένα ταπεινό και ειλικρινές συγνώμη…
Γιατί είναι τουλάχιστον προκλητικό να μιλά για «στιγμές περισυλλογής και περίσκεψης», αναφερόμενος στις πυρκαγιές που δοκιμάζουν την Αττική, όταν ως πρωθυπουργός, το βράδυ της 23ης Ιουλίου 2018, κατά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι Αττικής που στοίχισε τις ζωές 104 ανθρώπων και καταδίκασε δεκάδες οικογένειες να παραμένουν ζωντανοί-νεκροί, πρωταγωνίστησε στη «σύσκεψη-σόου» στο Κέντρο Επιχειρήσεων.
«Οπου και να σταθούμε αυτές τις ημέρες η Ελλάδα μάς πληγώνει», αναφέρει σε ανάρτησή του ο Τσίπρας της ΕΛΑΣ, κάνοντας λόγο για «μία τραγωδία ανθρώπινη, περιβαλλοντική, εθνική σε εξέλιξη».
Και με τη… δήθεν ευχέρεια και το… δήθεν ηθικό πλεονέκτημα του νέου, αγνού και έντιμου πολιτικού που υπόσχεται μία ακόμη φορά να αλλάξει τη χώρα, σημειώνει:
«Δεν πρέπει να δεχτούμε ότι αυτή η τραγωδία είναι η δραματική απάντηση στην κλιματική κρίση, τα φυσικά φαινόμενα, τις δυσκολίες που προκαλούν. Αλλά η δραματική ερώτηση. Τι μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε, τι θα πρέπει να αλλάξουμε, για να μη ζούμε κάθε χρόνο την επανάληψή της».
Εχει δίκιο ο κ. Τσίπρας. Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο για την πολιτική και τους πολιτικούς.
Μόνο που αυτήν την ερώτηση δεν την έκανε στον εαυτό του και στους υπουργούς του το μοιραίο βράδυ της 23ης Ιουλίου.
Τότε ρώτησε πότε θα πετάξουν αεροσκάφη…
Αλλά και μέρες μετά, στις 9 Αυγούστου του 2018, απέφυγε αυτήν την ερώτηση και αρκέστηκε, με βάση τη συνήθη τακτική της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, να μεταβεί στην Πολιτική Προστασία και να παρουσιάσει το νέο σχέδιο αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών…
Πόσο κοστίζει, εξάλλου μία παρουσίαση; Ισως όσο και μία ανάρτηση…
Τώρα ο Αλέξης Τσίπρας υπογραμμίζει ότι δεν είναι η ώρα για απόδοση ευθυνών, «αλλά ούτε και για δικαιολογίες. Είναι η ώρα της περισυλλογής και της περίσκεψης από όλους μας. Είναι ώρα που το πένθος για όσους έδωσαν τη ζωή τους στην αναμέτρηση με τις φλόγες γίνεται και δικό μας πένθος…»
Μιλάνε όλοι…
Ομως είναι βαθύτατα υποκριτικό να μιλάει ο Τσίπρας για το τι πρέπει να αλλάξει στην Πολιτική Προστασία όταν επί 4,5 χρόνια δεν είχε θέσει σε λειτουργία το σύστημα 112.
Αν λειτουργούσε στις 23 Ιουλίου του 2018, θα είχε σώσει πολλές ζωές, σύμφωνα με τον εισαγγελέα της δίκης για το Μάτι.
Σε ό,τι αφορά το σχέδιο για την Πολιτική Προστασία, που ανακοίνωσε ο κ. Τσίπρας στις 9 Αυγούστου 2018, προέβλεπε:
- Τη μεταφορά της αποφασιστικής αρμοδιότητας και ευθύνης για τις εκκενώσεις οικισμών στην Πυροσβεστική και την Ελληνική Αστυνομία.
- Τη ριζική αναδιοργάνωση του συντονισμού μεταξύ Πυροσβεστικής, Αστυνομίας και Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε περιπτώσεις κρίσεων.
- Θεσμικές αλλαγές στη λειτουργία της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας.
Προέβλεπε επίσης και τη θεσμοθέτηση της υπηρεσίας μαζικής ειδοποίησης και αποστολής μηνυμάτων μέσω του 112…
Το σύστημα με την τεχνολογία Cell Broadcast, η οποία επιτρέπει στις αρχές να στέλνουν ταυτόχρονα γραπτά μηνύματα με χαρακτηριστικό ήχο συναγερμού σε όλα τα κινητά τηλέφωνα που βρίσκονται μέσα σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, ξεκίνησε δοκιμαστικά το 2019 και τέθηκε σε πλήρη λειτουργία την 1η Ιανουαρίου 2020.
Από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αφού ο Τσίπρας είχε τελειώσει με τα της… διακυβέρνησης, όπως αποφάσισαν οι πολίτες.
Σταθερά αμετανόητος
Στις 6 Αυγούστου 2021, από τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επισκέφθηκε τις πυρόπληκτες περιοχές της Εύβοιας και δήλωσε:
«Αν πριν από τρία χρόνια αιφνιδιαστούμε, σήμερα δεν υπάρχει δικαιολογία».
Ηταν μάλλον τόσο ηχηρό το μήνυμα της κάλπης της 7ης Ιουλίου 2019, που ενεργοποίησε τα όποια αντανακλαστικά πολιτικής ενσυναίσθησης υπήρχαν στον Τσίπρα που είχε αρχίσει, ενδεχομένως, τις σκέψεις… μετοίκησης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αναφερόμενος δε στη λειτουργία του 112 κούνησε διακριτικά και… ταπεινά –αντίθετα με τη συνήθη πολιτική συμπεριφορά του– το δάχτυλο:
«Αντιλαμβάνομαι πλήρως και υιοθετώ την προτεραιότητα της προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Ως εκ τούτου, κατανοώ τον λόγο για τον οποίο υπάρχει η έγνοια να εκκενωθούν οι οικισμοί. Ομως δεν μπορεί να είναι η μόνη έγνοια αυτή και να αφήνεται η φωτιά να κάψει ό,τι βρει στο πέρασμά της μέχρι να σβήσει στη θάλασσα…»
Πέντε χρόνια μετά, ο Τσίπρας ναυπήγησε την… Ιθάκη και τράβηξε για την ΕΛΑΣ, προσφέροντας το Μάτι στους… Λωτοφάγους, με αντάλλαγμα ένα ήρεμο ταξίδι!
Το αποκαρδιωτικό είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός, παρά τις Ερινύες που τον ακολουθούν για την πολιτική διαχείριση της φονικής πυρκαγιάς, πιστεύει ότι έχει… εξιλεωθεί και τα… κακά έμειναν πίσω, κάπου εκεί στην Κουμουνδούρου.
