Μια ολόκληρη στρατιά από αυτόκλητους «ιεραποστόλους» του κράτους δικαίου επιδίδεται διαρκώς και εργολαβικά στη … διάπλαση των παίδων» για την υπόθεση των παρακολουθήσεων, του ΟΠΕΚΕΠΕ (τα Τέμπη αποσύρθηκαν από την ατζέντα), κουνώντας επιδεικτικά το δάχτυλο.
Νεοεμφανιζόμενες περσόνες όπως η Θεώνη Κουφονικολάκου της ΕΛΑΣ, ή παλαιότερες όπως η Άννα Διαμαντοπούλου και ο Νικόλας Φαραντούρης – ο κατά κόσμον «happy traveller» της εγχώριας πολιτικής σκηνής – από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και στελέχη και βουλευτές των κομμάτων της αντιπολίτευσης παρελαύνουν καθημερινά στις οθόνες των τηλεοπτικών καναλιών, παριστάνοντας τους θεματοφύλακες της δημοκρατικής νομιμότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η Άννα Διαμαντοπούλου, η παρ' ολίγον υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με ύφος αμιγώς εκσυγχρονιστικό δήλωσε στο OPEN πως η υπόθεση των υποκλοπών θα κρίνει τον χρόνο διεξαγωγής των εθνικών εκλογών. Προφανώς δεν θα τους υποδείξουμε πως θα κάνουν τη δουλειά τους, αλλά περιέργως κανείς από όλους αυτούς τους ευαίσθητους δημοκράτες δεν φαίνεται να ενοχλείται για τη στυγερή δολοφονία του Γιώργου Λυγγερίδη. Ούτε μια συνάντηση με τους γονείς του 31χρονου υπαρχιφύλακα, ούτε μια δήλωση, έστω μια επίσκεψη για τα μάτια του κόσμου στην αίθουσα που διεξάγεται στα «μουλωχτά» η δίκη.
Στην περίπτωση της στυγερής δολοφονίας ενός νέου ανθρώπου, οι λαρυγγισμοί για το κράτος δικαίου μετατράπηκαν σε «γαργάρες», και ο ζήλος και η κινητικότητα για τα… «σκάνδαλα» σε «ελαφρά πηδηματάκια» για τη δίκη των δολοφόνων του Λυγγερίδη.
Η ζωή ενός αστυνομικού που έπεσε στο καθήκον προστατεύοντας την κοινωνία δεν χωράει στα αντικυβερνητικά αφηγήματά τους. Δεν πουλάει στα κομματικά τους ακροατήρια. Σε αυτό το προκλητικό θέατρο του παραλόγου, ο ρόλος των συστημικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης είναι εξίσου εξοργιστικός. Τα ίδια κανάλια και οι ίδιες εφημερίδες που αφιερώνουν επί μήνες ατέλειωτες ώρες τηλεοπτικού χρόνου και πρωτοσέλιδα για να αναλύσουν κάθε πτυχή των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, στην περίπτωση της δολοφονίας του Λυγγερίδη επέβαλαν μια ιδιότυπη ομερτά.
Τα ΜΜΕ- μέχρι και η δημόσια τηλεόραση- έσπευσαν να υποβαθμίσουν μια οργανωμένη δολοφονική επίθεση από εγκληματική οργάνωση σε ένα απλό, τυχαίο επεισόδιο χουλιγκανισμού, για να μην θίξουν μεγάλα επιχειρηματικά και οπαδικά συμφέροντα. Η είδηση της απώλειας και οι μετέπειτα δικαστικές αποκαλύψεις για το βαθύ παρακράτος των γηπέδων υποβαθμίστηκαν γρήγορα στη ροή των ειδήσεων, δίνοντας τη θέση τους σε ανάλαφρα θέματα και life-style πολιτικές κοκορομαχίες.
Οι σχολιαστές των τηλεπαραθύρων, που συνήθως σκίζουν τα ρούχα τους για τη βία - με εξαίρεση τον ΣΚΑΙ και πρωτίστως τον Άρη Πορτοσάλτε - έχασαν τη μιλιά τους και απέφυγαν να θέσουν ερωτήματα για τις ευθύνες των φυσικών και ηθικών αυτουργών, αποδεικνύοντας ότι η «ερευνητική» δημοσιογραφία σταματά εκεί που αρχίζουν τα συμφέροντα των χρηματοδοτών τους.
Αυτή η επιλεκτική τύφλωση των ΜΜΕ κούμπωσε τέλεια με τη βαθιά και συστημική αφωνία των ηγετών της αντιπολίτευσης. Όλοι, από την άκρα αριστερά έως την πατριδοκάπηλη δεξιά, στάθηκαν απέναντι στο έγκλημα με μια εκκωφαντική, ένοχη σιωπή. Ένας- ένας και μια:
Ο Αλέξης Τσίπρας: Καμία ουσιαστική, δυναμική παρέμβαση- όπως προσφάτως για την Ελλάδα που θυμίζει… Κολομβία- για την ασφάλεια των αστυνομικών που θυσιάζονται στον βωμό της ασφάλειας των πολιτών.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης: Περιορίζεται σε τυπικές, ξύλινες δηλώσεις, αποφεύγοντας να αγγίξει το βαθύ παρακράτος της οπαδικής βίας και των προστατών της.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου: Η αδέκαστη επαναστάτρια κατά της αδικίας, που σήκωσε σκόνη για την αίθουσα που διεξάγεται η δίκη για τη τραγωδία στα Τέμπη, όχι μόνο δεν έβγαλε τσιμουδιά για τη δολοφονία, αλλά δεν φάνηκε να συγκινεί το «ακτιβιστικό» της ενδιαφέρον το γεγονός ότι η δίκη διεξάγεται σε αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού.
Ο Δημήτρης Νατσιός: Ο «καλός Σαμαρείτης» της ΝΙΚΗΣ, που ευαγγελίζεται την αγάπη και τη δικαιοσύνη, ξέχασε να ψελλίσει έστω μια λέξη για τον άδικο χαμό ενός νέου ανθρώπου.
Ο Κυριάκος Βελόπουλος: Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, που πουλάει εθνική υπερηφάνεια με το κιλό, κατάπιε τη γλώσσα του μπροστά στο οργανωμένο έγκλημα που πλήττει τον πυρήνα του κράτους.
Και τέλος ο Δημήτρης Κουτσούμπας: Ως γνήσιος κομμουνιστής κάνει δηλώσεις και συμπαραστέκεται μόνο για δολοφονίες που συντελούνται στη Γάζα και «δολοφόνοι» είναι ιμπεριαλιστές Αμερικάνοι και Ισραηλινοί.
Αλήθεια, τους ακούσατε ποτέ όλους αυτούς, να βγουν μπροστά με την ίδια ορμή που βγαίνουν να υπερασπιστούν τη Λάουρα Κοβέσι; Η απάντηση είναι όχι. Το Κράτος Δικαίου γι' αυτούς έχει αξία όταν πρόκειται για τις παρακολουθήσεις και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και το επικαλούνται επιλεκτικά για να εξοντώσουν τα στελέχη της κυβέρνησης και τον Πρωθυπουργό προκειμένου να υπηρετήσουν μια συγκεκριμένη ατζέντα, και το πετούν στον «κουβά» όταν απαιτείται πραγματικό σθένος για να προστατευτεί ο απλός Έλληνας πολίτης και εκείνοι που θυσιάζουν τη ζωή τους για την ασφάλειά του.
Να τους χαίρεστε!
