Χθες μου ερχόταν επίμονα SMS στο κινητό μου από μία courier, ενώ δεν είχα παραγγείλει ποτέ κανένα δέμα.
Το μήνυμα με προέτρεπε να πατήσω έναν σύνδεσμο για να «ρυθμίσω» δήθεν μια εκκρεμότητα παράδοσης. Το link ήταν επιμελώς διαμορφωμένο, με ονομασία που παρέπεμπε σε υπαρκτή εταιρεία και αισθητική που δεν πρόδιδε εύκολα την απάτη. Ακόμη και για κάποιον που θεωρεί τον εαυτό του τεχνολογικά εγγράμματο, η παγίδα ήταν πειστική.
Και δεν πρόκειται μόνο για SMS. Καλοστημένα email καταφθάνουν δήθεν από τράπεζες, από τη META, ακόμη και από την ΑΑΔΕ. Οι επιτήδειοι παραποιούν λογότυπα, γλώσσα, ακόμη και επίσημες ηλεκτρονικές διευθύνσεις, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση θεσμικής εγκυρότητας. Επικαλούνται «μπλοκαρισμένους» λογαριασμούς, ύποπτες κινήσεις σε κάρτες, φορολογικές επιστροφές ή παραβιάσεις προφίλ στα social media. Ζητούν κωδικούς, στοιχεία καρτών, προσωπικά δεδομένα. Και, δυστυχώς, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πέφτουν θύματα.
Η τεχνική είναι γνώριμη: καλλιέργεια επείγοντος και φόβου, ώστε ο αποδέκτης να αντιδράσει παρορμητικά. Σε ένα ψηφιακό περιβάλλον όπου η απάτη μιμείται με επαγγελματισμό τη νομιμότητα, η διάκριση γίνεται όλο και δυσκολότερη.
Οφείλουμε να είμαστε περισσότερο υποψιασμένοι και συστηματικά επιφυλακτικοί απέναντι σε κάθε αίτημα για προσωπικά δεδομένα. Παράλληλα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης οφείλουν να αναδείξουν με μεγαλύτερη ένταση το φαινόμενο, ενημερώνοντας έγκαιρα και τεκμηριωμένα. Η πρόληψη, τελικά, είναι το μόνο πραγματικό αντίδοτο σε μια απάτη που εξελίσσεται διαρκώς.
