Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας μετατρέπει κάθε διαφωνία σε πολιτικό θέατρο, υπερτονίζοντας «παρακράτος» και «δολοφονίες» για εντυπωσιασμό.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου φαίνεται ότι έχει βρει την προσωπική της συνταγή για πολιτικό δράμα: ό,τι αφορά την κυβέρνηση ή τον Άδωνι Γεωργιάδη μετατρέπεται αυτόματα σε θρίλερ παρακράτους, με SMS, παρακολουθήσεις και «δολοφονίες» σε κάθε παράγραφο. Η πραγματικότητα και η στοιχειώδης λογική δεν χωρούν στο αφήγημά της – μόνο η ίδια και οι μεγαλοπρεπείς κορόνες της.
Κάθε αναφορά σε ΕΛΑΣ, Αρχηγό ή διαδικασίες δικαιοσύνης γίνεται αφορμή για υπερβολικές κορόνες και προσωπικές επιθέσεις πανικού. Η Πλεύση Ελευθερίας δεν σχολιάζει γεγονότα· τα σκηνοθετεί. Κάθε μήνυμα προς τον Χρυσοχοΐδη γίνεται προπαγανδιστικό εργαλείο για να ενισχύσει το προσωπικό της σόου, αποκαλώντας παρακράτος ό,τι δεν της αρέσει.
Οι θεσμικές διαδικασίες αγνοούνται πλήρως
Το επιχείρημα περί «παρακράτους» και «δολοφονιών» θυμίζει περισσότερο θεατρικό μονόλογο παρά σοβαρή κριτική σε πολιτικά ή νομικά ζητήματα. Η ίδια αυτοανακηρύσσεται μοναδική φωνή ηθικής υπεροχής, παρουσιάζοντας την κυβέρνηση και τον υπουργό ως προσωπικούς εχθρούς, ενώ η ουσία της υπόθεσης και οι θεσμικές διαδικασίες αγνοούνται πλήρως.
Τελικά, η Κωνσταντοπούλου και η Πλεύση Ελευθερίας δείχνουν ότι η πολιτική τους στρατηγική στηρίζεται στην υπερβολή, την θεατρική παρουσίαση και την αποδόμηση θεσμών για εντυπώσεις. Η πραγματική δημοκρατική λειτουργία και η στοιχειώδης λογική φαίνεται να είναι έννοιες που ξεχνιούνται, καθώς η ηρωοποίηση της ίδιας έχει προτεραιότητα.
