Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει αντίθετος στις γεωτρήσεις, την ώρα που η συμφωνία με Chevron και HelleniQ Energy ενισχύει τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας.
Η συμφωνία του ελληνικού Δημοσίου με τη Chevron και τη HelleniQ Energy για έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου σηματοδοτεί μια στρατηγική αναβάθμιση της χώρας στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου. Την ώρα που η Ελλάδα τοποθετείται στο επίκεντρο της διεθνούς ενεργειακής σκακιέρας, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Καραμέρος επιλέγει να χαρακτηρίσει την κυβέρνηση «Τιτανικό» και να δηλώσει προσωπικά κατά των γεωτρήσεων, αποκαλύπτοντας μια ιδεολογική αγκύλωση που μοιάζει βγαλμένη από άλλες δεκαετίες.
Η ειρωνεία είναι προφανής, ο ίδιος παραδέχεται ότι στο ίδιο σημείο είχαν φτάσει και προηγούμενες κυβερνήσεις, ακόμη και επί Αλέξης Τσίπρας, με υπουργό τον Γιώργο Σταθάκη. Δηλαδή, η στρατηγική έρευνας υδρογονανθράκων δεν είναι «νεοφιλελεύθερη έμπνευση», αλλά διαχρονική επιλογή του κράτους. Κι όμως, σήμερα ο κ. Καραμέρος επιλέγει να υψώσει λάβαρο αντίστασης απέναντι στις εξορύξεις, σαν η ενεργειακή ασφάλεια να είναι ιδεολογικό αμάρτημα και όχι εθνική προτεραιότητα.
Πολιτικό στίγμα
Η δήλωσή του ότι είναι «κατά των γεωτρήσεων και των εξορύξεων» δεν αποτελεί απλώς προσωπική άποψη· συνιστά πολιτικό στίγμα. Σε μια περίοδο που η Ευρώπη αναζητά ενεργειακή αυτονομία, που οι αγορές αξιολογούν ρίσκα και που οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται με ταχύτητα, η άρνηση ακόμη και της ερευνητικής διαδικασίας δείχνει οπισθοδρομική ιδεοληψία. Η χώρα δεν μιλά για ανεξέλεγκτες αντλήσεις, αλλά για σεισμικές έρευνες, τεχνική αξιολόγηση και πιθανή αξιοποίηση κοιτασμάτων μόνο εφόσον αυτά είναι βιώσιμα και περιβαλλοντικά ελεγχόμενα.
Η σύγκριση με τη «μαύρη περίοδο» της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι αναπόφευκτη. Τότε, η οικονομία βρέθηκε σε ασφυξία, οι επενδύσεις πάγωσαν και η αξιοπιστία της χώρας δοκιμάστηκε. Σήμερα, με συμφωνίες που προσελκύουν κολοσσούς όπως η Chevron και ενεργειακούς παίκτες με διεθνές αποτύπωμα, η Ελλάδα παύει να είναι παρατηρητής και διεκδικεί ρόλο πρωταγωνιστή. Αν κάποιο «καράβι» έμπαζε νερά, αυτό ήταν της περιόδου της αβεβαιότητας και των ιδεοληπτικών εμμονών. Το ερώτημα είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταλάβει ότι η παγκόσμια ενεργειακή σκακιέρα δεν λειτουργεί με συνθήματα, αλλά με στρατηγικές αποφάσεις.
