Με μια δημόσια ανακοίνωση που επιχείρησε να προλάβει τις εντυπώσεις για το ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ, «Στο χιλιοστό», ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να σηκώσει τους τόνους.
Μίλησε για «δολοφονία χαρακτήρα», αρνήθηκε τη συμμετοχή του και κατήγγειλε διαστρέβλωση γεγονότων. Μόνο που, όπως αποδείχθηκε σχεδόν αμέσως, για ακόμη μία φορά μπλόφαρε. Και όχι με τη μεθοδικότητα ενός πολιτικού παίκτη, αλλά με την ελαφρότητα ενός κοινού τζογαδόρου που ποντάρει χωρίς να κοιτάζει τα χαρτιά.
Η απάντηση των Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού ήταν αποστομωτική ακριβώς γιατί δεν χρειάστηκε ένταση. Με απλές, καθαρές διατυπώσεις, ξεκαθάρισαν ότι στο βιβλίο τους «Η Τελευταία Μπλόφα» δεν υπάρχει καμία αναφορά σε όσα τους καταλογίζει ο πρώην πρωθυπουργός. Καμία σύνδεση, καμία υπαινικτική αναφορά, καμία «συναλλαγή» όπως εκείνος περιγράφει. Με άλλα λόγια, ολόκληρη η καταγγελία του στηρίχθηκε σε ένα αφήγημα που δεν πατά σε πραγματικό κείμενο.
Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο. Δεν πρόκειται απλώς για μια πολιτική διαφωνία. Πρόκειται για μια επιλογή. Να επιτεθείς σε κάτι που δεν έχεις διαβάσει ή που επιλέγεις να διαστρεβλώσεις. Οι δύο δημοσιογράφοι δεν απάντησαν με χαρακτηρισμούς. Αντίθετα, επέλεξαν να αφήσουν τα ίδια τα δεδομένα να μιλήσουν. Το βιβλίο τους, όπως σημείωσαν, βασίζεται σε μαρτυρίες πρωταγωνιστών της εποχής. Επώνυμες, καταγεγραμμένες, ελέγξιμες.
Η εικόνα που προκύπτει για τον Αλέξη Τσίπρα απέχει πολύ από εκείνη του «σκακιστή» που κινεί τα πιόνια με ακρίβεια. Αντιθέτως, θυμίζει έναν ταβλαδόρο που επιμένει στις ζαριές. Ρίχνει τα δεδομένα στο τραπέζι, ελπίζοντας ότι η εντύπωση θα καλύψει την πραγματικότητα. Το έκανε το 2015, με κόστος για τη χώρα. Το επαναλαμβάνει σήμερα, με κόστος για την αξιοπιστία του.
Και κάπου εδώ η ειρωνεία γίνεται σχεδόν αναπόφευκτη. Ο ίδιος που εμφανίζεται εσχάτως με συγγραφικές ανησυχίες, αποδεικνύεται ότι δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει ένα βιβλίο πριν το καταγγείλει δημόσια. Δεν είναι απλώς πολιτικό ολίσθημα. Είναι μια στάση που αποκαλύπτει πολλά για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον δημόσιο λόγο.
Τελικά, η «Τελευταία Μπλόφα» δεν είναι μόνο ένας τίτλος βιβλίου. Είναι η πιο ακριβής περιγραφή μιας πολιτικής συμπεριφοράς που επιμένει να παίζει με την τύχη. Μόνο που, όσο κι αν ρίχνεις τα ζάρια, η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Το άσο-δύο δεν γίνεται εξάρες.
