Ο λαϊκισμός αναμένεται να μετατραπεί σε κυρίαρχη αντιπολιτευτική τάση, παραγνωρίζοντας τα δεδομένα που διαμορφώνονται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η συνταγματική αναθεώρηση
Η δεύτερη ψηφοφορία για τη συνταγματική αναθεώρηση και η στάση της αντιπολίτευσης, σε συνδυασμό με όσα προηγήθηκαν με τις εξαγγελίες και τις υποσχέσεις στη ΔΕΘ από τους αρχηγούς των κομμάτων -και αυτών που βρίσκονται εκτός Βουλής-, δείχνουν ότι στον δρόμο προς τις εκλογές δεν τίθεται θέμα συναίνεσης ακόμη και γι’ αυτήν την κορυφαία διαδικασία.
Χάνεται έτσι μία ακόμη ευκαιρία εκσυγχρονισμού του συντάγματος και αλλαγών που θα συμβαδίζουν με το παρόν και το μέλλον, αφού ουδείς δύναται να γνωρίζει πώς θα διαμορφωθεί η επόμενη Βουλή, ώστε να συγκεντρωθούν οι 180 ψήφοι που απαιτούνται για την αναθεώρηση κάθε διάταξης που προτείνεται.
Η εξέλιξη επί της διαδικασίας της αναθεώρησης αντικατοπτρίζει το πολιτικό σκηνικό, όπως αυτό διαμορφώνεται και μετά τη ΔΕΘ, με την αντιπολίτευση να επιλέγει το «όχι σε όλα» ή ένα «παρών» που, στο τέλος της ημέρας, όπως έχει τονίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μεταφράζεται σε «απών».
Η ρητορική της αντιπολίτευσης
Η αντιπολίτευση έχει επιλέξει μια καταστροφολογική ρητορική που… κολλάει με όλα.
Ετσι και στη Βουλή επικράτησαν οι καταγγελίες και ένα κατηγορώ που θυμίζει τακτικές ανάλογες με αυτές που κυριάρχησαν την περίοδο των μνημονίων και συνεχίστηκαν μέχρι την περίοδο πριν από τις εκλογές του 2023.
Την ίδια στιγμή, οι υποσχέσεις από το βήμα της ΔΕΘ βρίσκονται στο προσκήνιο και έρχονται να εμφανιστούν ως αντίβαρο της δήθεν καταστροφικής πολιτικής που εφαρμόζεται.
Η πολιτική αυτή, όμως, έχει οδηγήσει τη χώρα σε μια περίοδο σταθερότητας και σιγουριάς, δηλαδή σε μια κατάσταση που αποτελεί τη βάση της προοπτικής και, κατ’ επέκταση, της ελπίδας για τα επόμενα χρόνια.
«Ελπίδα ή περιπέτεια»
Ισως γι’ αυτό και ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να αναφερθεί στο δίλημμα των επόμενων εκλογών, που, όπως είπε, είναι «ελπίδα ή περιπέτειες», και να κάνει λόγο για τις υποσχέσεις και τα λεφτόδεντρα της αντιπολίτευσης.
Πρόκειται για τα προγράμματα Θεσσαλονίκης που τάζουν τα πάντα στους πάντες, μέσα από δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που απλά δεν υπάρχουν.
Ισως γι’ αυτό ο Κυριάκος Μητσοτάκης ταύτισε επίσης το ΠΑΣΟΚ με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Αναδεικνύοντας κοινούς τόπους και κοινές στάσεις, ειδικά ως προς τις υποσχέσεις, σημείωσε μάλιστα ότι πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος ως προς την ίδια αντιπολιτευτική πρακτική.
Παράλληλα, εντύπωση προκάλεσε η επιλογή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να επαναφέρει ταπερί δήθεν διλήμματος «Μητσοτάκης ή Ερντογάν» και να κατηγορήσει την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό πως επιλέγουν να «τρομοκρατήσουν» τους πολίτες.
Η αναφορά αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη, αφού προέρχεται από ένα κόμμα που, την ίδια στιγμή, κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι υπαναχωρεί και δείχνει ενδοτικότητα απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.
Η εξωτερική πολιτική
Είναι χαρακτηριστικό πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισήμανε τη στάση αυτή, καλώντας τα κόμματα της αντιπολίτευσης να αφήσουν τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής εκτός εσωτερικής αντιπαράθεσης.
Το πρόβλημα, όμως, είναι πως στον δρόμο για τις εκλογές όλα δείχνουν ότι η αντιπαράθεση αυτή θα χτυπήσει κόκκινο. Ηδη τα δείγματα δεν είναι θετικά. Πολύ περισσότερο τη στιγμή κατά την οποία βρίσκεται σε εξέλιξη μια σκληρή διαμάχη για τη δεύτερη θέση και την πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι σε αυτή την προεκλογική περίοδο θα τα δούμε όλα. Ο λαϊκισμός αναμένεται να μετατραπεί σε κυρίαρχη αντιπολιτευτική τάση, παραγνωρίζοντας τα δεδομένα που διαμορφώνονται σε παγκόσμιο επίπεδο και τις γεωπολιτικές και οικονομικές αναταράξεις που δύναται να μετατραπούν σε τσουνάμι σε βάρος των χωρών, κυρίως της Ευρώπης.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
