Ο πόλεμος δεν κερδίζεται στις αερομαχίες. Κερδίζεται στον χρόνο μέχρι να φτάσει κανείς εκεί.
Οταν ο «Κόκκινος Γάτος» αφήνει για λίγο στην άκρη τα πολιτικά παρασκήνια και τα κομματικά, το κάνει γιατί κάποια ζητήματα απαιτούν να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους. Οι φωνές που υποβαθμίζουν την τραγωδία στην Τανάγρα, χαρακτηρίζοντάς την «συμμετοχή σε ιδιωτικό γεγονός» ή ζητώντας την κατάργηση των αεροπορικών επιδείξεων, δείχνουν πλήρη άγνοια όχι μόνο για το τι σημαίνει εθνική άμυνα, αλλά για τη σημασία των αξιών στην ανθρώπινη ζωή.
Τα τελευταία χρόνια ζούμε σκυφτοί πάνω από οθόνες κινητών, πνιγμένοι στη ρουτίνα και τη μικροπρέπεια. Ο ήχος ενός μαχητικού που σκίζει τον ουρανό είναι μια ηχηρή υπενθύμιση να σηκώσουμε το κεφάλι. Να στοχεύσουμε ψηλότερα. Να πιστέψουμε ξανά σε αρχές, σε ιδανικά και στο μεγαλείο που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος.
Μια προτροπή, λοιπόν, από τον «Γάτο» μας για τα νέα παιδιά: κοιτάξτε ψηλά! Σήμερα αυτό κάνει και η στήλη. Οχι για να θρηνήσει, αλλά για να αντλήσει έμπνευση για τη ζωή, καθώς το παράδειγμα των Ελλήνων πιλότων δεν είναι απλώς μια ιστορία για στρατό και μαχητικά.
Ο πόλεμος δεν κερδίζεται στις αερομαχίες. Κερδίζεται στον χρόνο μέχρι να φτάσει κανείς εκεί. Η σκληρή, ρεαλιστική εκπαίδευση –συχνά στα όρια των αντοχών ανθρώπου και μηχανής– είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλιστούν η ετοιμότητα και η αποτελεσματικότητα.
Ήρωες της ειρήνης
Κάθε φορά που κλείνει η καλύπτρα του μαχητικού, οι πιλότοι γνωρίζουν τον κίνδυνο. Η επιλογή τους να τον αντιμετωπίζουν καθημερινά δεν είναι καταναγκασμός, αλλά πηγάζει από μια βαθιά αίσθηση πατριωτισμού.
Οι επιδείξεις και οι σύνθετες ασκήσεις αποτελούν εργαλεία προβολής εθνικής ισχύος. Αποδεικνύουν σε συμμάχους, και κυρίως σε αντιπάλους, τις απαράμιλλες ικανότητες των ελληνικών φτερών, λειτουργώντας ως ασπίδα αποτροπής.
Το καθήκον για αυτούς τους ανθρώπους είναι αξία αδιαπραγμάτευτη. Βάζουν την ασφάλεια του συνόλου πάνω από την προσωπική τους επιβίωση, αποδεικνύοντας έμπρακτα τι σημαίνει προσφορά.
Κανείς δεν μπαίνει στο πιλοτήριο ενός μαχητικού με γνωριμίες, «μέσα» ή εύκολες λύσεις. Ο δρόμος προς την αιχμή του δόρατος απαιτεί ατελείωτες ώρες διαβάσματος, σωματικής καταπόνησης και πνευματικής δοκιμασίας. Είναι ο απόλυτος θρίαμβος της σκληρής δουλειάς επί της μετριότητας.
Δεν αρκεί να ονειρεύεσαι να πετάξεις, πρέπει να είσαι διατεθειμένος να ματώσεις για αυτό. Το παράδειγμά τους δείχνει στους νέους πως κάθε μεγάλο όνειρο έχει τεράστιο προσωπικό κόστος, αλλά η εκπλήρωσή του αξίζει κάθε σταγόνα ιδρώτα.
Στην εποχή της εφήμερης προβολής και της ψηφιακής εικόνας, οι πιλότοι είναι οι αθόρυβοι πρωταγωνιστές. Δεν κυνηγούν «likes» ούτε χειροκροτήματα.
