Το ιταλικό Κοινοβούλιο ενέκρινε οριστικά το νέο θεσμικό πλαίσιο, με τις πρώτες πυρηνικές εγκαταστάσεις να τοποθετούνται χρονικά στο 2033-2034.
Τον δρόμο για την επιστροφή της Ιταλίας στην πυρηνική ενέργεια, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την εγκατάλειψή της, ανοίγει η οριστική έγκριση από τη Γερουσία του νομοσχεδίου εξουσιοδότησης για τη βιώσιμη πυρηνική ενέργεια. Είχε προηγηθεί η έγκριση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 4 Ιουνίου.
Η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι επιδιώκει να δημιουργήσει το θεσμικό πλαίσιο για την κατασκευή και λειτουργία νέων πυρηνικών εγκαταστάσεων, με έμφαση στους μικρούς και προηγμένους αρθρωτούς αντιδραστήρες SMR και AMR, ισχύος περίπου 100 έως 400 MW.
Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενεργειακής Ασφάλειας Τζιλμπέρτο Πικέτο Φρατίν χαρακτήρισε την έγκριση «ιστορική ημέρα» και εκτίμησε ότι, με βάση το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα, οι πρώτες εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να είναι έτοιμες γύρω στο 2033-2034.
Ασφάλεια, απόβλητα και νέοι αντιδραστήρες
Το νέο πλαίσιο καλύπτει την κατασκευή και λειτουργία πυρηνικών μονάδων, την παραγωγή υδρογόνου με χρήση πυρηνικής ενέργειας, τη διαχείριση αναλωμένων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων, καθώς και τη δημιουργία των αναγκαίων εποπτικών και ελεγκτικών μηχανισμών.
Παράλληλα, προβλέπεται η ενίσχυση της έρευνας για την πυρηνική σύντηξη, με χρηματοδότηση 60 εκατ. ευρώ την τριετία 2027-2029. Η κυβέρνηση θα πρέπει πλέον να προχωρήσει στην έκδοση των εκτελεστικών διαταγμάτων για την εφαρμογή του νόμου, με τον Πικέτο Φρατίν να δηλώνει ότι στόχος είναι η διαδικασία να ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στη διαχείριση των αποβλήτων, με πρόβλεψη τόσο για προσωρινή αποθήκευση όσο και για την τελική διαχείριση αποβλήτων χαμηλής και μέσης ραδιενέργειας.
Η Τζόρτζια Μελόνι υπογράμμισε ότι η Ιταλία αποκτά ξανά, έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια, κανονιστικό πλαίσιο για την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, επισημαίνοντας ότι σήμερα η χώρα εισάγει ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται σε πυρηνικούς σταθμούς γειτονικών κρατών.
Το επόμενο βήμα για τη Ρώμη είναι η κατάρτιση των επιμέρους κανονισμών για την ασφάλεια, την αδειοδότηση, τη διαχείριση των αποβλήτων και τη συνεργασία με τις περιφέρειες, ώστε να αρχίσει η πρακτική υλοποίηση της νέας πυρηνικής στρατηγικής.