Η επιτυχία τους δεν είναι ποτέ ατομική. Είναι ο καρπός ενός ολόκληρου σμήνους, από τον μηχανικό εδάφους μέχρι τον αρχηγό του σχηματισμού. Διδάσκουν στη νέα γενιά πως οι μεγαλύτερες νίκες έρχονται όταν συνεργάζεσαι, εμπιστεύεσαι τον διπλανό σου και λειτουργείς ως ομάδα.
Συχνά η λέξη πειθαρχία ακούγεται καταπιεστική στους νέους. Στην πραγματικότητα, όμως, η αυστηρή πειθαρχία στην εκπαίδευση και στους κανόνες είναι αυτή που δίνει στον πιλότο την απόλυτη ελευθερία να ελιχθεί στον αέρα.
Η προσήλωση στον στόχο είναι το κλειδί της ελευθερίας. Τελικά, το μεγαλύτερο μάθημα που μας αφήνουν δεν είναι το πώς να πετάμε, αλλά το πώς να ζούμε με αξιοπρέπεια στο έδαφος.
Να μη συμβιβαζόμαστε με τα λίγα, να μην αποφεύγουμε τις ευθύνες, να μην ψάχνουμε την εύκολη διέξοδο. Και κάτι τελευταίο: δεν είναι ανάγκη όλοι να λένε τη γνώμη τους για όλα. Ειδικά όσοι δεν νιώθουν αγάπη μέσα τους, ας κρατήσουν το δηλητήριο για τον εαυτό τους. Να προσέχουν μόνο να μη δαγκώσουν τη γλώσσα τους.
Στήριξη στις γυναίκες
Ο «Γάτος» στηρίζει τα νέα πρόσωπα. Στηρίζει και την ενίσχυση της γυναικείας παρουσίας. Μόνο που οι γυναίκες δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να περιορίζονται σε ρόλο ανιματέρ ή απλής εκπροσώπου.
Δεν μπαίνουν στην πρώτη γραμμή απλά για να «ομορφαίνει» η τηλεοπτική εικόνα ενός κόμματος ή για να λειτουργούν ως κράχτες ψηφοφόρων. Η συμμετοχή τους οφείλει να είναι βαθιά και ουσιαστική: στη διαμόρφωση των θέσεων, στον πυρήνα των αποφάσεων και στη χάραξη της πολιτικής γραμμής.
Η Πόπη που έφυγε με… φόρα
Και όχι για να προλογίζουν τον πρόεδρο ή να τον συνοδεύουν στο γήπεδο. Τα κόμματα οφείλουν να σταματήσουν να βλέπουν τις γυναίκες ως απλά εργαλεία marketing, έτοιμα να αναλωθούν στην πρώτη στραβή της επικαιρότητας για να απορροφήσουν τους κραδασμούς.
Οπως έγινε με την Πόπη που απομακρύνθηκε με… φόρα. Οι αληθινές ανατροπές δεν έρχονται με lifestyle φωτογραφήσεις και στημένα χαμόγελα, αλλά με ουσιαστικές παρεμβάσεις και συγκρούσεις.
Αλλιώς, η δήθεν ανανέωση καταντάει μια καλοστημένη πασαρέλα, όπου οι πραγματικές πολιτικές θέσεις χάνονται κάτω από το υπερβολικό μακιγιάζ της επικοινωνίας.
Παλιά Αριστερά
Η εμφάνιση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη χθες στη ΔΕΘ με το «καπέλο» της Νέας Αριστεράς θύμισε, τελικά, επανάληψη παλιάς κασέτας. Αν περιμένατε φρέσκο πολιτικό αέρα, μάλλον θα απογοητευτήκατε (όσοι τουλάχιστον κάνατε τον κόπο να τον παρακολουθήσετε).
Αντί για νέες ιδέες και προτάσεις, ένα ποτ πουρί από χιλιοειπωμένα συνθήματα, ανέξοδους αφορισμούς και βαρετές κοινοτοπίες. Η ίδια παλιά Αριστερά που ξεπεράστηκε από την εποχή και η οποία για πολλούς, βασικά για όσους την έζησαν, είναι μια δυσάρεστη ανάμνηση.
